Twee belangrijke stukken over onlinegokken en loterijen laten een aspect onvermeld: hoe het publiek er wordt ingeluisd.
Reclames spiegelen een beeld voor alsof het winnen binnen handbereik is. Vriendenloterij: een enorme prijzenpot met elke dag winnaars, bent u de volgende? Staatsloterij: dansend verlangen naar de trekking – want je hebt een lot gekocht, en jij gaat de winnaar zijn.
Dit is geen loterij, maar volksverlakkerij. Er wordt misbruik gemaakt van het slechte gevoel voor kansberekening dat de meeste mensen hebben. De kans op een miljoenenprijs is zo groot als de kans om door een bliksemschicht te worden geraakt op een heldere zomerdag. Niet iets om echt rekening mee te houden.
Het enige dat je zeker weet, is dat die grote geldprijs mede uit jouw zak is geklopt, maar dat wordt er niet bij verteld.
Hoe zou het wel kunnen? De Nationale Postcodeloterij heeft een spotje waarin de truck voorrijdt om een deelnemer te bedanken voor zijn steun. Veel van het ingelegde geld van de Postcodeloterij gaat naar allerlei maatschappelijke en culturele projecten.
Als we de loterijen nou eens omdopen tot een Goede Doelen Tombola. Waarbij het erom gaat dat je bijdraagt aan zaken waar de wereld beter van wordt.
Tegelijk, heel misschien, zou er een mooie prijs voor je kunnen inzitten. Dan vertellen we het eerlijke en leuke verhaal. En het blijft spannend.
Hans de Kroon, Nijmegen
Wat is het toch heerlijk als een columnist een door jezelf gevoelde ergernis meesterlijk beschrijft. Overmatig parfumeren, het onderwerp van Katinka Poldermans column, is een kwelling. Het voelt als een onbescheiden en impertinente inname van het ‘gemeenschappelijk luchtruim’.
Wat zou ik het toejuichen als restaurants op hun website vermelden: u bent welkom als gast, maar uw parfum niet. De eetlust wordt je ontnomen als je tijdens je dinertje verrast wordt door een binnenkomende sterk riekende gast, een ‘geuropdringer’. Dus nieuwe stijl 2024, net als roken: verboden te geuren in eetgelegenheden.
Uiteraard valt dit, vergeleken met wat er in de wereld gebeurt, in de categorie klein leed.
Ineke Peetoom, Marken
Een kleine correctie bij het interview met Ton van Veen, de nieuwe baas van de Jumbo-supermarkten. Daarin zegt hij dat zij sinds 1996 een goedkoper alternatief voor Albert Heijn zijn. Dat waren ze, maar uit de prijspeilingen van de Consumentenbond blijkt al langere tijd dat beide supermarkten 1 procent goedkoper zijn dan gemiddeld. Niks goedkoper dus.
Over één ding is hij wel eerlijk. Dat Jumbo op zoek gaat naar nieuwe verdienmodellen, zoals het verkopen van geanonimiseerde klantdata. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat ook hier al lang sprake van is.
En kijk, daar heb ik nou net geen zin in. Weg met de app, de spaarpunten en de zegels. Geanonimiseerd boodschappen doen lijkt me een beter idee. Want met al die lekke en dus fijn te hacken systemen weet je het maar nooit.
Trude de Reij, Middelburg
De heer Korthof adviseerde in zijn ingezonden brief om massaal naar de bediende kassa te gaan en te stoppen met de zelfscan, omdat hiermee het voordeel van minder diefstal toeneemt. Hij vergeet daarbij dat voor een deel van de klanten, namelijk zij die boodschappen doen zonder te betalen, het voordeel juist ligt bij de zelfscan. Je ziet ze niet, maar ze zijn er wel.
Els Straathof, Voorschoten
Het uitstekende ingezonden briefje van Max Kerremans over de effectieve overheid en egocentrische burgers bracht mij het volgende inzicht: Nederland heeft geen ‘wooncrisis’, maar een verwendeburgercrisis.
Dagelijks lees ik in de plaatselijke krant, maar ook vaak in mijn landelijke krant, de Volkskrant, dat burgers bouw- en andere plannen tegenhouden met bezwaar- en beroepsprocedures.
Bouwen wordt lastig als een burger een bouwplan kan tegenhouden of traineren, omdat er parkeervakken verdwijnen, de zon vijf minuten eerder uit de tuin is, er iemand in de tuin kan kijken, er meer verkeersbewegingen komen, er mogelijk waardevermindering plaatsvindt, en ga zo maar door. Een burger die, inderdaad, tot aan de Hoge Raad zijn egoïstische gelijk probeert te halen.
De zogenaamde wooncrisis verdwijnt als voortvarend op alle fronten tegelijkertijd actie wordt ondernomen: vermindering regeldruk en burgerinvloed (waar hebben we anders bestuurders voor gekozen?), daar waar gebouwd wordt een extra woonlaag, verdichting van de bestaande dorpen en steden (het barst overal van de inbreiplekken), en dus meer gebruikmaken van bestaande infrastructuur (scheelt bouwtijd en geld), meer doorstroom woningen (komen grotere woningen vrij), ruim baan voor kangoeroewoningen (scheelt zorg), en vul maar aan.
Samengevat: handen uit de mouwen en niet lullen maar poetsen!
