‘Love Has Won trekt je meteen binnen met een heftige openingsscène: je ziet via de bodycam van een agent hoe het lijk van de sekteleider, die zich Mother God noemde, helemaal gemummificeerd in haar bed gevonden wordt. Het lichaam is helemaal blauw door de alternatieve quasi-medicatie die ze nam. De leden van de sekte, voornamelijk jonge vrouwen, verklaren dat ze wachten op de herrijzenis van hun Mother God. Na dit heftige begin reconstrueren de makers hoe het zover heeft kunnen komen.
‘Love Has Won: The Cult of Mother God (HBO Max) doet denken aan Stolen Youth, over een aantal studenten die in een sekte belandden. De afgelopen jaren duiken voortdurend documentaires op over sektes. Kennelijk hebben we er een eindeloze belangstelling voor. De gemeenschappelijke deler van dit soort cultdocumentaires is onze fascinatie over waarom mensen bij zo’n sekte gaan, en waarom het zo ongelofelijk moeilijk is om eruit te stappen.
‘De Love Has Won-sekte was helemaal niet zo’n massale beweging, met een kerngroep van ruim twintig mensen, maar ze hadden wel een grotere aanwezigheid online. Deze sekteleden leken heel willekeurig te beslissen waar ze in geloofden, maar waren vervolgens wel heel hardcore in hun geloof.
‘Sekteleden hadden hun eigen familie, inclusief hun kinderen, achtergelaten. De documentaire laat ook zien hoe die achterblijvers tegen de sekte aankijken. Daarnaast wordt bijna alles vastgelegd door de sekte zelf. De makers hadden enorm veel materiaal, omdat de sekte alles wat ze deed livestreamde op YouTube.
‘Opmerkelijk genoeg leidde de dood van de cultleider Mother God niet tot twijfel bij een groot deel van de leden. Ergens verwacht je toch dat met de dood van iemand die zo in het middelpunt staat de betovering verbroken raakt.
‘Omdat dit zo’n bizar verhaal is, is het makkelijk er een soort freakshow van te maken, maar de documentairemaker is zowel empathisch met de sekteleden als met hun families.’
‘Ik zit middenin het derde seizoen van Slow Horses (Apple TV+). De serie is gebaseerd op de boekenreeks Slough House van Mick Herron. Slough House is de afdeling waar mislukte spionnen van de Britse spionagedienst MI5 terechtkomen. Vanuit het hoofdkantoor worden deze mislukte spionnen slow horses (langzame paarden) genoemd. Je komt pas bij het kantoor van Slough House via een soort stinksteegje, langs een deur die niet goed opengaat – nogal een verschil met het hightech MI5-gebouw.
‘De leider van Slough House, Jackson Lamb, wordt gespeeld door Gary Oldman. Het is een briljante rol: Lamb is een totaal gedesillusioneerde man die eigenlijk z’n tijd maar uitzit. Eerst lijkt hij alleen een zelfdestructieve nietsnut, maar in de loop van de afleveringen kom je meer over hem te weten. Zijn grote tegenspeler is de baas van de MI5, Diana Teverener (gespeeld door Kristin Scott Thomas). Twee grote Britse acteurs dus, en dat zie je ook in hun spel terug. Heel leuk om naar te kijken.
‘In elk avontuur raakt het bijeengeveegde zootje van Slough House wel betrokken in een belangrijke zaak. Los van de veiligheid van de natie staat er voor de slow horses wat meer op het spel. Wraak nemen op MI5 bijvoorbeeld, of het herstel van hun reputatie. Die dynamiek in combinatie met een hoop onderkoelde humor werkt heel goed. Slow Horses is perfect als je nog iets wil inhalen in de kerstvakantie.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden