Hoewel de kerstdagen bij uitstek draaien om tradities en geijkte patronen, blijf ik toch altijd hopen op nieuwe helden en verhalen. Maar waar vind je die, als Hollandse kerst-tv toch vooral bekend staat als een snackbar waar het aanbod zelden verandert en ? Een snackbar waar je jaarlijks kunt kiezen uit de Robert ten Brink-mexicano, de Martien Meiland-shoarmarol en de Home Alone-bamischijf, maar waar je zelden een nieuwe snack krijgt aangereikt.
Moesten we het dan maar zoeken in de kerstspecial van De alleskunner vips, waarin (gevallen) tv-sterren als Lange Frans, Pia Douwes en Olga Commandeur kerstlampjes uit de knoop moesten halen, gingen racen met speelgoedautootjes of moesten curlen met een parasolvoet? Moesten we het zoeken in het zoveelste kerstconcert van André Rieu? In een Stralend Kerstfeest met Bert van Leeuwen? Of toch maar in de kerstboom van Joris Linssen? Het zijn - in hun soort - stuk voor stuk bevredigende kerstprogramma’s, maar erg origineel of zinnenprikkelend is het niet.
Maar toen was daar, als een onverwacht kerstgeschenk, maandagavond de start van de vierdelige documentaireserie De butlers. In deze voor de VPRO gemaakte serie van regisseur en schrijver Marlies Smeenge volgen we zes studenten tijdens hun opleiding aan een prestigieuze butleracademie in het Limburgse Simpelveld (‘De beste butlerschool ter wereld’, aldus directeur Robert Wennekes).
Tien weken kregen ze, om in een kloostercomplex alle fijne kneepjes van het butlervak onder de knie te krijgen. En dat ging zwaar worden, want volgens Wennekes was er ‘geen limiet aan wat ze konden leren’.
Een paar van de (overwegend internationale) studenten waren al ervaren, anderen wisten net hoe ze een overhemd moesten strijken of een kamer stofzuigen. Een andere aspirant-butler werd door zijn ouders afgezet bij de deur van de school. Zijn vader zei hem gedag met de woorden: ‘Veel succes, word een goede butler hè.’
Ervaren of niet, al deze studenten leken uiteindelijk voorbestemd voor een dienstbare toekomst, want de butlerbezetenheid spatte ervan af. Velen van hen waren zoekende geweest in het leven en leken avontuur, een levensdoel of houvast te vinden in de haast militaire etiquette die hoort bij het butlerbestaan.
‘Glimlach! Ruim af! Draai bord! Rechterarm achter de rug! Glimlach!’ Of: ‘Jullie moeten altijd positieve energie geven, ook als je je vreselijk voelt. Als iemand tegen je gaat schreeuwen, moet je blijven lachen! Of het nu leuk is of niet: glimlachen, glimlachen, glimlachen!’ Met de kerstdagen nog vers in het achterhoofd kwamen die laatste woorden heel dichtbij.
De beste tv-programma’s laten ons kennismaken met werelden waarin we zelf zelden rondlopen, en in dat opzicht was De butlers direct een voltreffer, als heerlijk eigenzinnige serie waarvan het zonde zou zijn als deze zou ondersneeuwen in het overweldigende (en overbekende) kerstaanbod. De anonimiteit past de butler perfect, maar in dit geval is de schijnwerper voor één keer gerechtvaardigd.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden