Home

Vakbondsman Wolter Muller (1943-2023), polderaar pur sang, wist met engelengeduld nog aardig wat te bereiken voor zijn achterban

‘We hebben weer een voetnoot gescoord.’ Met grote tevredenheid kon Wolter Muller, dé man in Den Haag van de vakbond voor Middelbaar en Hoger Personeel, dat vaststellen. Het ging dan om een advies aan het kabinet van de Sociaal Economische Raad waarbij in een voetnoot een afwijkend standpunt van de MHP was vermeld.

Het is de tevredenheid van vervlogen tijden, toen een kleine groep met een duidelijk eigenbelang zich voegde naar bestaande structuren, waarin het gedurig innemen van afwijkende standpunten werkte als druppels water die een steen uithollen. Zodat de MHP uiteindelijk toch gehoord werd en op punten zijn zin kreeg.

De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl

Ruim 25 jaar was Wolter Muller de vertegenwoordiger van de MHP bij het Haagse polderoverleg van vakbeweging en werkgevers. In 2007 ging hij officieel met pensioen, maar achter de schermen bleef hij actief tot een nierziekte hem noopte zich terug te trekken. Hij stierf op 25 november in Rotterdam, net 80 jaar oud.

Muller was er al bij toen in november 1982 het Akkoord van Wassenaar werd gesloten. Dit akkoord van vakbeweging, werkgevers en het eerste kabinet-Lubbers luidde na de diepe economische crisis van de jaren zeventig het herstel in. Het was uit nood geboren door massawerkloosheid en door de deerniswekkende staat van de economie en overheidsfinanciën. Vakbeweging en werkgevers stapten na jaren van polarisatie over hun wederzijdse weerzin heen. Het kabinet saneerde de overheidsfinanciën, werkgevers en vakbeweging spraken loonmatiging af in ruil voor arbeidsduurverkorting.

Niet dat de MHP toen iets in de melk had te brokkelen; die mocht in Den Haag aan tafel schuiven als aparte vakbond naast de veel grotere FNV en CNV. Muller mocht later graag grappen dat hij toch mooi een komma had weten te verplaatsen in ‘Wassenaar’, om meteen het belang van welgeplaatste komma’s in nauw luisterende teksten te benadrukken.

Humor en zelfrelativering, theatraliteit en oog voor sociale contacten, voor hoofdlijnen naast de details, dat alles vormde zijn handelsmerk. Hij was als vertegenwoordiger van de Nederlandse Handelsreizigers en Handelsagenten Vereniging een van de drijvende krachten bij de oprichting van de MHP als antwoord op het nivelleringsdenken bij de FNV en in de politiek. De polarisatie tussen vakbeweging en werkgevers was toen op een hoogtepunt; de verhoudingen zouden pas in de jaren tachtig na ‘Wassenaar’ normaliseren. En bij die normalisatie gedijde Muller.

Hij ontwikkelde een zakelijke vriendschap met Jan-Willem van den Braak van werkgeversclub VNO. Zij gaven elkaar inzicht in de standpunten en gevoeligheden in het andere kamp. Muller werd een soort intermediair. In 1993 vierde hij zijn triomf: een akkoord van vakbeweging en werkgevers ging toen ook over individuele keuzes voor werknemers in de collectief beschreven arbeidsvoorwaarden. Daar had de MHP jaren voor gepleit.

In 2004 ging het mis tussen het kabinet en de sociale partners. Die hadden moeizaam een akkoord gesloten over een nieuwe arbeidsongeschiktheidswet die de WAO moest vervangen. In de politiek wordt zoiets nog weleens gezien als een dictaat. De toenmalige minister van Sociale Zaken, oud-CNV’er Aart Jan de Geus, ging daar nog eens aan sleutelen. Agnes Jongerius, toen FNV-bestuurder, herinnert zich de boosheid van Muller: ‘We liepen daarmee het risico twee keer te moeten inleveren. Als je water bij de wijn doet en daarna nog eens een keer water, hou je geen wijn over, maar water met een wijnsmaak.’

In de tijd dat de verhoudingen bekoeld waren, ging Muller in 2007 met pensioen, uitgeluid door de hele polder op een grootse receptie in de Haagse sociëteit De Witte. Muller was getrouwd met Ina, met wie hij twee kinderen kreeg. Zijn zoon Wolter junior is succesvol in de theaterwereld, zijn dochter volgde zijn spoor bij het sociaal-economisch overleg en heeft zich ontwikkeld tot AI-expert.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next