Fargo uit 1996 mag worden bijgezet als een van de beste films uit het oeuvre van de gebroeders Coen, en zeker ook als een moderne Amerikaanse klassieker. Het opmerkelijke van de gelijknamige zwartkomische televisieserie van Noah Hawley, waarvan het eerste seizoen in 2014 werd gelanceerd, is dat het hele idee om (losstaande) verhalen in dezelfde wereld te plaatsen, zo goed werkte.
Vooral in die eerste twee seizoenen dan, die ook talloze prijzen binnenhaalden. De consensus was dat het derde seizoen te veel een herhaling van zetten was, terwijl nummer vier (dat in de jaren vijftig speelde) ondanks de kwaliteit wat te ver van de bron was gedwaald.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, films, fotografie en populaire cultuur.
Het was drie jaar wachten op het vijfde seizoen, maar het is in die eerste geweldige aflevering (die in 2019 in Minnesota en North Dakota speelt) duidelijk dat we helemaal terug zijn in de wereld die Joel en Ethan Coen zo treffend hebben neergezet. In dit nieuwe verhaal waar moeder Dot (Juno Temple) door haar verborgen verleden als de echtgenoot van sherrif Roy Tillman (Jon Hamm in zijn beste rol sinds Mad Men) wordt ingehaald, blijkt er onder het vernis van het leven in een klein stadje van alles mis te zijn.
Er duiken in die eerste afleveringen voortdurend verwijzingen op naar zowel de film Fargo als naar No Country for Old Men uit 2007, dat andere meesterwerk van de Coens. Maar Hawley zet hoger in dan het maken van een eerbetoon vol thematische samples. Er is weliswaar een personage dat een autodealer is, een moordenaar met een accent en een raar kapsel, en een machtige schoonfamilie, maar Hawley heeft in dit vijfde seizoen ook meer dan in eerdere seizoenen iets te zeggen over de toestand in het land.
En nee, Fargo is niet opeens een soort mid-west Ken Loach geworden, maar er is een duidelijke rode draad hier. Hoor de corrupte sherrif Tillman uitleggen hoe zijn woord wet is, of hoe de steenrijke schoonmoeder van Dot (ijzersterke rol van Jennifer Jason Leigh) uitlegt hoe haar wrede schuldsaneringsbedrijf de mensheid vooruithelpt, en er duikt een thema op van duistere krachten die de wereld naar hun hand aan het zetten zijn.
In de openingsscene van de eerste aflevering, met I've Seen All Good People van Yes als soundtrack (een van de eerste van vele opmerkelijke muzikale keuzen) zien we hoe Dot wordt gearresteerd op een ouderbijeenkomst op de school van haar dochter, die gewelddadig uit de hand loopt. ‘This is a true story’ is de klassieke disclaimer, van zowel de oorspronkelijke film als dit vijfde seizoen. Die zin is in de loop van de jaren steeds dreigender gaan klinken.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Volg alles over series van de Volkskrant nu ook op Whatsapp. Klik hier om je aan te melden.
★★★★★
Drama/Misdaad
10-delige serie van Noah Hawley
Met Juno Temple, Jon Hamm, Jennifer Jason Leigh
Te zien op Videoland
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden