Het dreunde voortreffelijk, die aanklacht van Arjen van Veelen, afgelopen zaterdag in NRC. Door die eentonige dreun bleef zijn ‘j’accuse’ overzichtelijk, zoals stampende disco ook niet ineens ontaardt in free jazz. Leesaanwijzing: de goeie partij is de ‘ze’, de spaarzame ‘we’ zijn fout.
Ze „voelden zich verweesd”, ze „draaiden de vlag wanhopig ondersteboven” en ze „zeiden dat hun kinderen naar school moesten met een regenboogvlag…”. Sorry, mijn vergissing, staat er niet. „…hun kinderen naar school moesten met lege trommels; we troostten ze met een regenboogvlag.”
Wat is het verband tussen regenboogvlaggen en lege trommels van schoolkinderen? Eten die regenboogvlaggen de bammetjes op? Raken de trommels ineens gevuld, als die vlaggen eerst verwijderd zijn? Is een omgekeerde regenboogvlag ook ‘wanhopig’, of stoot die nog steeds het eten uit de mond van ons jonge volk?
Ik weet nog hoe ze vroeger op Cuba onder Fidel Castro de alfabetiseringsgraad wilden verhogen en de gezondheidszorg wilden verbeteren: door homoseksuelen in concentratiekampen op te sluiten. En óf dat effect had: iets meer op de homoseksuelen dan op die alfabetisering en volksgezondheid, het moet gezegd.
Dus ‘ze’ wilden de afschaffing van de eigen bijdrage in de zorgkosten, en schrapten per ongeluk alle asielzoekers? ‘Ze’ moesten wel stemmen op die ene, Poetin-gezinde partij, die de Oekraïners in hun sop laat gaarkoken, en Rusland een opkontje geeft, want ‘ze’ lijden zelf onder het Toeslagenschandaal, waarbij elke oorlog verbleekt.
‘Ze’ moesten wel op die man stemmen, net als in Rusland, al telt onze Tweede Kamer maar liefst zestien partijen, waaronder de SP. Want als ‘ze’ niet op die ene stemden, werden ze gearresteerd, waren ze extremisten, alsof ze bij Al-Qaida of IS hoorden. Of waren ‘ze’ toen in de war met, alweer, die regenboogvlag en met Rusland?
„Ze zeiden dat ze zich verweesd voelden; we schrapten hun buslijnen.”
En die buslijnen waren direct afhankelijk van de vrijheid van godsdienst, die daarom geschrapt werd; van de asielzoekers, die teruggesnoeid werden tot precies nul; van de kunsten, die in grote eendrachtigheid telkens blokkades opwierpen tegen elk vervoersbedrijf dat het waagde de kunststaking van bussen te breken?
Wilders is op dit moment het langstzittende, bekendste Kamerlid van ons land. Je kunt niet zeggen: man spreekt in raadselen. Je kunt niet volhouden: de PVV-stemmers wisten het niet, van die toegezegde regeling voor „minder, minder Marokkanen”; van die Rusland- en Poetinsympathie; van het verdacht maken van alles wat niet-Nederlands-wit is.
Het is één ding de PVV-stemmers in bescherming te willen nemen, een ander om ze collectief wilsonbekwaam te verklaren.
„Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.”
Maar ze wisten wat ze deden en ze wilden het ook.
Stephan Sanders schrijft elke maandag op deze plek een column.
Source: NRC