En weer gaat een kleine camping voor ‘de gewone man’ verloren. Camping Warnsveld wordt Yoko Village, een ‘community van gelijkgestemden’. Primitief kamperen maakt in de Achterhoek plaats voor ecstatic dance, yoga en hottubs.
Rudie Knol was 5 dagen oud toen zijn ouders hem 42 jaar geleden voor het eerst meenamen naar Camping Warnsveld. Hij weet nog van de voetbaltoernooien op de camping waar hij later als jonge knaap aan meedeed. De afgelopen jaren genoot hij in de vroege ochtenden met een bak koffie naast zijn stacaravan ‘van het ontwaken van de natuur’. Dat voor slechts 1.500 euro stageld per jaar.
Maar nu moet hij weg, net als circa zestig andere stacaravanbezitters. Voor het einde van het jaar, is hun per e-mail te kennen gegeven door de nieuwe eigenaar van het terrein: Yoko Village. Een organisatie in Costa Rica die in de Achterhoek is neergestreken om in het coulissenlandschap tussen boer en natuur een artistieke ‘community van gelijkgestemden’ te maken. Het vervallen babyzwembad en beachvolleybalveld zullen plaatsmaken voor hottubs, saunahuisjes, en zalen voor yoga of ecstatic dance.
Over de auteur
Pieter Hotse Smit is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland en verslaat ontwikkelingen in de provincies Overijssel en Gelderland. Eerder schreef hij over landbouw, natuur, voedsel en duurzaamheid
Met de verkoop van Camping Warnsveld sneuvelt de zoveelste plek in Nederland waar mensen voor relatief weinig geld in hun eigen stacaravan op een vaste jaarplaats kunnen genieten van het buitenleven. ‘Familiebedrijven zoals die in Warnsveld zijn vaak miljoenen waard, waardoor jongeren een overname niet kunnen financieren’, zegt Marcel Tap van brancheorganisatie voor recreatiebedrijven Recron.
En dan komen al snel de grote ketens. Van EuroParcs en Roompot/Landal, tot de Franse formules Siblu, Huttopia en Capfun. Ze zijn bereid hoge bedragen te betalen, maar daarmee maken de vaste stacaravanplekken doorgaans plaats voor luxe chalets of andere ‘glamping’ onderkomens. ‘Voor ondernemers gaat het om het verschil tussen zo’n 2.000 euro inkomen uit een jaarplaats of 20 duizend euro per jaar voor losse verhuur’, zegt Tap.
Vijf decennia lang runden Ellen (66) en Gerrit Leunk (70) camping Warnsveld. De laatste tien jaar zochten ze tevergeefs naar een opvolger. Tot eind vorige maand. Toen zette het echtpaar een handtekening onder een contract waarin staat dat ze hun primitieve camping op iets meer dan 4 hectare verkopen voor niet minder dan 2,35 miljoen euro. ‘We hebben de kans gekregen goed met pensioen te gaan, dat zou iedereen doen.’
De nieuwe eigenaren willen in Warnsveld (gemeente Zutphen) niet alleen chalets neerzetten, maar ook een deel van de grond doorverkopen aan particulieren. Op zestig kavels die Yoko Village voor gemiddeld 140 duizend euro aanbiedt, mogen de kopers zelf hun recreatiewoning bouwen. Daarnaast kunnen geïnteresseerden medeaandeelhouder worden door de aankoop van certificaten à 10 duizend euro. Daarmee hoopt Yoko nog eens 2,8 miljoen euro op te halen.
Yoko Village in Warnsveld moet een plek worden waar ontwerpers, kunstenaars en creatieve ondernemers als ‘digital nomads’ kunnen werken en ontspannen. Op het terrein met sportzaal, meditatieruimte en zwembad zal ook eten worden verbouwd voor het eigen restaurant. Alles ter bevordering van ‘een gezonde, uitgebalanceerde levensstijl’.
Op het verregende terrein is tussen half gesloopte veranda’s en grote vuilcontainers het droombeeld van Yoko Village amper voor te stellen. Roland Truggelaar (35) is de enige die er deze ochtend rondscharrelt. Hij blijkt opkoper van oude stacaravans. Ermelo, Heiloo, Appeltern, Balkbrug, somt hij de plaatsen op waar hij dezer dagen stacaravans wegsleept van campings. ‘Iedere week sluit wel een camping’, zegt Truggelaar.
De een vanwege woningbouw, de ander valt net als in Warnsveld in handen van een keten. Recron ziet een trend dat er in Nederland meer vaste staplaatsen verdwijnen dan er bijkomen en telt er nu nog zo’n 125 duizend.
In Warnsveld hebben de meeste vaste kampeerders gehoor gegeven aan het ultimatum van Yoko Village. Rudie Knol is de aanvoerder van zo’n twintig jaarplaatshouders die weigeren te vertrekken. Ze menen recht te hebben op een opzegtermijn van een jaar. ‘Het gaat ons om de manier waarop ze een stuk van ons leven wegnemen.’
Ronit Kurz van Yoko Village laat telefonisch vanuit Israël weten dat bij de verkoop door echtpaar Leunk is verzekerd dat sprake is van een maand opzegtermijn voor alle vaste kampeerders en dat dit niet als verrassing voor ze zou komen. ‘Daarom hebben we zo’n hoge prijs betaald voor een verwaarloosde camping’, zegt Kurz. ‘Dit is een zakelijk project, we kunnen niet een jaar wachten met onze plannen.’
Oud-eigenaar Leunk bevestigt die lezing, maar de blijvers putten juist weer hoop uit een brief van diezelfde Leunk uit 2019. Daarin staat dat voor alle eigenaren van een stacaravan op Camping Warnsveld de Recron-voorwaarden van toepassing zijn. Recron laat weten dat de vaste kampeerders bij een rechter met dit document een sterke zaak hebben om – conform de Recron-voorwaarden – 12 maanden de tijd te krijgen om te vertrekken.
Kurz van Yoko Village zegt dat haar advocaten hier op dit moment naar kijken. Ze hekelt het dat de blijvers geen contact zochten met haar, maar direct naar de media en lokale politiek zijn gestapt. Ze vindt dat het juridische gesteggel ten koste gaat van de aandacht voor ‘al het moois dat Yoko Village wil creëren in samenwerking met lokale ondernemers’.
Gevraagd naar een reactie van het echtpaar Leunk op de constatering van een stacaravanhouder dat met de verkoop aan Yoko Village er weer een camping verdwijnt voor de ‘gewone man met kleine portemonnee’, begint Ellen over de tarieven die ze vijftig jaar lang laaghielden. En dat niemand er oog voor had hoe zwaar ze het daardoor soms hadden. Ze wijst ook op de vrije kampeerplekken voor tenten en caravans, die met de jaren steeds vaker leeg bleven. ‘Waar was die gewone man toen wij hem nodig hadden?’
Source: Volkskrant