Home

Als de treinreis onderdeel is van je vakantie, maakt het niet uit dat het een flinke rit is

Wij gaan met de trein naar ­Napels. En weer terug. Wij werden niet afgeschrikt door de obstakels die drie spoordeskundigen op een rijtje zetten in het artikel ‘Je moet wel graag willen, met de trein naar Barcelona’. Wij hopen met deze brief juist enkele ­obstakels weg te nemen.

Doordat we de treinreis in drie etappes afleggen, wordt de reis een onderdeel van onze vakantie. Het boeken van de reis kon nog net niet met één druk op de knop, maar de Europese treinpas geeft toegang tot een handig internationaal spoorboekje. De reis is inderdaad niet goedkoop, maar vliegen in een vakantieperiode is dat ook niet. Het enige obstakel dat een onvergetelijke vakantie nog in de weg kan staan, is een uitbarsting van de supervulkaan nabij Napels.
Linda Sontag en Paul Bergmans, Capelle aan den IJssel

Volgens Natalie Righton en Avinash Bhikhie ‘hinkt ­Omtzigt op twee ­benen’. Het is een ­tijdje geleden, maar toen ik dat nog deed, heette dat huppelen en was het wat vrolijker dan ik me Omtzigt voorstel. Die hinkt op twee gedachten – net zoals Den Uyl destijds deed met zijn ‘enerzijds, anderzijds’, zonder dat er een lachje van af kon.
Niek van Dijk, Amsterdam

‘Wat gebeurt er als Marine Le Pen de volgende keer de presidentsverkiezingen wél wint?’ Dan is het afgelopen met de EU, verzekerde een ervaren ­diplomaat Arnout Brouwers, zo viel te lezen in zijn column. Dat is echter onmogelijk. De hele Franse landbouw, de wijnsector voorop, drijft op EU-landbouwsubsidies. En dan heb ik het nog niet eens over de tolmuren die concurrentie buiten de deur houdt.

Volgens mijn schoonvader is een flink deel van de Nederlandse landbouw ten dode opgeschreven zonder inkomenssteun van de EU. Kan iemand als Maarten Keulemans, die goed onderzoek koppelt aan leesbare presentatie, dat niet eens een keer in een vervolgserie in kaart brengen? Dat zou mij en veel lezers een heldere achtergrond geven over de toekomst van de landbouw.
Piet-Heijn van Mechelen, Bentveld

‘Olie kun je alleen afschaffen als iedereen weer in grotten gaat wonen’, parafraseert de Volkskrant de Arabische sultan Ahmad al-Jaber, voorzitter van de klimaattop in Dubai. Nu zal dat wel meevallen, maar de rijkdom van zijn eigen land, het oliestaatje Abu Dhabi, is geheel ­gebaseerd op fossiele brandstof. In ieder geval verraadt deze uitspraak dat hij even ongeschikt is voor het voorzitterschap van een klimaattop, als de eigenaar van een banketbak­kerij voor het voorzitterschap van een dieetclub.

Marlies Jansen, Oegstgeest

Ik hoor dat de kiezers hebben gekozen voor een rechts kabinet. Is dit wel zo? De PVV heeft duidelijk gewonnen, evenals PvdA-GroenLinks, NSC en de BBB. Een vermindering van migratie is het geluid van partijen aan de rechterkant.

Maar de aandacht voor de zorg, en de kans op een eigen, betaalbare ­woning is mijns inziens een linkse keuze. Evenals een goede bestuurscultuur. En dan nog het niet verder uithollen van de rechtsstaat en de afrekening met de Rutte-doctrine. Is dat een stem op links of rechts beleid?

Wellicht is het handig, voor de informateur en voor mij als leek, om per categorie een indeling te maken.
Anne Schultink, Deventer

Volgens Hallie Lieberman breken de Womanizer en de Satisfyer met de ­heteronormatieve traditie dat de­ seksuele ontwaking van de vrouw aan de hand van een man komt. Ik juich de bijdrage van deze producten aan de normalisering en ­bevrijding van het vrouwelijk orgasme, het dichten van de orgas­mekloof en de seksuele emancipatie natuurlijk enorm toe. Maar ondanks deze revo­lutie en dit commerciële ­succes, kan – nee, móét – de seksuele emancipatie van de vrouw ook nog steeds actief gestimuleerd worden door de broodnodige seksuele emancipatie van de man.

Als fervent fan van cunnilingus als portaal tot het vrouwelijk orgasme, gedeelde seksuele ontwaking en ­verbinding, wil ik daarom een oproep doen aan alle heteromannen van ­Nederland: laat het er niet bij zitten. Word of blijf niet lui. Stop niet met proberen, maar leer van dit verhaal. Leer van het lichaam en het verhaal van elke vrouw en bemin alsof het een ­lieve lust is! Eerst zij, dan jij.
Tim Visser, Amsterdam

Dat Pieter Omtzigt zich in de papieren liet kijken, is gewoon een onvervalste, doelbewuste meme. Plak de foto van Kajsa Ollongren ernaast en dan heb je wat op TikTok een duet heet.
Jelle van Dijk, Utrecht

Vijftig jaar geleden betrad ik voor het eerst een gevangenis; aan het Wolvenplein, door vaste ­klanten het Wolfje genoemd. Wat mij opviel was dat de gedetineerden die daar verbleven weinig verschilden van de drugsverslaafden, alcoholisten en daklozen die ik als hulpverlener ­ontmoette op Hoog Catharijne of in het opvanghuis waar ik inwonend mentor was.

Naast enkele doorgewinterde ­criminelen bestond de gevangenispopulatie uit recidiverende verslaafden. Voor het personeel resulteerde dit in zwaar en ­ondankbaar werk. Meer dan het rondpompen van desolate mensen met ernstige, schier onoplosbare problemen was het niet.

In de tientallen jaren daarna leerde ik alle penitentiaire inrichtingen van Nederland kennen, met overal vergelijkbare problemen. Het was sleutelen aan een veelal ongemotiveerde ­doelgroep, in een van dreiging doordrenkte werkomgeving. Geen wonder dat het ziekteverzuim hoog lag.

De problematiek is de afgelopen vijftig jaar met de bezuinigingen niet minder geworden. De ernst van het personeelstekort maakt dat demissionair minister Franc Weerwind ervoor kiest dat veroordeelden die hun straf in vrijheid afwachten, voorlopig de cel niet in hoeven. Hun straf wordt opgeschort.

Aangezien 40 procent van de gedetineerden korter dan 3 maanden in detentie verblijft, is een andere oplossing effectiever: maak afspraken met de reclassering om deze doelgroep buiten de penitentiaire inrichtingen, via alternatieve straffen op te vangen. Volgens wetenschappelijk onderzoek zou deze methode bovendien de recidiven van deze gestraften verlagen.
Jan Bouman, Zeist, gepensioneerd psycholoog gevangeniswezen

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next