Eind vorige maand keerde Ofer Cassif terug in de Knesset, het Israëlische parlement. Hij was voor 45 dagen geschorst omdat hij zich had uitgesproken tegen wat hij het bloedbad in Gaza noemt. Zijn collega Aida Touma-Suleiman, ook lid van de viermansfractie van de linkse partij Hadash, is voor twee maanden geschorst. ‘Geen van ons beiden’, zegt Cassif, ‘heeft uiteraard enig begrip getoond, laat staan een rechtvaardiging gegeven, voor de monsterlijke slachtpartij van Hamas.’
De schorsingen zijn volgens de 58-jarige Cassif onderdeel van een offensief van de Israëlische regering tegen de vrijheid van meningsuiting. Daarvan worden vooral Arabische Israëliërs het slachtoffer. Die zijn sterk vertegenwoordigd in Hadash. Zelf is Cassif van Joodse afkomst.
‘De Palestijnen in Israël – of Arabieren, hoe je ze ook noemen wil – worden sinds 7 oktober wreed vervolgd. Honderden Palestijnen, maar ook sommige Joden, zijn gearresteerd, ontslagen of geschorst, alleen maar omdat ze volkomen legitiem hadden opgeroepen tot een staakt-het-vuren, of empathie hadden geuit voor de kinderen van Gaza. De apartheid in de bezette Palestijnse gebieden dringt door tot in Israël zelf. De eerste slachtoffers zijn de Arabische Israëliërs.’
Over de auteur
Rob Vreeken is correspondent Turkije en Iran voor de Volkskrant. Hij woont in Istanbul.
Het proces richting autoritarisme begon volgens Cassif al toen premier Benjamin Netanyahu een jaar geleden aantrad met een uiterst rechtse regering, die zich voornam de macht van het Hooggerechtshof te kortwieken. Half Israël liep te hoop tegen het plan, dat werd gezien als funest voor de democratie. Cassif verwoordt het iets gepeperder: Netanyahu en consorten probeerden ‘door middel van een staatsgreep een fascistische dictatuur’ te vestigen. ‘Ze faalden’, zegt hij, ‘en nu proberen ze het te doen achter het rookgordijn van de oorlog.’
‘Een van de basiskenmerken van een dictatoriaal systeem is dat burgers niet alleen door het staatsapparaat in de gaten worden gehouden, maar ook door elkaar. Daarom moet je helaas vaststellen dat de Israëlische staat nu dictatoriale trekken heeft. Er wordt steeds meer gebruikgemaakt van informanten. Studenten worden geacht de overheid te informeren als leeftijdsgenoten iets tegen de oorlog zeggen. Van werknemers wordt verwacht dat ze collega’s verklikken.’
De regering-Netanyahu legt de samenleving een vorm van fascisme op, zegt Cassif. De wetgeving ontsnapt daar niet aan. Hij wijst op een vorige maand aangenomen wet, waarin een jaar celstraf is opgenomen voor het passief ‘consumeren van terroristisch materiaal’ op sociale media. Adalah, het Juridisch Centrum voor de Rechten van Arabische Minderheden in Israël, noemt het ‘een van de meest draconische wetten die ooit door de Knesset zijn aangenomen’.
Het antwoord van Israël op de terreuraanslagen van Hamas omschrijft de Hadash-parlementariër als ‘een genocidaal bloedbad’ in Gaza en ‘etnische zuiveringen’ op de Westelijke Jordaanoever. ‘Met de veiligheid van Israël en de Israëliërs heeft het niets te maken. Wat we zien, is de totale vernietiging van Gaza. Ruim tweederde van de mensen die worden gedood en gewond raken of wier huizen worden vernield zijn geen Hamasterroristen, maar onschuldige burgers, kinderen, vrouwen, ouderen. Zij betalen de prijs.’
‘De overgrote meerderheid van de burgers van Israël steunt dit bloedbad. De Israëlische samenleving wordt op dit moment gedreven door woede en wraakzucht, in plaats van rationeel denken. De regering maakt daar op een cynische manier gebruik van. Ze neemt wraak op het Palestijnse volk, niet op Hamas. Dit is een misdaad, objectief gezien is dit volgens het internationaal recht een misdaad.
‘De regering wil maar één ding: overleven. Netanyahu weet dat hij de gevangenis in gaat als de processen tegen hem worden doorgezet. Hij zal doen wat hij kan om de oorlog te verlengen, om premier te blijven, de leider van een bende messianistische misdadigers. Ze geven niets om de levens van Israëliërs, laat staan van Palestijnen. Wat ze doen, druist in tegen de belangen van Israël. Dus wat ik zeg is niet anti-Israëlisch. De regering-Netanyahu is anti-Israël.
‘Het is in het belang van de Israëlische samenleving een staakt-het-vuren te bereiken, alle gevangenen uit te wisselen en onmiddellijk een serieus vredesproces met de Palestijnen te beginnen. Het doel moet zijn het beëindigen van de bezetting en het vestigen van een onafhankelijke Palestijnse staat naast Israël. Alleen dat is het beste voor beide volkeren van dit land.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden