Vakantieparkondernemer Peter Gillis heet de knuffelbeer van SBS 6 te zijn, en dat bewijst de omroep nog eens door zijn realityprogramma Massa is kassa níét per direct te beëindigen. Een aangifte wegens mishandeling bracht SBS-eigenaar Talpa al niet op het idee de camera af te wenden van ‘de Bolle’, zoals ‘commentator’ Frank Lammers hem schertsend noemt. En evenmin gebeurt dat nu het Brabantse Asten zijn chaletpark Prinsenmeer sluit. Gillis’ vergunning is ingetrokken omdat de gemeente vermoedt dat hij zijn bedrijf gebruikt als dekmantel voor criminaliteit. Zoals illegale huisvesting van buitenlandse arbeidskrachten.
Ongetwijfeld heeft een SBS-legertje crimefighters onder leiding van Alberto Stegeman zich inmiddels op Gillis’ familiebedrijf gestort, we wachten de resultaten van hun inspanningen af. Intussen beleefde ik, wakker geschud door het nieuws over Prinsenmeer van vorige week, dinsdag mijn eerste kennismaking met de knuffelbeer. Ik verwachtte vagelijk een Brabantse versie van Godfather Don Corleone, die behalve duistere kanten ook warme menselijke eigenschappen heeft. De melancholie van Marlon Brando. Het zou de kennelijke aantrekkingskracht van Massa is kassa kunnen verklaren.
We zien hoe Gillis’ partner Wendy inkopen doet voor haar ‘mode-imperium’ bij een groothandel met eigenaren van Pakistaanse komaf. Gillis over de slippers van de man: ‘Doe sokken aan, het is koud buiten.’ Hij installeert zich op een sofa, tegenover een televisiescherm. ‘Straks komt voetbal’, stelt de gastheer Gillis gerust, die constateert dat er een cricketwedstrijd op staat. ‘Krikken doe ik ook.’ Hij kijkt de Pakistaanse man aan. ‘Krikken...’ Ja, da’s een ‘heel ander verhaal’, antwoordt de man beleefd. Gillis: ‘Hatseflatsen.’
Gillis’ zoon Mark gaat op inspectie in een park: verloopt de seizoenssluiting naar wens? Zijn de energievreters, de koelkasten en de biertaps in de restaurants afgesloten? Wat doet die aangebroken fles drank in de la? Schiet het schoonmaken een beetje op? Met een ongelooflijk onbeschofte behandeling van het personeel geeft hij een inkijkje in de zieke bedrijfscultuur waaraan zijn vader leidinggeeft.
Als vader Gillis wil dat zijn camper wordt gewassen, rukt het personeel van het park subiet uit. Constateert zoon Mark dat de wip voor de kinderen speling heeft, ligt de vraag aan de ondergeschikte voor de hand: ‘André, wip jij ook nog weleens?’ Horecaman Jan wordt opgetrommeld (‘Hé Jan’) voor reparaties aan het speelmeubilair, die heeft toch niks te doen. Mark stoort zich aan het zand op de speelplaats, dat in zijn schoenen terechtkomt. ‘Ik ben er misselijk van, lijkt hier wel Scheveningen.’ Hij trekt een schoen uit, overhandigt die aan Jan: ‘Kun jij ’m eens leeg gieten?’
Vader is in een ‘romantische bui’. Wil Wendy in zijn villa verleiden met rozenblaadjes op de trap en een flesje mousserende Martini om in de jacuzzi te stappen. ‘Drankje, zwemmen, hatseflatsen’, luidt het programma. Wendy meldt zich, aangenaam verrast. ‘Kleren uit’, commandeert Gillis. De ongelikte beer.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden