Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door ontwerpwetenschapper Jasper van Kuijk. Deze week: de COP-klimaatconferentie.
De jaarlijkse klimaattoppen zijn verworden tot een soort reizend klimaatcrisisfestival: 70 duizend deelnemers, duizenden lobbyisten, standjes van bedrijven die duurzame uitvindingen verkopen en landen die in paviljoens laten zien hoeveel ze wel niet doen tegen het klimaatprobleem.
Dat moet maar eens afgelopen zijn. Een van de problemen van het klimaatprobleem is dat we het nu nog niet zien en voelen. En dus geven we – en zo ook een deel van de deelnemers – vaak nog prioriteit aan comfort, economie en gemak boven duurzaamheid. Tijd om dat gevoel van urgentie wat naar voren te halen, tijd voor een nieuwe opzet van de klimaatconferentie.
Allereerst komt elk land maar met maximaal drie personen. Wil je meer invloed, stuur maar een hoger persoon, tot aan je premier of president toe. En geen kekke ‘side events’ meer. Geen consultants, geen nieuwe technologieën, geen pitches om het klimaatprobleem weg te designthinken.
Waar op dit moment de conferentie plaatsvindt in stijlvolle zalen en de deelnemers verblijven in aangename hotels, kiezen we volgend jaar als vergaderruimte een kale betonnen hal met klapstoelen en tl-balken. Het moet vooral niet te comfortabel worden.
Daarom passen we ook de airconditioning aan. We laten de conferentie beginnen op een goede 30 graden Celsius. Te warm om echt prettig te zijn, maar nog te doen. En dat schroeven we dan 1 graad per dag op, tot aan 42 graden aan het eind van de conferentie.
In de tweede week begint er ook langzaam water de zaal in te lopen, steeds harder. We zullen het niet boven het hoofd van de deelnemers laten komen, maar mogelijk zou het ze aan de lippen kunnen komen te staan.
Blijven mensen dan? Jazeker, want de deuren gaan op slot. Iedereen blijft de volle twaalf dagen in die ene vergaderzaal A(arde). De enige manier voor de deelnemers om de zaal leefbaar te houden is klimaatafspraken maken, want bij elke concrete deal wordt de verhoging van de temperatuur en het binnensijpelende water afgeremd.
In de allereerste Star Wars-film zit een scène waarin vier hoofdpersonen (en één hoofdrobot) in een intergalactische vuilpers terechtkomen. Zodra die zich in beweging zet, verstomt het onderlinge gekibbel en versnelt de communicatie en besluitvorming aanzienlijk.
En ik weet, op de klimaatconferenties zijn genoeg deelnemers aanwezig die de urgentie al voelen, maar laat deze COP-klimaatconferentie nieuwe stijl degenen die de urgentie nog níét zo voelen dan een klein zetje geven.
Willen alle landen wel deelnemen aan zo’n conferentie? De landen die echt resultaten willen wel, andere mogelijk niet. Daarom onthullen we van tevoren niks over de nieuwe opzet, maar wordt de conferentie wel aangekondigd als de meest effectieve, duurzame en doortastende ooit. Die wil niemand missen. Maar hou het dus nog even stil.
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper. Hij doet onderzoek naar, onderwijst in en communiceert over (gebruiksgericht) ontwerpen. @jaspervankuijk@mastodon.social
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden