Bij knaagdieren vonden wetenschappers al eerder een remmend effect van vrouwtjestranen op agressie bij mannetjes. Zogenoemde chemosignalering, waarbij door het lichaam afgegeven moleculen door een ander (onbewust) worden opgepikt en het gedrag beïnvloeden, is bij mensen nog weinig onderzocht.
Proefpersonen kregen de ene keer tranen en de andere keer een zoutoplossing onder de neus, terwijl ze een virtueel spel speelden waarin zij werden aangezet tot agressie. Blootstelling aan vrouwentranen, opgevangen tijdens het kijken naar zielige films, resulteerde bij ruim 40 procent in minder agressie, schrijven de onderzoekers in PLOS Biology.
‘Een belangrijke vermeerdering van onze kennis over tranen’, reageert emeritus hoogleraar klinische psychologie Ad Vingerhoets, niet betrokken bij de nieuwe studie. ‘Tot nu toe was dergelijk onderzoek vooral gericht op reacties van mensen die kijken of luisteren naar iemand die huilt. Het is interessant dat dit onderzoek duidt op een effect van huilen via de geurreceptoren.’
De gepensioneerde psycholoog, die onderzoek deed naar de functies van huilen, overweegt zijn ambt zelfs weer op te pakken om het onderzoek te herhalen en aan te vullen. Zo zou hij benieuwd zijn naar de resultaten met ‘neutrale’ tranen of tranen van geluk tegenover de tranen van verdriet, in plaats van de zoutoplossing die in het originele onderzoek werd gebruikt. Ook is hij nieuwsgierig naar wat er gebeurt als proefpersonen op een grotere afstand zijn van de tranen, zoals in de praktijk vaak het geval is.
De keuze om het effect van vrouwentranen op mannen te onderzoeken, verbaast Vingerhoets niet, ‘omdat er nu eenmaal veel agressie van mannen jegens vrouwen plaatsvindt’. Wel doet hij een suggestie voor vervolgonderzoek naar het effect van kinder- en mannentranen op zowel mannen als vrouwen.
Opmerkelijk is dat Vingerhoets ooit een eerdere publicatie van dezelfde onderzoeksgroep overdeed om te kijken of hij dezelfde resultaten zou vinden. In dit onderzoek naar het effect van vrouwentranen op seksuele opwinding bij mannen, vonden Vingerhoets en collega’s niet hetzelfde verband, wat erop duidt dat het originele onderzoek een toevalstreffer was. Bestaat dit risico nu weer? Dat valt niet uit te sluiten, aldus Vingerhoets, al vindt hij dat de nieuwe studieresultaten op het gebied van tranen en agressie ‘veel beter aansluiten bij theorieën over de functies van huilen’.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden