Adrian Newey viert vandaag (26 december 2023) zijn 65e verjaardag, in een jaar waarin hij opnieuw een dominante F1-bolide heeft afgeleverd. Hij en zijn Red Bull-collega’s creëerden de RB19, die afgelopen seizoen 21 van de 22 Grands Prix won en beide wereldtitels opeiste,
Dit was zeker niet de eerste wereldtitel voor de legendarische ontwerper. Liefst veertien van de bolides waaraan Newey meewerkte, wonnen een titel. We hebben ze voor je op een rijtje gezet, als passend eerbetoon aan misschien wel de beste ontwerper uit de historie van de Formule 1.
F1 constructeurskampioen 1992
F1-wereldtitel coureurs 1992 - Nigel Mansell
Tweede plaats in WK voor coureurs 1992 - Riccardo Patrese
Foto door: Rainer W. Schlegelmilch / Motorsport Images
Nigel Mansell, Williams FW14B Renault
Newey's eerste auto die een F1-wereldtitel won, behoort tot de meest legendarische bolides in de geschiedenis van de Formule 1. De FW14B triomfeerde in 10 van de 16 Grands Prix in 1992, waardoor Williams een 1-2 behaalde in het rijdersklassement en Nigel Mansell zijn enige F1-titel veiligstelde. Als hoofdontwerper bij Williams speelde Newey een cruciale rol in het succes van dat jaar, vooral dankzij de innovatieve actieve ophanging van de FW14B.
Dit geavanceerde systeem managede de verticale bewegingen van de auto in reactie op de rijomstandigheden. Het verbeterde de stabiliteit in bochten en verminderde de luchtweerstand op rechte stukken. Naast de actieve ophanging beschikte de FW14B over tractiecontrole en profiteerde hij van het vermogen van de dominante Renault V10-motor. Dit maakte de FW14B tot een van de meest vooruitstrevende ontwerpen in de geschiedenis van de Formule 1.
F1 constructeurskampioen 1993
F1-wereldtitel coureurs 1993 - Alain Prost
Derde plaats in WK voor coureurs 1993 - Damon Hill
Foto door: Motorsport Images
Alain Prost, Williams FW15C Renault.
In 1993 was de Formule 1 buitengewoon high-tech, en de FW15C liep voorop met een scala aan geavanceerde elektronica en hulpmiddelen voor de rijders. Alain Prost noemde de auto treffend "een kleine airbus", uitgerust met actieve vering, tractiecontrole, stuurbekrachtiging, antiblokkeerremmen en meer.
De FW15C onderscheidde zich door een smallere neus, een gestroomlijnde motorkap en een grotere achtervleugel. Hiermee maximaliseerde Newey samen met zijn Williams-team de aerodynamica van de auto. Bovendien beschikte de FW15C over een krachtbron die 80 tot 100 pk meer leverde dan de Ford V8-motor die werd gebruikt door naaste rivalen McLaren en Benetton.
Deze technologische vooruitgang resulteerde opnieuw in een dominante prestatie van Williams, met 10 overwinningen in 16 GP’s, en Prost behaalde zijn vierde en laatste wereldtitel.
F1 constructeurskampioen 1994
Tweede plaats in WK voor coureurs 1994 - Damon Hill
Achtste plaats in WK voor coureurs 1994 - David Coulthard (rondes 5-6, 8-13)
Foto door: Sutton Images
Ayrton Senna, Williams FW16
1994 was een buitengewoon tragisch jaar voor Newey en Williams, hoewel ze het constructeurskampioenschap wonnen. Na de pensionering van Prost werd Ayrton Senna zijn opvolger, maar de drievoudig wereldkampioen verloor het leven bij een crash tijdens de derde race van het seizoen op Imola.
In zijn autobiografie 'How to Build a Race Car' geeft Newey toe dat het ongeval hem nog steeds een schuldgevoel geeft, omdat hij de aerodynamica van de auto heeft beïnvloed. Als reactie op ingrijpende veranderingen schakelde Williams terug naar passieve vering, omdat actieve vering voor 1994 verboden was.
De FW16 kampte aanvankelijk met een zeer nauw set-up window, wat resulteerde in een moeilijk te besturen auto. Williams behaalde pas in de vijfde race van het seizoen een overwinning. Echter, na uitgebreide upgrades, waaronder een nieuwe vloer en aangepast bodywork, won Williams zes van de resterende negen GP’s.
De sterke prestaties in de tweede helft van 1994 zorgden ervoor dat het Britse team van de derde naar de eerste plaats steeg in het constructeurskampioenschap. Damon Hill eindigde slechts één punt achter Michael Schumacher in de strijd om de rijderstitel. Ondanks de trieste gebeurtenissen eerder in het jaar, toonde Williams veerkracht en vastberadenheid om zich terug te vechten in het kampioenschap.
