Over het nieuwe voorstel is 36 uur lang achter gesloten deuren gediscussieerd. Het is nog onduidelijk of alle landen het compromis zullen steunen.
In de tekst is geen sprake van een volledige afbouw (phase-out) van fossiele brandstoffen, zoals de EU wilde, maar wel van een "transitie van fossiele brandstoffen af in het energiesysteem". Die laatste toevoeging houdt de deur open voor fossiele grondstoffen in de chemiesector. De transitie moet leiden tot netto-nul uitstoot rond 2050, staat in het voorstel.
Om dat te bereiken wordt een reeks duurzame technieken aangeraden die snel moeten worden doorontwikkeld. Het gaat dan om hernieuwbare energie uit zon en wind, maar ook kernenergie en het gebruik van fossiele brandstoffen in combinatie met CO2-opslag. Die laatste optie is wel "met name" voor sectoren waar het moeilijk is om de uitstoot terug te dringen.
Waar een eerder voorstel nog een 'menukaart' presenteerde van klimaatmaatregelen die landen op vrijwillige basis konden nemen, worden nu maatregelen geschetst die wereldwijd nodig zijn. Landen worden opgeroepen om daar, op een "landelijk bepaalde manier" aan bij te dragen. Dat blijft dus wel vrijwillig.
Controversieel is dat er volgens de tekst nog ruimte is voor "transitiebrandstoffen" die energiezekerheid bieden. Dat is een referentie naar het gebruik van aardgas, waar geen einddatum aan wordt gekoppeld. Dat zal voor de EU een bittere pil zijn om te slikken.
Landen worden opgeroepen om de hoeveelheid hernieuwbare energie voor 2030 te verdrievoudigen en om de energie-efficiëntie twee keer zo snel op te schroeven. Ook moeten er snel meer elektrische en hybride auto's komen en moeten landen werken aan duurzame brandstoffen.
Met de tekst wordt geprobeerd een balans te vinden tussen de wensen van landenblokken met grote klimaatambities, zoals de EU, en blokken die voor hun inkomsten afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen. Daar tussenin zitten veel ontwikkelingslanden die wel willen vergroenen, maar het geld er niet voor hebben.
In de concepttekst staat dat er veel meer moet gebeuren om arme landen te helpen in de transitie. Maar een concrete toezegging wordt nog niet gedaan. Bovendien worden rijke landen geprezen voor hun inzet om arme landen te helpen. Het is de vraag of armere landen die tekst zullen accepteren.
Vanuit milieuorganisaties zijn de eerste reacties voorzichtig positief. "Er gloort weer een sprankje hoop aan de horizon", zegt Maarten de Zeeuw van Greenpeace. Melanie Robinson van denktank WRI zegt dat de tekst "een dramatisch verschil zou maken in het gevecht tegen klimaatverandering". Het zou volgens haar bovendien "de immense druk van de olie- en gasindustrie weerstaan".
Woensdagochtend komen alle landen bijeen in een plenaire vergadering. Daar zal blijken of er steun is voor het voorstel. De tekst kan alleen worden aangenomen als er unanieme steun is.
Source: Nu.nl economisch