Pieter Omtzigt is zijn eerdere uitspraken blijkbaar vergeten en heeft toch geen principiële bezwaren meer tegen een samenwerking met Geert Wilders. Dat kan natuurlijk. Heel veel mensen danken hun goede geweten aan een slecht geheugen. Een van hen is zelfs de afgelopen dertien jaar onze premier geweest.
Bovendien is Omtzigt een echte democraat. Hij moet een regering Wilders daarom wel mogelijk maken, aangezien iedereen die rechts heeft gestemd continu herhaalt dat een kabinet zonder de PVV ondemocratisch is.
Zelf ontgaat die logica mij eerlijk gezegd, maar ik weet inmiddels dat zodra je daar wat van zegt – bijvoorbeeld door op te merken dat een meerderheid ook zonder de PVV gewoon een meerderheid is – je subiet wordt gemaand je extreem-linkse waffel te houden. Blijkbaar zijn democratie en vrijheid van meningsuiting enkel heilig wanneer ze in je eigen voordeel werken.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat geldt overigens ook voor het woord ‘begrip’. Zo is het inmiddels salonfähig geworden om ‘de elite’ te verwijten geen begrip te hebben voor de zorgen van de ‘gewone Nederlander’. Terwijl ze in hun ivoren torens sippen van de witte wijn, hadden die elitaire Randstedelingen immers geen oog voor de zorgen van hardwerkende boeren in Tubbergen, geen oog voor de groeiende armoede in Pekela, de moeite die het kost een huurhuis op de kop te tikken in Rucphen of het toenemende gevoel van onveiligheid in Budel, laat staan voor de stijgende energieprijzen in alle dorpen daaromheen.
Uiteraard zit er een kern van waarheid in die kritiek. Een deel van het politieke establishment, inclusief zijn kiezers, had de afgelopen jaren inderdaad te weinig aandacht voor de mensen die geograaf Josse de Voogd en publicist René Cuperus beschrijven in hun Atlas van Afgehaakt Nederland.
‘Het is flauwekul om te denken dat hun kiezers allemaal racisten zijn’, zei VVD-coryfee Johan Remkes deze week in NRC over de PVV. ‘Het zijn mensen met zorgen over snelle veranderingen in hun omgeving.’
Laten we voor het gemak even aannemen dat Remkes gelijk heeft. Dat ‘de elite’ inderdaad geen oog had voor de zorgen van de ‘gewone Nederlander’ en dat we dat allemaal kwalijk vinden. Wat vinden we er andersom dan eigenlijk van dat die ‘gewone Nederlander’ zelf geen oog heeft voor de zorgen van twee dertigers die net een zoontje hebben gekregen en, zijn toekomst indachtig, iets willen doen aan onze uitstoot?
Heeft die ‘gewone Nederlander’ wel oog voor de zorgen van een jongen van 16 die worstelt met zijn genderidentiteit, voor een gemeentemedewerkster die graag een hoofddoek draagt of een actrice die vreest voor haar toekomst omdat de premier haar werk een linkse hobby noemt?
Het antwoord is nee. Dus waarom moeten dat jonge stel, die 16-jarige jongen, die gemeentemedewerkster en die actrice zich wel inleven in jouw problemen als jij dat andersom weigert? Sterker nog: als jij hun angst, bij monde van types als Johan Derksen en Wierd Duk, continu ridiculiseert?
Net zoals ‘de elite’ vaak niet snapt dat materieel gebrek niet automatisch leidt tot verdriet, zo begrijpt de zogenoemde ‘gewone Nederlander’ vaak niet dat leed ook kan gedijen te midden van een gigantische bevoorrechting. Iedereen kan bezorgd zijn. Net zoals iedereen goed en lief kan zijn.
Als je dus echt gelooft dat jouw zorgen de afgelopen decennia niet serieus zijn genomen door de ander, maak dan nu, nu jouw eigen partij eindelijk aan zet is, toch vooral niet dezelfde fout.
Source: Volkskrant