F1 constructeurskampioen 1996
F1-wereldtitel coureurs 1996 - Damon Hill
Tweede plaats in WK voor coureurs 1996 - Jacques Villeneuve
Foto door: Motorsport Images
Damon Hill, Williams FW18 Renault
De FW18 was opnieuw een indrukwekkende machine uit de koker van Williams en Newey, die zijn stempel drukte op de F1-aerodynamica. In 1996 introduceerde Newey een ontwerp dat nog steeds gebruikt wordt in de hedendaagse Formule 1, waarbij de coureur meer achterover leunt in de cockpit met zijn hoofd lager en de pedalen hoger.
Dit verlaagde het zwaartepunt van de auto, waardoor de aerodynamica van Williams aanzienlijk beter was dan die van de concurrentie. Met de krachtige Renault V10-motor wist Hill zich in zijn kampioensjaar bij elke Grand Prix op de eerste startrij te kwalificeren, terwijl Williams meer dan twee keer zoveel punten scoorde als de runner-up Ferrari.
F1 constructeurskampioen 1997
F1-wereldtitel coureurs 1997 - Jacques Villeneuve
Tweede plaats in WK voor coureurs 1997 - Heinz-Harald Frentzen
Foto door: Sutton Images
Jacques Villeneuve, Williams FW19
De FW19 was het laatste Williams-chassis die met de input van Newey werd ontwikkeld, aangezien hij voor het seizoen van 1997 bij McLaren tekende. Geoff Willis nam zijn taken over. De auto was een evolutie van zijn voorganger met een compactere versnellingsbak, maar de meest ingrijpende verandering was de introductie van de nieuwe, lichtgewicht Renault RS9-motor.
De V-hoek werd vergroot naar 71 graden, in plaats van de 67 van de vorige Renault V10's, waardoor de motor 27 millimeter lager kwam te liggen en het zwaartepunt met 14 millimeter zakte. Deze aanpassing speelde een cruciale rol in het behalen van nog een wereldtitel door Williams met een auto ontworpen door Newey. Hoewel hij halverwege het jaar zijn taken neerlegde en niet langer betrokken was bij de ontwikkeling, zegevierde het team in 8 van de 17 races van dat jaar. Jacques Villeneuve veroverde de rijderstitel, maar Williams ondervond meer concurrentie in het constructeursklassement, met Ferrari op slechts 21 punten achterstand.
F1 constructeurskampioen 1998
F1-wereldtitel coureurs 1998 - Mika Hakkinen
Derde plaats in WK voor coureurs 1998 - David Coulthard
Foto door: Andy Hone / Motorsport Images
De McLaren MP4/13 uit 1998 rijdt rond op het circuit
Newey maakte een indrukwekkende start bij McLaren door beide kampioenschappen te winnen met de eerste auto die hij ontwierp voor het team. In het begin van 1998 werd al snel duidelijk dat Newey en zijn team uitstekend waren aangepast aan de regelwijzigingen, waaronder smallere auto's die op gegroefde banden reden.
Ondanks de smallere auto's koos McLaren ervoor om de wielbasis ongeveer hetzelfde te houden als voorheen, omdat Newey de voorkeur gaf aan stabiliteit die vergelijkbaar was met die van de vorige generatie auto's. Dit ontwerp, dat al snel door andere teams werd overgenomen, bracht McLaren naar de top en resulteerde in 9 overwinningen in de 16 races van 1998, waarbij Mika Hakkinen zijn eerste wereldtitel behaalde. Het is tot op heden ook de laatste keer dat McLaren het constructeurskampioenschap heeft gewonnen.
Tweede plaats in WK voor constructeurs 1999
F1-wereldtitel coureurs 1999 - Mika Hakkinen
Vierde plaats in WK voor coureurs 1999 - David Coulthard
Foto door: Motorsport Images
Mika Hakkinen, McLaren MP4/14-Mercedes
De MP4/14, uitgerust met de krachtige Mercedes-krachtbron, was in 1999 de snelste auto op de grid, waarmee Hakkinen in 11 van de 16 races de pole-position veroverde. De aerodynamica was geavanceerder dan die van de MP4/13, maar de auto kampte ook met enkele gebreken.
Gedurende het seizoen viel McLaren 12 keer uit in een race, vaak als gevolg van mechanische problemen, wat het team hinderde in de strijd met Ferrari om het constructeurskampioenschap. Uiteindelijk eindigde McLaren als tweede, maar Hakkinen behaalde wel back-to-back de rijderstitel. Dit betekent dat zeven auto's ontworpen door Newey in de jaren 1990 een titel hebben gewonnen.
F1 constructeurskampioen 2010
F1-wereldtitel coureurs 2010 - Sebastian Vettel
Derde plaats in WK voor coureurs 2010 - Mark Webber
Foto door: Charles Coates / Motorsport Images
Sebastian Vettel, Red Bull Racing RB6 Renault, 1e positie
Newey maakte in 2006 een gewaagde overstap naar Red Bull, aangezien het team het jaar ervoor als zevende eindigde in hun debuutseizoen. Het duurde echter niet lang voordat deze zet vruchten afwierp. Newey droeg bij aan het ontwerp van Red Bulls eerste kampioensauto.
De RB6, de opvolger van de RB5 die in 2009 als snelste auto eindigde en de laatste drie races won, bouwde voort op het succes. Hoewel vergelijkbaar, werd de achterkant van de RB6 geoptimaliseerd voor de dubbele diffuser, een concept dat de downforce verbetert. De controversiële voorvleugel kon ook extreem laag afgesteld worden tijdens de kwalificatie zonder dat de neus het asfalt raakte.
Dit ontwerp speelde een sleutelrol bij het winnen van 9 van de 18 GP’s en het veiligstellen van het constructeurskampioenschap van 2010. Het seizoen eindigde spectaculair, met Sebastian Vettel die zijn eerste wereldtitel won tijdens de seizoensfinale in Abu Dhabi.
F1 constructeurskampioen 2011
F1-wereldtitel coureurs 2011 - Sebastian Vettel
Derde plaats in WK voor coureurs 2011 - Mark Webber
Foto door: Rainer W. Schlegelmilch / Motorsport Images
Sebastian Vettel, Red Bull RB7 Renault, rijdt over de finish en neemt de geblokte vlag in ontvangst.
De RB7 geldt als een van de snelste auto's in de F1-geschiedenis en veroverde in 2011 op één na alle pole-positions. Sebastian Vettel heerste in zijn tweede kampioensjaar en verbrak het record voor het aantal poles in een seizoen - hij pakte er liefst 15 - waarmee hij Nigel Mansells record uit 1992 uit de boeken reed.
Newey en zijn team slaagden er bijzonder goed in om de cruciale wijzigingen in de regelgeving voor 2011 te overwinnen, aangezien de dubbele diffuser werd verboden. Red Bull vond een innovatieve oplossing door meer downforce te genereren via een blown diffuser. Deze leidde de uitlaatgassen naar het buitenste gedeelte van de diffuser. De platte uitlaat bevond zich net binnen de achterbanden. In 2011 werden ook DRS en KERS geïntroduceerd.
Het team behaalde 12 overwinningen dat seizoen en domineerde beide kampioenschappen.
F1 constructeurskampioen 2012
F1-wereldtitel coureurs 2012 - Sebastian Vettel
Zesde plaats in WK voor coureurs 2012 - Mark Webber
Foto door: Charles Coates / Motorsport Images
Sebastian Vettel, Red Bull RB8 Renault, in gevecht met Lewis Hamilton, McLaren MP4-27 Mercedes
In tegenstelling tot zijn voorganger was de RB8 niet zo dominant, omdat de uitlaten nu binnen een specifiek gebied geplaatst moesten zijn, waardoor Red Bull gedwongen werd om de blown diffuser aan te passen. Het seizoen van 2012 was zeer opwindend, met in de eerste zeven races telkens een andere winnaar, terwijl Red Bull slechts 3 van de eerste 13 races won.
De dynamiek van het seizoen veranderde aanzienlijk na uitgebreide upgrades voor de GP van Singapore. Red Bull introduceerde een flexibele neus waarmee de voorvleugel dichter bij de grond kon komen. Tegelijkertijd werd ook dubbele DRS toegevoegd aan de RB8, waardoor de luchtstroom naar de beam wing onder de grote achtervleugel werd geleid, wat hielp om de luchtweerstand te verminderen.
Dit leidde tot een reeks van vier opeenvolgende overwinningen voor het team, waaronder Red Bulls eerste pole-position van het seizoen in Japan, voordat ze in de laatste twee races beide kampioenschappen veiligstelden.
F1 constructeurskampioen 2013
F1-wereldtitel coureurs 2013 - Sebastian Vettel
Derde plaats in WK voor coureurs 2013 - Mark Webber
Foto door: Steve Etherington / Motorsport Images
Sebastian Vettel, Red Bull RB9 Renault
Om het kampioenschap van 2012 over de streep te trekken, stelde Red Bull de ontwikkeling van de RB9 uit. Ondanks dit uitstel beleefde Red Bull een van de meest dominante seizoenen ooit.
