Omdat Sint nooit te beroerd is zich logistiek aan te passen aan de schema’s van ouders, zou hij zondag al cadeautjes komen langsbrengen. Hoe hij dat zou doen, hier in Engeland, was niet helemaal duidelijk, maar we vertrouwden op zijn inventiviteit.
Zondag werd dus een wachtdag, maar gelukkig sneeuwde het, en bestaat Sheffield uit heuvels, dus konden we sleeën. Bij een naburige helling bleek het een drukte van belang. Onze zoon stortte zich keer op keer naar beneden, terwijl wij bovenaan met de buren aan het kletsen waren.
Ik legde uit dat wij vanavond al cadeaus kregen, en niet met Kerst, waardoor de Engelsen begrepen dat Sinterklaas de Nederlandse versie van Kerst was. Mijn man compliceerde de kwestie door te vertellen dat de benaming Santa Claus eigenlijk van Sinterklaas kwam. Toen mompelde ik nog iets over dat we gedichten voor elkaar schreven. Na een verwarde stilte zei het buurmeisje: ‘Well... Merry Christmas then!’
Source: Volkskrant