Het is het eerste Vragenuur van de nieuwe Tweede Kamer en alles is anders en ook hetzelfde. In de hal is een gigantische kerstboom opgetuigd, de raarste kerstboom ooit. Hij is versierd met tropische planten in potten. Dus: op de takken van de kerstboom zijn planten gezet.
Uw verslaggever vermoedt dat Olger van Dijk, gloednieuw kamerlid van Nieuw Sociaal Contract, deze middag zit te stressen omdat hij straks zijn eerste Kamervraag ooit gaat stellen.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Olger van Dijk heeft al twee keer eerder geprobeerd om Kamerlid te worden, voor het CDA, maar stond toen te laag op de lijst. Nu, in de delegatie van Pieter Omtzigt, is het hem gelukt. Even ingelezen over Olger van Dijk: ambitieus, won als kind elk weekend een schaakwedstrijd, was persoonlijk adviseur van de koning en koningin.
In de Kamer houdt een groepje nieuwe gezichten zich vlak bij bij de ingang op, druk pratend, alsof ze nog niet in hun zetel durven te gaan zitten. Het blijkt een deel van de enorme fractie van de PVV te zijn.
Een andere groep komt samen kakelend binnen en strijkt als een zwerm vogels tegelijk in het midden neer. Nieuw Sociaal Contract. Een nieuw lid van D66 gaat ook zitten, uw verslaggever herkent hem. Het is Mpanzu Bamenga, voormalig gemeenteraadslid uit Eindhoven. Hij bereikte dit jaar door middel van een rechtszaak dat etnisch profileren aan de grens verboden werd.
Oudgedienden druppelen binnen. Don Ceder (ChristenUnie) voelt als onderdeel van het meubilair. Zijn bruine lederen tas staat al onder zijn zetel, zo thuis is hij hier.
Ook andere dingen zijn niet veranderd: de eerste vraag is voor Eric van der Burg, demissionair staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, en gaat over de misstanden in Ter Apel. Anne-Marijke Podt (D66) begint met: ‘Het is echt ongehoord’ en dat is meteen de samenvatting van haar vragen.
Gidi Markuszower (PVV) heeft ook vragen voor Van der Burg, maar zegt eerst: ‘Ik ben blij dat u hier in goede gezondheid staat.’ (Van der Burg liep eind oktober een ernstige voedselvergiftiging op.) Van der Burg: ‘Meneer Markuszower was een van de eersten die mij sms’ten toen ik in het ziekenhuis lag, dus dank daarvoor.’ Nieuwe Kamerleden maken een mentale notitie. Altijd een berichtje sturen als iemand ziek is. Per sms.
Van der Burg belooft een deel van de overlast gevende asielzoekers uit Ter Apel naar Budel over te brengen, ‘om de overlast gevende groep te... te... kaderen’. Het is logisch dat hij naar woorden zoekt. Als Budel heb je geen zin in de overlast gevende groep. Dus zoiets moet je als staatssecretaris goed verwoorden. Als je zegt dat je ze gaat ‘kaderen’, klinkt dat hopelijk onbedreigend. Omdat niemand begrijpt wat je bedoelt.
Dan mag Olger van Dijk zijn vraag stellen, en hij nailt het best wel. Zijn vraag over de 30 kilometer-maximumsnelheid in Amsterdam bevat alle elementen van een echte Kamervraag. 1: de persoonlijke touch (‘Ik telde als student civiele techniek auto’s op een tochtig kruispunt’) en 2: de lichte overdrijving (hij noemt de invoering van de 30 kilometer-maximumsnelheid een ‘big bang’).
Enige puntje: Van Dijks ouwelijke stropdas met schuine strepen. Maar dat is muggeziften.
Op de publieke tribune klinkt inmiddels een luid ge-‘HAI!’, want allerlei oud-SP’ers – Peter Kwint, Renske Leijten – verzamelen zich voor het afscheid van Lilian Marijnissen. Tijdelijk Kamervoorzitter Roelien Kamminga (VVD) noemt Marijnissen in haar speech ‘boodschapvast’. Haar oud-collega’s klappen lang en hard.
De zaal stroomt grotendeels leeg, want in het restaurant is er een kort afscheid, maar Pieter Omtzigt, Sophie Hermans (VVD) en Jesse Klaver (GroenLinks-PvdA) blijven in het gangpad staan en praten geanimeerd. Waar hebben ze het over? Is dit belangrijk? Willen ze dingen? Samen?
Sophie Hermans mimet theatraal dat ze een deur opendoet. Omtzigt en Klaver moeten lachen. Het lijkt iets te betekenen. Maar misschien is het gewoon een anekdote.
Source: Volkskrant