Sinds zes december had zijn team niets van Navalny vernomen. De oppositiepoliticus zat vast in een strafkolonie in Vladimir en kon via advocaten af en toe nog berichten naar buiten brengen. Totdat zijn advocaat hem niet meer mocht zien en hij niet meer via videoverbinding aanwezig was bij zittingen in een nieuwe rechtszaak tegen hem. Na een zoektocht van bijna drie weken wist zijn team hem maandag te vinden in een strafkolonie in Charp, net boven de poolcirkel.
Op X verscheen dinsdagochtend een reeks berichten die Navalny aan zijn advocaat had doorgegeven. ‘Ik ben jullie nieuwe Kerstman’, begint hij opgewekt. ‘Althans, ik heb nu een jas van schaapswol, een pelsmuts en krijg binnenkort vilten laarzen. Ik heb tijdens de twintig dagen van mijn verplaatsing een baard laten groeien.’
Over de auteur
Maarten Albers is algemeen verslaggever van de Volkskrant.
‘Ik zeg geen ‘ho, ho, ho’, maar ‘oh, oh, oh’ als ik uit het raam kijk, waar ik de nacht kan zien, dan de avond, en dan weer de nacht.’ Tussen zonsopkomst en zonsondergang in Charp zit momenteel ongeveer twee uur. Het mijnwerkersdorp met een bevolking van 6.400 ligt op 1.900 kilometer van Moskou en 100 kilometer van de dichtstbijzijnde stad van enige betekenis, Vorkoeta.
Navalny kwam pas op 23 december aan in Charp en werd naar eigen zeggen vervoerd ‘met zoveel voorzorgsmaatregelen en langs zo’n vreemde route dat ik niet had verwacht dat iemand me voor half januari zou vinden’. Tot zijn verbazing stond maandag al een van zijn advocaten op de stoep.
Tijdens Navalny’s afwezigheid spraken zijn team en mensenrechtenorganisaties hun zorgen uit over zijn welzijn. Navalny overleefde in 2020 ternauwernood een vergiftiging door veiligheidsdienst FSB, en werd bij terugkeer in Rusland gearresteerd en veroordeeld tot 19 jaar cel wegens het ‘oprichten van een extremistische organisatie’. Sinds september zit hij in een isoleercel en kort voor zijn verdwijning zou hij zijn flauwgevallen door ondervoeding.
Zelf zegt Navalny dat zijn verplaatsing ‘best vermoeiend’ was, maar dat hij ‘zoals het de Kerstman betaamt’ nog steeds in een goed humeur is. ‘Maak je geen zorgen om mij, het gaat prima. Ik ben erg blij dat ik er eindelijk ben.’ Hij schrijft dat hij uit het raam van zijn cel alleen een hek kan zien, en dat hij tijdens de pauzes naar een nabijgelegen cel mag gaan, die iets groter is en waar sneeuw op de grond ligt.
Volgens Ivan Zjdanov, een medewerker van Navalny die in het buitenland woont, zijn de omstandigheden zwaar in strafkolonie IK-3 in Charp, bijgenaamd Poolwolf. ‘Het is erg moeilijk om er te komen, brieven kunnen er niet worden bezorgd en er kan ook niet naartoe worden gebeld.’ Zijn team vermoedt dat Navalny’s verdwijning verband houdt met de Russische presidentsverkiezingen van volgend jaar.
‘Vanaf het allereerste begin was het duidelijk dat de autoriteiten Aleksej wilden isoleren, vooral vóór de verkiezingen’, aldus Zjdanov. ‘Zijn locatie werd verborgen gehouden. Er werd een volledige blokkade geplaatst op informatie over hem.’
Zelf sluit Navalny zijn reeks berichten af met een kwinkslag en een waarschuwing voor zijn kwelgeesten. ‘Aangezien ik de Kerstman ben, vragen jullie je vast af hoe het zit met cadeaus. Maar ik ben een speciale Kerstman, en alleen zij die heel stout zijn geweest krijgen cadeaus.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden