Barbara (28) valt op vrouwen en krijgt op haar veertiende een relatie met haar beste vriendin. Dolgelukkig vertelt ze het aan haar ouders, niet wetende dat het voor haar vader en streng gereformeerd opgevoede moeder als een complete verrassing zou komen.
"Ze wisten niet goed hoe ze ermee moesten omgaan. Ik zei ook niet dat ik gay ben, maar biseksueel. Dat doe je om jezelf te beschermen en het nog een kans te geven. Mijn moeder dacht dat het een fase was."
In haar examenjaar vertelt Barbara aan haar klasgenoten dat ze biseksueel is. "Al voordat ik uit de kast kwam, werd erover gepraat en werd ik gepest. Dat raakte me heel erg. Ik dacht bij mezelf dat ik het toch met jongens moest proberen en hetero wilde zijn."
Voor Barbara is het dan heel belangrijk dat ze er met iemand over kan praten. Zij doet dat met haar broer en een openlijk lesbische docent op school. "Bij haar heb ik veel gehuild. Zij heeft uiteindelijk met mijn moeder gepraat. Dat heeft heel erg geholpen. Mijn band met mijn ouders is nu goed, ze zien hoe gelukkig ik ben."
Als Barbara op haar achttiende haar eerste serieuze relatie krijgt, accepteert ze dat ze enkel op vrouwen valt. Ze besluit het aan de rest van haar familie te vertellen. "Ik was heel zenuwachtig. 's Avonds had ik afgesproken met een vriend, zodat ik een uitweg had. Het is altijd emotioneel, of het nou goed gaat of niet. Ik zou zeker adviseren om daarna af te spreken met iemand die dicht bij je staat. Je kunt het dan samen vieren of je hebt een schouder om op te huilen."
"Het klinkt heel cliché, maar het is belangrijk om te omarmen wie je bent", zegt Barbara. "Dit is wie je bent en je bent niet de enige. Als je zelf weet op wie je valt en met iemand kan praten, ben je veel zelfverzekerder. En als iemand het niet accepteert, past die persoon misschien niet bij je."
Daniel (35) vermoedt op zijn achttiende dat hij op mannen valt. Tijdens een surfvakantie een paar jaar later wordt het duidelijk: hij is verliefd op een man. "Ik vond het helemaal niet lastig om dat te accepteren."
Op zijn 22e vertelt Daniel het aan zijn ouders en broertje. "Mijn moeder vond het in eerste instantie jammer. Het was natuurlijk niet leuk dat ze teleurgesteld was, maar de reden begreep ik. Ze had er rekening mee gehouden dat ik kinderen zou krijgen en ze moest wennen aan de situatie. Dat duurde even, maar het kwam goed."
Daniel raadt het iedereen aan om het pas te vertellen als het hele gezin bij elkaar is. "Het is spannend, maar het is belangrijk om een ontspannen moment te kiezen. Dan is er rust om het er daarna nog over te hebben."
Kies een moment waarop je er zelf klaar voor bent. "Dan klap je niet dicht. Hoe makkelijker je er zelf over praat, hoe makkelijker je omgeving het accepteert. Het is geen heet hangijzer: het is zo en het is niet anders. Daar gaan mensen in mee."
Tom (22) denkt in zijn jeugd vaak: was ik maar 'normaal'. Hij weet allang dat hij op hetzelfde geslacht valt, maar thuis wordt niet over homoseksualiteit gesproken. Tom praat met een psycholoog omdat hij niet lekker in zijn vel zit, maar verzwijgt de echte reden. "Toen ik vertelde hoe het zat, gooide ze haar notitieboekje weg. Het werd ineens duidelijk."
Op de middelbare school houdt Tom zijn seksualiteit voor zich. Toch krijgt hij het gevoel dat hij het wil vertellen. Hij begint bij zijn vrienden. "Ze reageerden supergoed. Ik was heel zenuwachtig, dus sprak dan in groepjes af. Of ik deed het via een brief. Dan hoef je het niet te vertellen, maar zeg je het wel."
Een paar jaar later vertelt Tom het aan zijn moeder. Hij vindt het lastiger om het gesprek aan te gaan met zijn broer en vader. Het helpt hem door erover te praten met collega's. "Op mijn nieuwe werk heb ik het gewoon verteld toen het ter sprake kwam. Het hielp misschien nog wel meer om er met collega's over te praten dan met een psycholoog, omdat zij wat verder van je af staan."
Als Tom uiteindelijk aan zijn broer vertelt dat hij op mannen valt, helpt die hem om het aan hun vader te vertellen. En dat is direct een van Toms grootste tips: accepteer hulp van mensen die dicht bij je staan. "Zie het als een trap, die kom je op met leuningen. Mijn broer was de trapleuning naar mijn vader. Toen ik het hem vertelde, besefte ik pas hoeveel bagage ik droeg."
"Laat jezelf ook niet gek maken", gaat Tom verder. "Ik dacht dat ik onterfd zou worden of dat vriendschappen stuk zouden gaan. Niets daarvan is gebeurd. Je kan er beter over praten, want het is heel zwaar om een act vol te houden. Mijn vader staat nu ook niet met een vlag te wapperen, maar het is gezegd. Dat is een opluchting en het maakt mij veel gelukkiger."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen