Er zijn dagen dat voor een politicus alles op zijn plek valt. Dinsdag was zo’n dag voor de eerste minister van de Indiase deelstaat Uttarakhand, Pushkar Singh Dhami. Hij was er als de kippen bij toen de eersten van 41 bouwvakkers werden bevrijd uit de ingestorte tunnel waarin zij zeventien lange dagen opgesloten hadden gezeten. De overlevenden werden na hun bevrijding feestelijk met bloemenkransen behangen. De Indiase premier Modi bracht telefonisch gelukwensen over. En ‘chief minister’ Singh Dhami bekrachtigde zijn vreugde ter plekke door met de arm om de schouder van een overlevende een selfie te maken.
Misschien voor het geval de pers dit uitgelezen persmoment zou missen, nam Singh Dhami zelf met zijn smartphone de regie in handen. En met resultaat, want op zijn insta werden de foto’s die hij van de feestvreugde met hem in de hoofdrol deelde tienduizenden keren geliket. Never let a good crisis go to waste, zal hij in navolging van Winston Churchill hebben gedacht: een ramp is verschrikkelijk voor de betrokkenen, maar biedt ook kansen voor gewiekste politici. Die surfen op de golven van emoties, iets wat oprechte bezorgdheid overigens geenszins hoeft uit te sluiten.
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant. Hij schrijft onder meer over fotografie en de manier waarop nieuwsfoto’s ons wereldbeeld bepalen.
Miljoenen Indiërs hebben sinds 12 november meegeleefd met de bouwvakkers – ‘41 heroes’, heetten ze in de media – die opgesloten raakten in de tunnel in aanbouw onder de Himalaya, nadat een zorgwekkende massa rotsen en zand de uitgang door een aardverschuiving blokkeerde. De bevolking kreeg pas een eerste levensteken van de verloren gewaande arbeiders op 21 november, toen via een buis een cameraatje naar de ruimte werd geschoven waar de mannen opgesloten bleken te zitten. Koud, hongerig, maar in leven. Een vermagerd gezicht met een baardje staarde naar de camera, een aanblik die het aanvankelijke drama plots tot een onweerstaanbaar media-evenement van hoop en heroïek maakte.
Wat volgde was een samenscholing bij de monding van de tunnel van tv-reporters en fotografen, die verslag deden van de manhaftige inspanningen van de honderden reddingswerkers. Die gingen de blokkade te lijf met bulldozers, drilboren en, op het laatst, ook met ouderwetse pikhouwelen om de instabiele steenmassa handmatig met beleid te kunnen penetreren. Via de buis werden de bouwvakkers in hun benarde positie van proviand voorzien.
Koks traden aan om, voor het oog van de camera’s, uitgebreide maaltijden te verzorgen. Bij de ingang van de ingestorte tunnel werd door plaatselijke bewoners een schrijn opgericht voor offeranden die de goden gunstig moesten stemmen: zij vermoedden dat de afbraak van een tempel die was gesloopt voor de tunnelbouw goddelijke woede had gewekt. Minister Singh Dhami werd in gebed gefotografeerd voor het geïmproviseerde hindoeïstische heiligdom.
Intussen verzamelden zich familieleden van de slachtoffers die, anders dan meestal bij rampen als deze, niet met de moed der wanhoop wachtten op de onvermijdelijke rampspoed, maar hoopvol toekeken hoe de reddingsactie vorderde.
Dinsdag zagen ze hoe hun naasten eindelijk werden bevrijd en per legerhelikopter voor een medische controle naar het ziekenhuis werden afgevoerd. Ook daar werden ze door de bezorgde Singh Dhami verwelkomd. De reddingswerkers werden in de Indiase media uitgeroepen tot helden van de natie, de minister moet hebben gevoeld hoe hun welslagen ook op hem afstraalde. Het succes kent, zoals gebruikelijk, vele vaders.
Voor landsbestuurders als Singh Dhami en Modi kwam de levensreddende operatie om nog een reden als geroepen. Uitgerekend dinsdag begon in Australië een internationaal congres over beroepsgerelateerde dodelijke ongevallen. Jaarlijks sterven volgens de International Labour Organisation drie miljoen mensen bij bedrijfsongevallen, het overgrote deel in Azië. Vooral in de bouw zijn de risico’s enorm. In India stierven volgens de British Safety Council in 2017 verhoudingsgewijs twintig keer zoveel werknemers als in Groot-Brittannië. Werk aan de winkel dus voor de Indiase verantwoordelijken om de veiligheid op het werk te verbeteren.
Mochten ze de aandacht willen afleiden van de beroerde arbeidsomstandigheden, dan was het voor de autoriteiten een godsgeschenk dat ze juist op de eerste congresdag konden pronken met wat mij nog het meest deed denken aan een wedergeboorte. Het gezicht van de bouwvakker voor de camera: een scopie in de baarmoeder. De tunnel: het baringskanaal waaruit de borelingen tevoorschijn kwamen. En natuurlijk, na de bevalling: de ongeveinsde vreugde bij de omstanders, van wie althans de meesten geen andere bedoeling hadden dan de redding van 41 levens.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden