Home

Wensdromen over een witte Kerst hebben plaatsgemaakt voor Black Christmas en goedkoper shoppen

Het bekendste kerstlied, I’m Dreaming of a White Christmas, werd rond het jaar 1940 geschreven door Irving Berlin en voor het eerst gezongen door Bing Crosby in 1941. Koude winters met ijs en sneeuw, zoals die ook in de vorige eeuw in ons land nog veelvuldig voorkwamen, behoren helaas tot het verleden, vanwege de opwarming van ook de Nederlandse ­bodem, lucht en het water.

In aansluiting op de vele kortingsdagen rond Black Friday zijn er nu dagen, soms wel weken, van Black Christmas voor in de plaats gekomen. Wensdromen over schaatsen en sleeën worden helaas niet snel vervuld. De vervulling van wensdromen over goedkoper shoppen heeft er voor plaatsgemaakt.

Zo zijn de decemberweken, met ontspannen, gezellige, koude, winterse drukte op singels en sloten, vooral verplaatst naar een overspannen drukte in de warm gestookte en drukbevolkte ­warenhuizen.
Bert Luijendijk, Krimpen aan den IJssel

In de bespreking van de nieuwe inrichting van het Utrechtse Centraal Museum werd gewezen op het door Iris Kensmil geschilderde portret van Sojourner Truth. Volgens de krant en Wikipedia een Amerikaanse ‘burgerrechtenactiviste’.

Maar de in 1797 als Isabella Vrijboom geboren tot slaafgemaakte, was een abolitioniste en feministe avant la lettre. Zij sprak als jonge vrouw een Nederlands dialect, dat zich liet herleiden tot de tijd van ­Peter Stuyvesant.

Sojourner Truth werd geboren als tot slaafgemaakte en dook in 1827 ­onder bij de familie Van Wageners, abolitionisten. Deze Van Wageners kochten haar vrij en hielpen haar vervolgens om haar vijfjarige jarige zoon terug te krijgen, die illegaal was verkocht in Alabama.

In 1828, na de afschaffing van de slavernij in de staat New York, verhuisde Sojourner naar daarheen en begon er te preken. Ze trok er de aandacht mee. In 1846 dicteerde ze haar autobiografie aan Olive Gilbert. Daarna trad ze op als uitgever en distributeur van haar biografie. Haar beroemde toespraak Ain’t I a woman? hield ze in 1851 en is nog altijd interessant voor feministen.

Diverse, door de auteur geredigeerde heruitgaven verschenen in 1875, 1878 en een jaar na haar dood in 1884. Deze grootse vrouw, die een Nederlands dialect sprak, is tot nu toe ontsnapt aan de Nederlandse lezers.

En dat is jammer.
Oscar Schrover, ’s-Hertogenbosch

De herberg is een bekende halte in het kerstverhaal. In het kerstverhaal wordt aangegeven dat deze vol is. Maar niet in Nederland, voor de vluchtelingen uit ­Oe­kraïne – het land waar een op de drie Oe­kraïners wordt opgevangen door, en bij burgers thuis.

Particuliere opvang wordt dit genoemd; de ultieme vorm van kleinschalige opvang. Jammer dat het creëren en behouden van deze vorm van opvang zo weinig wordt meegenomen in gesprekken tussen burgers, gemeenten, Rijksoverheid en maatschappelijke organisaties over opvang. Maar ik ben dankbaar dat zoveel medeburgers vluchtelingen opvangen en dat ik Nederlander ben. Daar ben ik trots op.
Roger Kempinski, Gronsveld

Kunnen wij in ons land er niet tevens voor zorgen dat er ook een Spreidingswet komt die regelt dat er in iedere gemeente weer een bejaardentehuis komt ?
Harry Kampinga, Almelo

De voedselbank krijgt minder spullen, omdat de supermarkten veel minder voedsel verspillen. Dat valt wat tegenin te brengen: de supermarkten dwingen kwekers, van onder andere groenten en fruit, namelijk enorm veel voedsel weg te gooien. Het zou qua vorm afwijkend zijn en dus niet zo goed in bakjes, ­dozen, et cetera van de supermarkten passen. Over verspilling gesproken.

Laat de supers dit prima voedsel gewoon zelf opkopen en schenken aan de voedselbank. Dáár kweken ze goodwil mee. De supermarkten hebben de vrijwilligers van de voedselbank namelijk ook maar al te graag aan hun deur staan, met flyers om klanten te vragen iets extra’s te kopen voor de minderbedeelden. Acties die de supers geen cent kosten, maar financieel wel van profiteren.
Marian de Jonge, Venray

Met Oud en Nieuw worden brievenbussen en afvalbakken afgesloten, huis­dieren opgesloten en ramen dichtge­houden. Een vuurwerkbril wordt gead­viseerd, en nu ook oordoppen tegen de ­harde knallen. (Hoe moeten de wilde ­dieren, die er het meeste last van hebben, dat doen?)

Nog even, en je moet ook nog knie- en scheenbeschermers dragen, tezamen met een maliënkolder voor het boven­lichaam en een helm.