Vettel verzekerde zich met nog drie races te gaan van zijn vierde titel, nadat hij het record voor de meeste opeenvolgende raceoverwinningen had verbroken door de laatste negen Grands Prix van 2013 te winnen. Dit presteerde hij ondanks diverse regelwijzigingen, waaronder beperkingen op de voorvleugels, waarbij de buiging niet meer dan 10 millimeter mocht bedragen bij een maximale belasting van 100 kilogram.
Hoewel de RB9 veel kenmerken van zijn voorgangers behield, was het een evolutie zonder de 'getrapte neus' uit 2012. Uiteindelijk behaalde de RB9 13 overwinningen in de 19 races, maar het was het begin van een lange periode zonder titels voor Red Bull en Newey.
Tweede plaats in WK voor constructeurs 2021
F1-wereldtitel coureurs 2021 - Max Verstappen
Vierde plaats in WK voor coureurs 2021 - Sergio Perez
Foto door: Zak Mauger / Motorsport Images
Max Verstappen, Red Bull Racing RB16B
Enkele wijzigingen in de reglementen voor 2021 droegen bij aan de titelstrijd tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton. Aanpassingen werden doorgevoerd aan de vloer van de auto, de diffuser en de achtervleugels om de aerodynamische prestaties met 10 procent te verminderen, om de veiligheid van de Pirelli-banden te waarborgen.
De verminderde downforce had een grotere impact op Mercedes, dat dankzij zijn aerodynamische dominantie tussen 2014 en 2020 elk F1-kampioenschap had gewonnen. In 2021 profiteerde Red Bull van een verbeterde Honda-motor, wat resulteerde in indrukwekkende snelheden.
Dit leidde tot een ongelooflijk spannende strijd in beide kampioenschappen, waarbij Verstappen in de controversiële GP van Abu Dhabi in 2021 zijn eerste titel behaalde. Red Bull slaagde er echter net niet in om Mercedes te verslaan voor de constructeurstitel.
F1 constructeurskampioen 2022
F1-wereldtitel coureurs 2022 - Max Verstappen
Derde plaats in WK voor coureurs 2022 - Sergio Perez
Foto door: Erik Junius
Max Verstappen, Red Bull Racing RB18
In 2022 keerden de auto's met grondeffect terug in de Formule 1, en zoals bij eerdere reglementswijzigingen, was de auto waaraan Newey had gewerkt oppermachtig. Met zijn eerdere ervaring met grondeffect begreep Newey dat de stabiliteit van de auto van vitaal belang was. Het was dan ook geen toeval dat de RB18 minder stuiterde dan zijn concurrenten.
Dit kwam doordat Red Bull zich had gericht op een krachtige ophanging en had gekozen voor een agressief sidepod-concept, wat al snel gekopieerd werd door andere formaties. Hoewel de RB18 wat tijd nodig had om dominant te worden – aanvankelijk begon het seizoen 2022 met overgewicht – was de race pace zeer sterk. Ferrari had aanvankelijk de snelste auto over één ronde, maar Red Bull slaagde erin het gewicht van hun auto te verminderen naarmate 2022 vorderde.
Dit leidde ertoe dat Red Bull het jaar afsloot als het dominante F1-team, met 17 overwinningen in 22 GP’s en beide titels. Zo kon Newey een nieuwe wereldtitel aan zijn indrukwekkende lijst toevoegen.
F1 constructeurskampioen 2023
F1-wereldtitel coureurs 2023 - Max Verstappen
Tweede plaats in WK voor coureurs 2023 - Sergio Perez
Foto door: Red Bull Content Pool
Racewinnaar Max Verstappen, Red Bull Racing RB19
De RB19 is statistisch gezien de meest dominante auto in de geschiedenis van de Formule 1, gezien zijn comfortabele overwinningen in beide kampioenschappen met het hoogste winstpercentage in één seizoen. Hoewel het een evolutie was van de RB18, kenmerkte de RB19 zich door een belangrijke wijziging aan de vloer van de auto: in plaats van platte oppervlakken waren er nu twee tunnels die de luchtstroom naar de diffuser leidden. De RB19 werd bovendien geprezen vanwege zijn efficiëntie, waarbij het aanzienlijke downforce produceerde en toch snel was op de rechte stukken.
Ondanks de vele kampioenschappen die Newey heeft helpen winnen, kan worden gesteld dat 2023 waarschijnlijk zijn beste jaar tot nu toe was. De RB19 was praktisch niet te stoppen, met uitzondering van Singapore, waar de auto buiten het podium eindigde omdat Red Bull het hele weekend worstelde met de set-up.
Source: Motorsport