Nooit liep Eibert Pieper met een blindenstok of met zijn handen vooruit. Sterker nog: hij stapte gewoon op de fiets, vaak met zijn dochter in het zitje achterop. Ene hand aan het stuur, de andere vastgepakt aan de arm van zijn vrouw, die slechtziend was. ‘Voor ons een normaal ritueel’, zegt zijn dochter Maartje. ‘Pas veel later realiseerde ik me dat we een bezienswaardigheid moeten zijn geweest.’
Pieper raakte op zijn 5de aan één oog blind na een mislukte oogoperatie. Twee jaar later, op het blindeninstituut Bartiméus in Zeist, kreeg hij de klink van een deur in zijn andere oog. Vanaf dat moment had hij helemaal geen zicht meer.
Toch gebeurde het geregeld dat mensen niet geloofden dat hij volledig blind was, aangezien hij nog bomen omzaagde, tuinhuisjes in elkaar timmerde en een sauna beheerde. ‘Gingen mensen met hun handen voor zijn gezicht zwaaien, zo van: wedden dat hij nog íets kan zien.’ Frustrerend vond hij dat, zegt zijn dochter. ‘Juist omdat hij het zo belangrijk vond om te laten zien dat je ook met een visuele handicap een volwaardig leven kon leiden.’
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Pieper werd in 1943 geboren in Barneveld in een gezin van vier kinderen. Op zijn 7de stond de groepsleider van Bartiméus in de deuropening van de klas. ‘Wil je meekomen, Eibert? Je moeder is overleden.’ Daarna regeerde de chaos: de huishoudelijke hulp, die de opvoeding voor haar rekening nam, verwaarloosde de kinderen, en zijn vader, een dagarbeider, raakte aan de drank en werd uit de ouderlijke macht gezet. Zo kwam Pieper permanent op het Bartiméus terecht, waar hij later zijn vrouw Joke ontmoette. Ze kregen twee dochters.
Piepers leven werd gekenmerkt door een onwaarschijnlijke drang om alles uit het leven te halen, waarschijnlijk een voortvloeisel uit zijn mislukte jeugd. Hij haalde als eerste blinde ter wereld een diploma machinaal graveren. In het judo haalde hij, ook weer als eerste blinde ter wereld, de zwarte band. En later, toen hij door blessures niet meer kon judoën, bekwaamde hij zich in het luchtgeweerschieten, waarbij hij opklom tot achtste van de wereld voor mensen met een visuele beperking.
Maar het bekendst was hij misschien wel als eigenaar van sauna Bosch en Duin in Zeist, één van de eerste openbare sauna’s van Nederland, in de jaren zeventig en tachtig populair bij een grote groep horecaondernemers, voetballers van FC Utrecht en bekende Nederlanders als Rob de Nijs, André van Duin en Conny Vandenbos.
In de sauna legde hij zelf de waterleiding aan en organiseerde hij wijnproeverijen, palingavonden en barbecues. Een rijschoolhouder, klant in de sauna, ging met hem een weddenschap aan dat hij geen auto kon rijden. Niet veel later reed Pieper over de Slotlaan in Zeist, met de instructeur naast hem, 50 kilometer per uur.
Zo was er altijd wel wat te doen. ‘Als ik eens thuiskwam bij vriendinnetjes, vond ik dat altijd gek’, zegt zijn dochter Thea. ‘Er gebeurde niet zo veel daar. Ik wilde altijd snel terug naar huis met de reuring van mijn vader.’
Ondernemend als hij was, speurde hij in de krant altijd naar dat ene leuke boerderijtje dat te koop stond en waarmee vast wel iets te beginnen was. Zo werd hij nog eigenaar van een beautyfarm, een hotel-restaurant en een B&B. Pas de laatste jaren vond Pieper rust met zijn nieuwe echtgenote in Voorthuizen, waar hij dagelijks in zijn moestuin of groentekas te vinden was.
In oktober ontdekte hij een plekje op zijn enkel. Foute boel, zo bleek. Vijf weken later overleed hij, 80 jaar oud. Behalve vele verhalen, anekdoten en levenslessen, laat Eibert Pieper ook een biografie achter. De titel daarvan was tegelijk ook zijn lijfspreuk: Ik ben blind, maar verder gaat alles goed.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden