In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Vrouwen die paardrijden? Volgens acteur Gérard Depardieu zijn het ‘sletten’ die dat doen vanwege seksueel genot. Oók die 10-jarige die langs hem galoppeert, tijdens een bezoek aan een manege in Pyongyang in 2018. ‘Goed zo, meisje, doe maar lekker.’
Hij wist dat hij werd gefilmd: een tv-ploeg volgde hem tijdens zijn bezoek aan Noord-Korea. Op camera betastte hij de vrouwelijke tolk en vertelde hij haar dingen als: ‘Ik weeg 124 kilo, maar met erectie 126.’ Enzovoorts.
Frankrijk kon het zien dankzij Gérard Depardieu: la chute de l’ogre, uitgezonden op 7 december. De tv-documentaire haalde de voorpagina’s, Depardieus carrière werd definitief doodverklaard.
Was dit ervoor nodig? Het seksuele wangedrag zíén? Al jaren gaan er verhalen over Depardieu. Een van de eerste vrouwen die hem in het openbaar van grensoverschrijdend gedrag beschuldigden, actrice Emmanuelle Debever, overleed vorige week, mogelijk door zelfdoding. Ze schreef in 2019 hoe hij haar had aangerand op de set van Danton (1983). ‘Het heilige monster veroorloofde zichzelf allerlei zaken tijdens de opnamen (...). Hij liet zijn grote handen onder mijn rok glijden, zogezegd om mij een beter gevoel te geven.’
In 2020 deed actrice Charlotte Arnould aangifte wegens verkrachting; dertien vrouwen kwamen naar buiten met soortgelijke verhalen over aanranding en seksuele intimidatie. Depardieu stond ondertussen gewoon op de set. De Franse krant Le Figaro publiceerde in oktober een open brief waarin hij alles ontkende. ‘Vergeef me dat ik me heb gedragen als een kind dat iedereen wil vermaken.’
Depardieu, de lompe straatjongen. Er werd vaak over zijn gedrag gemopperd: over het rijden onder invloed, over belastingontduiking, over zijn warme vriendschap met Poetin. Maar alles werd hem uiteindelijk vergeven. Omdat zijn lak aan de brave elite en etiquette ook in zijn filmrollen zijn aantrekkingskracht was – zijn lompheid heeft hem een icoon gemaakt. En filmiconen, die zijn heilig in Frankrijk, waar de belangrijkste actrices in 2018 bovendien in een petitie stelden dat #MeToo had geleid tot een ‘heksenjacht’, en dat ‘onhandig flirten’ toch ‘geen misdaad’ is.
Iedereen wist van Depardieu, zo erkennen verschillende Franse filmprofessionals nu openlijk. Een casting director noemde het ‘een omerta’. Een actrice vertelde dat vrouwen elkaar tegen hem beschermden. ‘We hebben allemaal een beetje weggekeken, en dat was fout’, aldus een producent.
Nee, de verhalen over Depardieu zijn niet nieuw. De nieuwe aanklachten na de uitzending zijn niet opmerkelijk. Wat opzienbarend is, is dat het eindelijk tot zelfreflectie heeft geleid binnen de Franse filmwereld.
Source: Volkskrant