De flexibele opiniemaker verdedigt wekelijks een opinie waaraan op dat moment behoefte is. Ditmaal: ‘Ik vind het prima, maar het is niet slim.’
Rob Jetten vloog met zijn Argentijnse vriend naar Argentinië, omdat de familie van zijn Argentijnse vriend nou eenmaal ook Argentijns is. Als hij als klimaatminister zijn zin had gekregen, was de reis duurder uitgevallen omdat hij pleit voor het zwaarder belasten van vliegtickets. Maar Jetten heeft vliegen nooit willen verbieden. Goed beschouwd kun je dus niet zoveel vinden van zijn vakantie, waarvan je, als je dat wilt, kunt meegenieten via Instagram.
Toch vinden een hoop mensen er iets van. En wat de mensen vinden, is inmiddels goed voorspelbaar: ‘Hij wil ons verbieden te vliegen, maar zelf vliegt hij eventjes op en neer naar Zuid-Amerika, hypocriet.’ Je moet eigenlijk niet te veel op Twitter kijken, al helemaal niet sinds het X heet, maar daar wordt Jettens homoseksualiteit regelmatig meegenomen in de kritiek, in bewoordingen die ik uit fatsoensoverwegingen niet zal overnemen.
Er zijn mensen bij wie het stoom uit de oren komt als ze de vakantiekiekjes zien en ik vrees dat daar niet zoveel aan te doen is. Je kunt je wel afvragen hoeveel gewicht je daaraan moet geven. We kunnen bijvoorbeeld stoppen met iets wat ik bij gebrek aan een mooiere term ‘verontwaardiging-by-proxy’ noem. Van het AD bijvoorbeeld, dat een artikel wijdt aan de kritiek, die ‘vanuit verschillende hoeken komt’. Terwijl Jetten, als hij woedende mensen wil zien, toch echt alleen naar rechts hoeft te kijken.
Verontwaardiging-by-proxy is dat je de verontwaardiging niet zegt te delen, om vervolgens diezelfde verontwaardiging wel als argument te gebruiken. Het is een laffe manier om kritiek te leveren waarvan je zelf ook wel weet dat ze geen hout snijdt. Jij vindt het ‘prima’, maar je vindt het toch ‘niet slim’ omdat anderen er boos van worden. Zo legitimeer je kortzichtigheid en ik stel voor dat we er daarom mee stoppen.
Source: Volkskrant columns