Home

De jaarlijkse show van goede voornemens blijft een mysterie

Op 1 januari begint de grote jaarlijkse show van goede voornemens: mensen zweren plechtig om te stoppen met roken en meer te ­sporten. Op dag één zijn ze vastberaden, maar op dag twee lijkt hun enthousiasme verdacht veel op een verdwaalde pizza. Het lijkt alsof ze op 31 december denken: ‘Laten we de komende 24 uur nog even alles uitpersen wat we kunnen, zodat we morgen met een overdosis motivatie kunnen ­beginnen.’

Het is bijna alsof de jaarwisseling een soort magische legitimiteit biedt voor een laatste rookpauze, een afscheidsdans met de snackkast en een hartgrondig ‘tot ziens’ tegen de sportschoenen.

Waarom wachten tot 1 januari? Het ­mysterie blijft bestaan.
Danny Schram, Den Haag

Verrast door de ingezonden brief van Loet Bakkum met zijn mannelijke ­waterbesparingsvoorstel, haast ik mij om daar mijn vrouwelijke variant aan toe te voegen.

Al enige jaren ben ik door omstandigheden ‘gedwongen’ om toiletbezoek zoveel mogelijk te beperken, en zodoende ben ik gaan plassen op een kunststof kan die ooit bij een ­staafmixer hoorde. Die heeft de ­perfecte afmetingen van 10 cm doorsnede en 15 cm hoogte, zodat alleen voor de grote boodschap de wc nog hoeft te worden doorgetrokken.

In al die jaren dat ik dit in praktijk breng, heeft dat maar één keer tot ­geknoei geleid, het is dus prima te doen. Een uitkomst ook voor vrouwen die hun wc op een andere verdieping in huis hebben dan hun woon- of slaapkamer.

Uiteraard woon ik alleen, dus heb ik geen last van pottenkijkers.
Yvonne de Jong, Leiden

Mijn ouders vonden het, net als Loet Bakkum, zonde om het toilet met kostbaar drinkwater door te spoelen. De plas werd niet doorgetrokken, voor de grote boodschap stond er een ­kannetje water uit de regenton.

Totdat er helemaal niet meer kon worden doorgespoeld. Er had zich een keiharde laag urinezuurkristallen in de zwanenhals afgezet die er uit ­gebikt moest worden. Een nieuwe pot was misschien beter (of in ieder geval frisser) geweest.
Norbert Duif, Wageningen

Volgens Sheila Sitalsing blijft het ­onduidelijk waar de onvrede in ons land toch vandaan komt. Zes pagina’s daarvoor legt Peter Giesen in het Volkskrant-commentaar uit waarom mensen op partijen als BBB, NSC en de PVV ­hebben gestemd.

Zo zou ik als NSC-stemmer vinden dat ons land te snel verandert. Maar verandering vind ik prachtig en het brengt de wereld vaak vooruit. Ik zou vinden dat er te veel immigranten zijn. Niet waar. Ik erger mij wel aan de VVD die de ene na de andere ­opvanglocatie sloot en jaren later doodleuk het beeld opriep van een ‘overspoeld’ land. Ik zou ­vinden dat mij een duur klimaatbeleid wordt opgedrongen. Niet waar. Wel ergerde ik mij aan het doordrambeleid richting de boeren, maar zware vervuilers als Tata Steel en Schiphol buiten schot liet. Ik zou vinden dat tradities verloren gaan door globalisering. Dat vind ik inderdaad wel enigszins. Ik zou vinden dat gemeenschapszin ­afbrokkelt door een cultuur van individueel ­succes die de winnaars in de steden bevoordeelt. Geen idee wat hiermee wordt bedoeld, hoewel ik het als hbo’er in de Randstad wel zou moeten snappen. Waarom ik wel NSC heb ­gestemd? Ik wil het fatsoen terug dat bij vele kabinetten Rutte ontbrak. Want daar waar het fatsoen ontbreekt, blijft ellende nooit lang uit.
Jan Tolsma, Leiden

De column van Merel van Vroonhoven over bullshitbanen sprak mij bijzonder aan. Na vele jaren in de communicatiebranche te ­hebben gewerkt, besloot ik destijds te ­kiezen voor een baan als docent op een hogeschool. Een overstap waarvan ik nooit spijt heb gehad. Nooit? Nou ja, wat een beetje knaagde in deze verder fantastische baan waren de vakken waarin ik doceerde: communicatie.
Ben Wouters, Alkmaar

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next