De politiek zegt dat een vuurwerk­verbod niet te handhaven is. Als niet de volksgezondheid, maar handhavingsproblematiek het criterium wordt in deze, kan zeker het halve Wetboek van Strafrecht op de stort gaan. Wie bevrijdt ons van deze jaarlijkse onzin?
Hans van Noord, Utrecht

Ik las dat kippenboeren een goed jaar hebben gehad doordat ze eieren 10 procent duurder konden verkopen, vanwege de vogelgriep. De vogelgriep legt de kippenboeren dus geen windeieren. Maar is het dan niet nog profijtelijker om gewoon minder kippen te houden/
Dorine Laurent, Huissen

In haar column van dinsdag 19 december bekritiseert Aleid Truijens de radiospot die als onderdeel van een groter project aandacht vraagt voor de schooldirecteur als onmisbaar scharnierpunt in het ­onderwijs. Het onderwijs kampt met ­problemen.

Professionele vakverenigingen, ­beroepsstandaarden, verplichte professionalisering en een professionele infrastructuur dragen bij aan de oplossing van deze problemen. De beroepsgroep van schooldirecteuren in het primair onderwijs organiseert deze vier pijlers sinds jaar en dag zelf.

Aandacht voor de impact van de schooldirecteur is nodig. Uit onderzoek blijkt dat een sterke schooldirecteur de kwaliteit van het onderwijs, het pedagogisch klimaat én het werkklimaat in de school positief beïnvloedt. Kijk maar eens in OECD (2016), Onderwijsraad (2019), Trendrapportage arbeidsmarkt leraren po, vo en mbo (2023). Helaas is dat onvoldoende op het vizier.
Marja Creemers, directeur Schoolleidersregister PO, Utrecht

In het onderwijs hoort het vooral te draaien om leerlingen en docenten. De rest is bijzaak. De rest moet daarom zo klein mogelijk worden gehouden. Iedere euro die niet naar de (kleinere) klassen gaat is in wezen een verloren euro.

Helaas lijkt het omgekeerde het geval. Het gaat in de media en politici vooral om meer onderwijsbestuurders, meer onderwijsbestuursbureaus, nog meer schoolleiders, afdelingsleiders, leerjaarcoördinatoren en vooral meer externe adviesbureaus met vermeende experts op afstand.

Wat docenten in de grote ­steden en elders vooral nodig hebben is een woning, een parkeerplek en kleinere klassen. En veel minder bureaucratie en lestijd gevuld met zinloze vakken. Dit jaar is burgerschap voor politici en bestuurders belangrijker dan rekenen en lezen.

Wat docenten vooral helpt: minder onderwijsvernieuwers en minder vermeende experts, die keer op keer weer goud geld verdienen, door ­iedere drie jaar een nieuw onderwijsvehikel te bedenken, wat na drie jaar weer wordt vervangen door weer een ander experimenteel gedrocht.
Siep de Haan, docent, Utrecht

In zijn ingezonden brief van 19 december haalt G.L. van Lennep onder andere het interessante verhaal van Freddie Laker’s Carvair aan, om te onderstrepen dat voertuigen vaak sneller gaan met een bult erop. Dit in reactie op de ‘bult op de vleugel’.

Bij de genoemde voorbeelden spelen verschillende zaken. De Carvair maakte, onbedoeld, gebruik van ‘area ruling’ en hierdoor weerstandsvermindering (Whitcomb, 1952). De bulbuous nose op schepen beïnvloedt de boeggolf en zorgt zo voor minder weerstand bij specifieke snelheden (Taylor, eind 19e eeuw). Het in Delft ontdekte effect is een nieuwe vleugelvorm die nog verder doorontwikkeld moet worden. Drie geheel verschillende effecten met één constante: een bult.
Jelle Hieminga, docent luchtvaarttechniek, Amsterdam

Als teleurgesteld democraat denk ik: hadden ze indertijd Omtzigt inderdaad maar een functie elders gegeven.
Fred van Dijk, Hilversum

De onlangs verkozen voorzitter van de Tweede Kamer, Martin Bosma, maakt zich zorgen over de ‘omvolking’ van ons land. Ik deel die zorg: in het huidige ­tempo is het niet onwaarschijnlijk dat over enkele jaren meer dan de helft van de kiezers PVV stemt. Een huiveringwekkend vooruitzicht.
Bert Vanderveen, Enschede

Bij Sander Schimmelpenninck zijn PVV-stemmers welvarende nihilisten. Vorige week waren het bij Jos Collignon leeghoofden, en bij Ewald Engelen mensen die door de kabinetten Lubbers, Kok, Balkenende en Rutte in de steek gelaten werden. Zeg maar proteststemmers. Mijn proteststem zou, als die bestond, naar de Partij voor de Mensen gaan. Omdat die opkomt voor alle mensen, zoals er een partij is die opkomt voor alle dieren.
Frank Heibloem, Baarn

Niet alleen katten en honden zijn jagers, wat dacht u van de mens? Dat vogeltje heeft nog een kans, al die miljoenen ­koeien, varkens, kippen, lammetjes en kuikentjes hebben geen enkele uitweg.

Hier vliegen de vogeltjes nog vrolijk rond, mijn kat taalt niet naar de familie roodborst die regelmatig mijn tuin aandoet, maar heeft het muizenprobleem inmiddels wel opgelost. Dat laatste doet de hond van de buren dan weer niet.
Anne Jacobs, Groningen

Over het algemeen sla ik het sportkatern op maandag over. Deze week maakte ik een uitzondering. Conclusie: wellicht is het een goed idee om in uw krant eens aandacht te besteden aan het feit dat ­lichaamsbeweging ook goed is voor vrouwen. Ze lijken dat nauwelijks te ­weten, gezien het feit dat uw sportfotografen van de in totaal 44 personen die in het katern te zien waren, slechts twee vrouwen hebben ­weten vast te leggen.
Gerrit Berger, Haarlem

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next