Heel even mocht de wereld hopen dat het humanitaire bestand tussen Israël en Hamas zou uitmonden in een staakt-het-vuren dat uitzicht zou bieden op een einde van de oorlog. Heel even leken de Amerikaanse druk op Israël en de diplomatie van Qatar enig effect te sorteren.
Zeven dagen lang zwegen de wapens in de Gazastrook. Maar vrijdag hervatte Israël de bombardementen op de Gazastrook. De strijd is uitzichtloos omdat beide partijen geen exitstrategie hebben. Met een aanslag in Jeruzalem liet Hamas ten overvloede zien dat het niet geïnteresseerd is in deëscalatie. Als zoveel terreurbewegingen koestert het een mystiek geloof in de bevrijdende kracht van geweld. Maar het heeft een oorlog met Israël ontketend die het nooit kan winnen, ten koste van de burgers in de Gazastrook.
Israël koppelt strategische kortzichtigheid aan een schokkende minachting voor de levens van Palestijnse burgers. Op 7 oktober bleek dat de Palestijnse kwestie zich niet liet oplossen met geweld en onderdrukking. Toch heeft Israël sindsdien maar één reactie gehad: nog meer geweld en onderdrukking.
De hervatting van de oorlog betekent nog meer burgerdoden en nog meer humanitaire ellende. De Gazanen werd gevraagd om naar het Zuiden van de Gazastrook te gaan, waarop Israël het Noorden in puin schoot. Nu verlegt Israël zijn offensief naar het Zuiden. Moeten de burgers terug naar hun verwoeste huizen, zodat Israël ook het Zuiden van de Gazastrook met de grond gelijk kan maken?
Israël is militair superieur, maar een terreurbeweging is geen leger dat verslagen kan worden. Hamas zal blijven bestaan, en door de Israëlische bombardementen zal het de beweging weinig moeite kosten om nieuwe strijders te rekruteren, die bereid zijn om Israël opnieuw te treffen met schietpartijen en bomaanslagen.
Daarnaast rijst de vraag wat Israël met de Gazastrook wil doen als de oorlog voorbij is. Het wil het gebied niet meer zelf bezetten. Maar elke vorm van Palestijns bestuur ontbreekt het aan geloofwaardigheid als het door Israël wordt geïnstalleerd. Bovendien zijn de economische vooruitzichten in de toch al zo arme Gazastrook verslechterd door de verwoestingen van de oorlog.
Zelfs de Verenigde Staten bekritiseren nu openlijk de manier waarop Israël oorlog voert. Israël riskeert een ‘strategische nederlaag’, zei minister van Defensie Austin. Maar de VS, en de rest van de internationale gemeenschap, moeten Israël veel sterker onder druk zetten om zijn rampzalige koers te wijzigen.
Israël heeft het recht zich te verdedigen tegen Hamas, maar niet ten koste van zoveel burgerdoden. Het excessieve krijgsgeweld schaadt niet alleen de reputatie van Israël, maar ondermijnt ook de geloofwaardigheid van het Westen. Hoe kan het Westen opkomen voor het internationaal recht, als het zo passief reageert op de schending van het oorlogsrecht door Israël, nadat het decennialang de illegale bezetting van de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever heeft getolereerd?
De internationale gemeenschap moet zich inspannen om zo snel mogelijk een staakt-het-vuren te bereiken, vooral om de burgers in de Gazastrook verder lijden te besparen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Source: Volkskrant