Traditiegetrouw liet vuurwerk een spoor na van gedeeltelijk of geheel verloren handen, vernielde ogen en verwonde politieagenten. Huizen werden beschadigd, hele wagenparken gingen in de fik, dieren leden en de luchtkwaliteit holde achteruit. De laatste knallen waren niet weggestorven of de roep om een algeheel vuurwerkverbod zwol aan. Waar ik ook zapte waren brandweerlieden, artsen en politiemensen wanhopig pleidooien aan het houden.
De aankomende roergangers PVV, VVD, NSC en BBB willen niks van een vuurwerkverbod weten. Opiniepeiler Gijs Rademaker legde uit dat 30 tot 40 procent van hun kiezers fel tegen een vuurwerkverbod is. Dat zijn niet de meeste kiezers, maar wel genoeg en precies die van het soort dat heel boos kan worden. Als dat waar is, staan deze peilingpartijen voor wat kiezers met de grootste mond eisen, in plaats van te staan voor wat zij voor het land willen. Dat is niet leiden, dat is volgen.
In 2022 zei Dilan Yeşsilgöz tegen Sylvana Simons: „Ik sta voor mijn politiemensen. Ik sta er morgen weer, ik stond er gister ook en dat zal ik blijven staan.” Grote woorden waar een disclaimer bij had gemoeten: „Behalve rond de jaarwisseling als het me tientallen procenten luidruchtige stemmen kan kosten.”
Politici die pal voor het vuurwerk gaan staan in plaats van voor politiemensen, hulpverleners en de stille meerderheid die wel een vuurwerkverbod wil, geven angst voor verlies van stemmen nooit als reden. Hun motivatie verkopen ze meestal met gebruik van verkleinwoorden in constructies als: gezinnetjes willen graag een feestje vieren. Wie suggereert dat gezinnetjes liever hun ruitjes in hun raamkozijntjes willen behouden, kan rekenen op de als onaantastbaar geserveerde toverspreuk: het is traditie.
Besnijdenis is traditie. Een stier doodmartelen is traditie. Het was traditie om kinderen aan de weergoden te offeren. Minderjarigen uithuwelijken is ook traditie. Dat iets traditie is, betekent niet dat het een goed idee is. Eerder het tegendeel. Traditie betekent dat je iets blijft doen omdat degene voor je het ook deed. Dat kun je vertalen als: volgen, niet nadenken. Peilingen zijn inmiddels ook traditie en ook daar mag zo snel mogelijk een eind aan komen.
De vuurwerktraditie zal zelf haar einde brengen. Zolang er vuurwerkliefhebbers rondlopen die hun liefhebberij tegen de politie inzetten en de politieke ‘leiders’ niet aan een verbod willen meewerken, staat de naam van de eerste diender die door aanvalsvuurwerk omkomt al in de boeken van het noodlot geschreven. Als die aangekondigde dood is voltrokken, zullen politici weer grote woorden spreken. Deze keer tot de nabestaanden. Misschien dat peilingen hen dan leiden om voor de sterke arm te kiezen, niet voor de luidste stemmen, maar vandaag nog niet. Vandaag heeft die diender misschien net ingeklokt en loopt nu in uniform de straat op.
Source: NRC