Walter Zuidhoek, Alkmaar
De kop boven het artikel van Raoul du Pré over de stoelendans bij Forum voor Democratie heeft het over ‘coronaspecialist’ Van Houwelingen. Ik zou deze volksvertegenwoordiger die het heeft over tribunalen geen ‘coronaspecialist’ willen noemen, eerder een ‘wappievertegenwoordiger’.
Leon Gielen, Egche
De auteurs van het stuk ‘Knappe koppen, vergooi je talent niet’ wijzen terecht op de zwakkere punten van het Nederlandse hoger onderwijs, dat steeds meer de oren naar het bedrijfsleven laat hangen. Als oplossing stellen zij een ‘liberal arts and sciences’-model (LAS) voor, waar studenten een verplicht zelfontplooiingstraject doorgaan met verschillende vakgebieden als studieobject.
Maar studenten hebben deze ontplooiingsmogelijkheid al, namelijk met het tussenjaar. Studenten slaan hiermee een totaal ander pad in dan hun studie voorschrijft, door bestuursjaar, vrijwilligerswerk, reizen, werken en velerlei andere activiteiten buiten de knusheid der collegebankjes. Ik ben zelf een jaar lang actief de politiek ingesprongen, en heb er nog elke dag profijt van. Zou het niet veel beter en goedkoper zijn om meer zoekende jongeren dit te laten doen?
Daarnaast hebben Nederlandse studenten internationaal gezien een flinke voorsprong met hun specialistische studiekennis: waar andere studenten nog jaren werkervaring nodig hebben om op niveau te komen, heeft de Nederlandse student met vijf jaar toewijding op één specialisme. En die specialistische kennis is niet alleen een opstapje naar het bedrijfsleven, wat te denken van de academische wereld zelf? Met een LAS-model van enkel generalisten komen we niet veel verder.
Nathan Kramer, Delft
‘Aardig zijn en medeleven zijn kwalijke zaken: het is gezeur, het is ‘deugen’. Hardheid is deel van de oplossing’, schrijft Asha ten Broeke. Van alle analyses en verklaringen die ik hierover las, is dit voor mij de meest treffende. En de meest pijnlijke.
Irene Diepstraten, Helmond
Nu de heer Plasterk als formateur in gesprek is met de PVV, de VVD, de BBB en NSC, en de Grondwet aan de orde komt, lijkt het mij van belang te weten hoe Plasterk zelf over de Grondwet denkt .
De man schreef in zijn ‘vorig leven’ als columnist van de Volkskrant: ‘Het verabsoluteren van de Grondwet is primitief denken.’ En: ‘Als je mij als ongelovige zou vragen wat ik hoger acht, de Grondwet of mijn geweten, dan zeg ik b.’
Paulus Baars, Heemskerk
Aleid Truijens verwacht van het smartphoneverbod geen wonderen voor de leesvaardigheid. Ik denk dat ze gelijk heeft.
Toch zijn er ook andere, niet bij veel mensen bekende redenen waarom bepaalde leerlingengroepen onderwijsachterstanden oplopen. Zijn de ouders wel taalvaardig? Of behoren zij ook tot de grote groep van 2,5 miljoen laaggeletterden?
Kennen zij wel voldoende manieren om hun kinderen met taal en rekenen te stimuleren?
Dat deed me terugdenken aan mijn ervaringen met taallessen voor Marokkaanse kinderen in de achterstandsbuurt in Utrecht, waar ik tot medio 2015 ruim zeven jaar werkzaam was als opbouwwerker. Dat beroep is in Utrecht geheel ten onrechte afgeschaft.
Het werd pas problematisch toen ergens in 2011 of 2012 kinderen van 6 tot en met 12 jaar uit deze doelgroep ineens driemaal per week na school verplicht naar koranlessen moesten.
Mijn collega van het kinderwerk maakte daar bezwaar tegen. Ze sprak de moeders aan: zo blijft er nog minder tijd over voor de kinderen om vrij buiten te spelen. Wij gaven signalen af naar de gemeente op wijkniveau over deze verandering, die de kinderen bepaald niet ten goede kwam. Zij hadden een enorme hekel aan de koranlessen. De kinderen begrepen vaak niets van deze teksten, maar moesten sommige zaken wel uit hun hoofd leren. Deze verandering markeert de parallelle samenleving die in die achterstandsbuurt zichtbaar werd.
Het zou me niet verbazen als dit in veel andere buurten in Utrecht, zoals Overvecht, ook een negatieve invloed heeft gehad op de taalverwerving van kinderen. Vandaar deze aanvulling.
Het lijkt me van belang dat er eens serieus onderzoek gedaan wordt naar de huidige situatie, of dit proces elders ook plaatsvond en welke ontwikkelingen er sindsdien hebben plaatsgevonden. Want met een miljoen moslims in ons land lijkt het mij essentieel om precies te weten waar de achterstanden vandaan komen en welke groep(en) dit betreft.
G.J.J. van Velzen, Utrecht
Dat Javier Milei zijn zus Karina Milei El Jefe noemt, ‘geheel naar de radicaal-rechtse mode om vrouwelijke vormen uit het taalgebruik te schrappen’, lijkt mij geheel in lijn met het identieke beleid van de linkse Volkskrant.
Ik moet er nog steeds aan wennen.
Marjan Tromp, Santpoord-Noord
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden