Waar lopen de correspondenten van de Volkskrant tegenaan in hun dagelijkse leven? Vandaag: Leen Vervaeke zweet zich te pletter in een winters Beijing, want het verwarmingsseizoen is begonnen.
Het sneeuwt, er waait een ijzige noordenwind en het kwik is gedaald tot diep onder het vriespunt. Beijing is in de greep van een heftige koudegolf, met een gevoelstemperatuur tot min 24. Maar het gespreksonderwerp van de dag onder mijn vrienden is niet de bijtende kou, maar juist de onuitstaanbare hitte. Met het winterseizoen is ook het verwarmingsseizoen begonnen, en dat betekent voor velen: puffen en zweten.
Beijing wordt net als andere steden in Noord-China warm gestookt met centraal gestuurde verwarming, een reliek uit communistische tijden. De hele stad wordt gelijktijdig verwarmd, doorgaans van 15 november tot 15 maart, iets langer in wijken met hoge partijleden of diplomaten, of in uitzonderlijke omstandigheden. Dit jaar kwamen de radiatoren een week eerder tot leven, vanwege een vroege winterprik (en mogelijk ook de golf aan luchtweginfecties).
Over de auteur
Leen Vervaeke is correspondent China voor de Volkskrant. Zij woont in Beijing. Eerder was ze correspondent België.
Maar centraal gestuurde verwarming is als one-size-fits-allkledij: het zit niemand echt goed. De verwarmingscentrale moet iedereen met één stand bedienen, van het woonblok vlak naast de centrale tot dat aan het uiteinde van de leidingen, en van het dakappartement zonder isolatie tot de volledig ingesloten flat. Om niemand in de kou te laten staan, gaat de verwarming op de hoogste stand. Dat betekent knusse warmte voor sommigen, maar voor anderen tropische hitte.
In mijn eigen appartement heb ik geluk. Afhankelijk van de buitentemperatuur schommelt het binnen tussen de 18 en 22 graden, een bandbreedte die met tochtstrips en plastic windschermen verder kan worden vernauwd. Ik heb ook de ongelofelijke luxe van radiatoren met een uitknop, waardoor ik mijn slaapkamer iets koeler kan houden. Door de opstijgende warmte van de onderburen wordt het er nog steeds zo’n 22 graden: niet ideaal, maar ook geen ramp.
Maar ik ken veel mensen die zowat de hele winter de ramen van hun woning openzetten, omdat ze anders omvallen van de hitte. Helaas is er ’s winters ook meer luchtvervuiling in Beijing, waardoor ze moeten kiezen tussen gezonde lucht of een gezonde temperatuur. Of waardoor ze hun toevlucht moeten nemen tot creatieve constructies, zoals de vriend die zijn raam openzet met een enorme luchtzuiveraar ervoor.
Bij een vriendin is het op kantoor zo broeierig heet – ze noteerde onlangs 25,7 graden – dat de werknemers er ’s winters de airconditioning aanzetten. Zelf kwam ik recentelijk tijdens een persreis in de suite van een luxehotel terecht, met een weelderige badkamer, een hemels bed en de beste minibar ooit, maar ook met een kamertemperatuur van 28 graden. De ramen konden niet open, en ik lag me de hele nacht in grote luxe te pletter te zweten.
Het voelde dan ook best vreemd toen ik, puffend in mijn T-shirt, de mooie woorden van de Chinese overheid tijdens de klimaattop COP28 hoorde. China werpt zich op als een voorloper in de strijd tegen klimaatverandering, maar laat tegelijkertijd evidente energiebezuinigingen liggen. Ook van isolatie is in de meeste Chinese huizen niet veel te merken en van een ‘energielabel’ voor woningen heeft hier nog nooit iemand gehoord.
Ik weet wel: er is al veel verbeterd, en alles vraagt tijd. En ik weet ook: te veel warmte is een luxeprobleem. Veel inwoners van de buitenrand van Beijing, die vroeger tot het platteland behoorde, en mensen die niet zijn aangesloten op de centrale verwarming, zitten ’s winters bibberend van de kou in hun huis. Net als veel inwoners in het zuiden van China, waar helemaal geen verwarming is, terwijl het daar ook flink koud kan worden.
Maar toch, het is voor veel Beijingers uitkijken naar de lente, als het eindelijk weer lekker fris wordt.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden