Lexis Zeidan heeft het al duizenden keren gezegd, en ze zal het tot de presidentsverkiezingen nog duizenden keren herhalen: ‘Vergeet niet welke politici ons zijn vergeten!’ Vandaag staat Zeidan (31) in de hoek van een koffiezaak in Dearborn, een plaats in de staat Michigan. Hier woont de grootste Arabische gemeenschap van de VS. Tientallen vrouwen met gestylde haren hangen aan haar lippen.
‘Vergeet niet welke politici ons zijn vergeten’, zegt de Palestijns-Amerikaanse activist nogmaals in de microfoon. Zeidan spreekt op een bijeenkomst van Arabisch-Amerikaanse zakenvrouwen. Sommige stapten op Gucci-hakken uit hun pick-up trucks. ‘Ze konden de Palestijnen redden’, gaat Zeidan verder, ‘en hebben dat niet gedaan. In november moeten wij die politici zelf maar vergeten.’
Over de auteur
Maral Noshad Sharifi is correspondent Verenigde Staten voor de Volkskrant. Ze woont in New York.
Zeidan zegt niet wie ze precies bedoelt. Dat is niet nodig. Deze nazaten van Libanese, Iraakse, Jemenitische en Palestijnse migranten ontvangen knikkend haar boodschap. Zij hoeven de naam Joe Biden niet te horen om te weten dat het over Joe Biden gaat.
Als het aan de Arabisch-Amerikaanse gemeenschap ligt, keert Biden volgend jaar niet terug in het Witte Huis. Bijna 60 procent van hen stemde in 2020 voor Biden. Inmiddels is de steun gedaald naar 17 procent, blijkt uit peilingen. De reden: de oorlog in Gaza.
Al twee maanden gaat de gemeenschap met beelden van huilende Palestijnse kinderen naar bed en staat ermee op. Joe Biden, misschien wel de enige persoon buiten Israël die daar iets aan zou kunnen veranderen, doet volgens hen te weinig. Véél te weinig.
In Michigan, een voor Biden levensbelangrijke swing state in de Midwest, zijn ze een anti-Biden-campagne begonnen. Ze roepen hun achterban op om niet op hem te stemmen. Het is geen krachteloos dreigement: de Arabische-Amerikanen zijn met 3,5 miljoen in staat de uitslag te sturen.
‘Het plan is als volgt’, legt Zeidan die ochtend uit: ‘de Democratische voorverkiezingen zijn in februari. Dan vullen we voor alle functies een naam van een kandidaat in, behalve die van de president.’ Hun idee is dat die witte vlekken op het stembiljet de Democratische Partij zo zenuwachtig maken dat ze zich gedwongen voelen hun Israël-beleid te herzien. Lukt dat niet, dan zullen ze hetzelfde doen bij de echte verkiezingen. ‘We kunnen niet langer toekijken hoe mensen worden gedood van ons belastinggeld.’
Bij de vorige presidentsverkiezingen, in 2020, won Biden hier in Michigan met een verschil van 150 duizend stemmen. In districten met veel Arabische inwoners stemde 70 procent op de Democraat. Als ze Biden, die nu procentpunten achterloopt op zijn verwachte rivaal Donald Trump, niet steunen, kan hij Michigan kwijtraken. En daarmee de verkiezingen verliezen.
In swing states als Arizona, Georgia en Pennsylvania lopen soortgelijke campagnes. ‘We weten dat het Trumps kansen vergroot’, zegt Zeidan. Haar groene ogen steken af tegen een grote bos donkere krullen. Nee, ze is geen fan van de Republikein. ‘Maar ons politiek systeem heeft zo gefaald dat we op de korte termijn pijn moeten lijden om op de lange termijn mensenlevens te redden.’
Wat New York is voor Joden en Miami voor Cubanen, is Dearborn voor Amerikaanse Arabieren. In een eeuw tijd groeide dit plaatsje, onder de rook van Detroit, uit tot de Levant van Amerika. Eerst kwamen de Libanezen, om te werken in de alomtegenwoordige auto-industrie. Na oorlogen in Irak, Syrië en Jemen vonden talloze andere migranten en vluchtelingen hun weg naar Michigan.
Velen werden ondernemer. Ze openden sportscholen, hookah-lounges en tapijtwinkels. Vanuit bakkerijen wordt een mierzoete geur de kou van Michigan ingeblazen. Woorden als habibi, schatje, yalla, laten we gaan, insjallah, als God het wil, zijn hier ingekapseld in de Engelse taal.
Inwoners beschrijven de gemeenschap met nazaten van migranten uit 22 landen, moslims én christenen, als hecht. Iedereen vecht er om elkaars rekening te mogen betalen. ‘Als ik geldproblemen heb, kan ik in Hassans supermarkt pakken wat ik nodig heb’, zegt een inwoner. ‘Maar de volgende dag weet iedereen wel van mijn financiële situatie.’
Dearborn is tegelijk een getraumatiseerde gemeenschap. In gesprekken over dictators als Saddam Hoessein en Bashar al-Assad komen soms pijnlijke meningsverschillen naar boven. Maar het lot van de Palestijnen brengt iedereen bij elkaar. De inwoners worden verscheurd door survivor guilt. Tegelijkertijd zien ze de man op wie ze gestemd hebben wapens sturen naar Tel Aviv. Dat gevoel, zegt een vrouw, ‘geeft kortsluiting’.
Sinds 7 oktober zijn er 1.332 Israëliërs gedood en meer dan 18 duizend Palestijnen. Hoewel Biden heeft gezegd dat er ‘veel te veel’ Palestijnse doden vallen, blijft de Amerikaanse regering herhalen dat Israël ‘het recht heeft op zelfverdediging’.
Dinsdag zei Biden dat het land ‘steun verliest’. Netanyahu’s regering ‘moet veranderen’ om een tweestatenoplossing te vinden, zei hij in en zaal vol donateurs. ‘We moeten voorzichtig zijn. Zij moeten voorzichtig zijn. De publieke opinie van de hele wereld kan in een klap omslaan.’
Er worden geen voorwaarden gesteld aan de 14,3 miljard dollar aan militaire hulp die hij aan Israël heeft beloofd. Het woord staakt-het-vuren, waar een meerderheid van de Amerikanen achter staat, is in het Witte Huis nog niet gevallen. Op vrijdag veto-de de VS opnieuw een VN-resolutie. De inwoners van Dearborn zien een regering die vrede predikt maar oorlog financiert.
De telefoon gaat op het kantoor van Osama Siblani (67). Hij is de uitgever van The Arab American News, een Engelstalige krant voor de Arabische gemeenschap in de VS. ‘Wacht even’, zegt Siblani; The Washington Post belt hem om de temperatuur op te nemen.
‘Hij is onze steun ab-so-luut kwijt’, zegt Siblani met de telefoon aan zijn oor. ‘Hij heeft Netanyahu alle ruimte gegeven zijn gang te gaan. Die man is aan het doden en verwoesten. Denk niet dat Biden het alleen in Michigan gaat voelen. We hebben contact met Arabieren in andere swing states.’
Siblani, die in zijn betoog graag het woord fuck gebruikt, richtte in 1986 The Arab American News op. Hij is een van de invloedrijkste Arabieren in de VS. Op de voorpagina van zijn krant stond laatst een foto van Joe Biden, voor een Israëlische vlag. De kop: ‘Hij heeft onze steun verloren’. Siblani denkt dat de dikke middelvinger die zijn gemeenschap aan Joe Biden geeft, hem zijn presidentschap zal kosten.
Is er niks wat Biden kan doen om steun terug te winnen? ‘Ik kan misschien op een andere Democraat stemmen, maar niet op Biden’, zegt Siblani. ‘Daarvoor moet hij eerst duizenden kinderen uit de dood laten opstaan. Maar Biden is geen Jezus.’
De Arabische gemeenschap in Michigan is niet progressief. De gemiddelde kiezer hier is gematigd. De vele ondernemers neigen fiscaal naar de Republikeinen, maar kunnen het sinds de oorlogen van Bush in Irak en Afghanistan niet opbrengen op die partij stemmen.
‘Wist je dat Bernie hier de voorverkiezingen won in 2016 en 2020?’, zegt de bekende komiek Amer Zahr, tevens rechtendocent aan de University of Detroit, in de koffiezaak Qahwah House. Hij doelt op de Joodse senator Bernie Sanders. ‘Niet omdat kiezers hier nou zo om het klimaat geven. Maar Bernie zei dat de Israëlische blokkade van Gaza moest stoppen.’
De Palestijns-Amerikaanse Zahr (46) denkt dat de meeste kiezers in Dearborn volgend jaar óf op een derde kandidaat stemmen, zoals hijzelf, óf uit woede zelfs op Trump. Ja, Trump is de president van de muslim ban, die moslims buiten de VS wilde houden. Hij verhuisde de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem. Maar Biden vinden velen geen haar beter. Juist omdát de Democraat zich uitspreekt over mensenrechten, hadden inwoners andere verwachtingen. ‘Hij kan dit met een telefoontje stoppen.’
Wat je hier hoort, is dat de meeste Democraten veel kritiek hadden op het pro-Israëlbeleid van Trump, maar nu hun mond houden over het pro-Israëlbeleid van Biden. Een tweede Trump-regering zou de belangen van Palestijnen hoger op de agenda zetten. Tot dat gebeurt, zeggen mensen als komiek Zahr, kunnen ze fluiten naar hun steun. ‘In 2020 hoorden we dat we Amerika moesten redden van Donald Trump’, zegt hij met zijn armen over elkaar. ‘Nu zeggen wij dat we Amerika moeten redden van Joe Biden.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden