Dat Connie Palmen meent dat biograaf Annet Mooij haar in Alles gaat op vroeger terug als geliefde van Ischa Meijer onvoldoende eer bewijst, is haar goed recht, al zou zij als verklaard liefhebber van het genre toch moeten weten dat het de taak van een biograaf is de lotgevallen van zijn hoofdpersoon een plaats te geven in het geheel van diens leven en de betekenis ervan dus niet precies zo groot of zo klein te maken als betrokkenen zelf die mogelijk hebben ervaren. Maar nu de haatcampagne die Palmen al sedert de verschijning tegen Mooijs prachtboek voert, tot rioolniveau is gedaald, wordt een publiek weerwoord noodzakelijk.
In haar optreden in de podcast ‘Met Groenteman in de kast’, die verschijnt onder verantwoordelijkheid van de Volkskrant, legt Palmen uit waarom zij Mooij ongeschikt acht als biograaf van Ischa. Mooij, zegt zij, is een ‘lesbische vrouw’ en ‘onaantrekkelijk’ bovendien. Het is alsof we Vandaag Inside horen. Als een van die heren dit zou uitkramen zou iedereen op z’n achterste benen staan, maar voor Palmen rolt Gijs Groenteman de rode loper uit. Zelfs wanneer zij later in de podcast beweert een hekel te hebben aan argumenten ad hominem zwijgt hij. Ad feminam mag kennelijk wel.
Jolande Withuis, Zutphen
De straten zijn nat dus het regent, is een bekende drogredenering. Het artikel over de afnemende overlast tijdens Nieuwjaarsnacht heeft daar ook last van: er zijn steeds minder aanhoudingen dus de overlast neemt af. Dat is jammer want een andere analyse ligt voor het oprapen. Zo vraagt criminoloog Eysink Smeets zich af: waarom worden er niet meer mensen aangehouden als het steeds erger wordt? Aan het eind van het artikel heeft hij het over cobra’s: de impact daarvan wil ik zeker niet uitvlakken, dat zijn heel zware dingen. Ik kan me heel goed voorstellen dat politiemensen dat als zeer bedreigend ervaren. Wellicht is de politie in veel gevallen niet tot aanhouding overgegaan omdat ze werden bestookt met deze levensgevaarlijke explosieven.
Gerard Mensink, Zeist
Ik zag de oudejaarsshow Subliem van Lebbis en Jansen. Ik vond ze erg scherp en direct, zeker over onze politici. Echter, de opmerking over Henk Kamp raakte mij enorm. Ze wensten hem toe dat hij mag branden in de hel. Gevoelsmatig kan ik me hier wel wat bij voorstellen, maar ik heb een betere, menselijker wens. Uit het parlementaire onderzoek is gebleken dat Henk Kamp willens en wetens mensen de vernieling in heeft geholpen. Ondanks het feit dat hij door zijn ambtenaren is gewezen op zijn foute uitgangspunt, heeft hij toch doorgezet. Waarom bedenkt niemand om deze man juridisch aan te pakken. Naar mijn idee kan dat zowel strafrechtelijk als civielrechtelijk. Wie durft deze handschoen op te nemen? Pas dan kunnen we de andere bestuurscultuur afdwingen waar wij met zijn allen zo naar smachten.
Mark Menke, Hoofddorp
Het uitgebreide artikel over Overvecht in Utrecht legt wijkproblematiek bloot en vindt de oorzaak in het bij elkaar plaatsen van veel ‘kwetsbare’ mensen, verwijzend naar statushouders, zorgbehoevenden en bewoners met een zwakke sociaaleconomische positie. Het artikel bevestigt wat gangbare stereotyperingen die nuancering behoeven. Zo zijn statushouders niet per definitie een probleem; kunnen ouders die geen Nederlands spreken niet per definitie niet goed voor hun kinderen zorgen; en betekent het benoemen van een Marokkaans-Nederlandse tongval…ja, wat?
Andere problematiek blijft onbenoemd, zoals discriminatie, racisme en uitsluiting. De werkelijkheid is genuanceerder en complexer dan dit artikel doet vermoeden. Juist Overvecht laat een enorme veerkracht zien, wellicht mede doordat de diversiteit zo expliciet is. We zien kracht in de moeders die wekelijks samenkomen om de opvoeding van hun kinderen te bespreken. Bij de jeugd van het azc (Project Einstein) die zich wekelijks inzetten voor kinderactiviteiten. En zo komt er uit tal van initiatieven de kracht van de bewoners van Overvecht naar voren. Wordt het niet tijd juist deze kracht van verbinding en nabuurschap te belichten?
Sherene Farag-Devide, Bahá’í-gemeenschap Nederland, Den Haag
Het is alweer even geleden dat ik las dat iemand iets heel lekker vond smaken en dat de waardering ‘smaakvol’ meegaf. Ik vond dat toen wel een geestige verspreking temeer daar wij, en vrienden en bekenden, ons best doen onze woning smaakvol in te richten.
Tot mijn stomme verbazing en inmiddels ergernis blijkt dat het ‘vervuilde’ begrip smaakvol op grote schaal is overgenomen. In reclames voor voedsel en dranken, in folders van winkels en supermarkten: overal waar men wil zeggen dat een product de smaakpapillen zal bevredigen. Nee, smaakvol is goed Nederlands voor: ‘getuigende van goede smaak’.
Rijn Borgwat, Eindhoven
Na mijn eerste verbazing over de toenadering tussen PVV en NSC wordt het steeds duidelijker waarom deze partijen hun vrijage voortzetten, te weten het gedeelde geloof in eenvoudige oplossingen voor complexe problemen. Na het briljante idee eerst de Grondwet aan een kritische analyse te onderwerpen (de andere probleempjes komen later wel) hebben de partijleiders elkaar gevonden in een revolutionaire aanpak van de onlusten tijdens Oud en Nieuw. Keihard straffen dat tuig, is het verfrissende idee van premier Wilders in spe, bivakmutsen verbieden is de even eenvoudige als briljante oplossing die Omtzigt aandraagt om voor eens en altijd een eind te maken aan de onlusten in de nieuwjaarsnacht.
Maar uiteraard moeten we wel gewoon (?) doorgaan met dit zo belangrijke volksfeest, al denken artsen, ambulance- en brandweerpersoneel, politiebonden en burgemeesters er heel anders over. Het maakt me nog nieuwsgieriger naar het coalitieprogramma dat ze uit de hoge hoed gaan toveren. Al moeten de ideeën van beide heren nog de goedkeuring krijgen van de twee dames in het spel, ofwel: van de boeren en de ondernemers. Geen probleem, lijkt me, boeren hebben geen last van vuurwerk en de ondernemers verdienen er lekker aan.
Aat de Jong, Middelburg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden