‘Ik vind het jammer dat Madonna zo afgezeken wordt. Dan denk ik: wees toch blij met wat zij allemaal gedaan heeft. Het is zo cliché om haar een bitch te noemen, simpelweg omdat ze een sterke vrouw is die haar eigen seksualiteit bepaalt en haar eigen artistieke keuzen maakt. Madonna is iemand die steeds de grenzen opzoekt, ook nu weer als 60-plusser.
‘Haar muziek is voor mij niet de hoofdzaak, het gaat me om het hele fenomeen Madonna: het gesamtkunstwerk Madonna, een strijdende vrouw. Madonna heeft zelf de controle gehouden in een door platenmaatschappijen geregeerde wereld. Alle supersterren van nu hebben als kind of puber die emancipatie en eigenheid gezien. Na alle slechte publiciteit, bijvoorbeeld over haar film Evita, ging ze gewoon door omdat ze dat graag wilde, dat is heel inspirerend voor mij en veel andere artiesten. Ook inspirerend is het hoe ze steeds verandert. Ze neemt het risico om te stoppen met wat succesvol is, om vervolgens een nieuwe stijl op te pakken.’
‘Ik weet nog dat ik op jonge leeftijd bij mijn ouders voor de tv zat en op MTV de clips van Like a Prayer en Like a Virgin zag voorbijkomen. Dat deed me meteen iets: ik voelde dat ze een soort relschopper was. Op dat moment was ik nog niet bezig met de diepere boodschap van haar video’s, maar ik zag al wel dat het niet normaal was dat er bij Like a Prayer kruisen in de fik stonden. Ik vind het geweldig hoe ze toen al tegen de norm aanschopte en niet bang was om te shockeren. Ze doet dat zonder zich te verontschuldigen, steekt gewoon een dikke middelvinger op naar iedereen die in hokjes denkt.
‘Dat is iets waarmee ik in mijn werk ook bezig ben; ik kijk ook steeds naar hoe ik grenzen kan opzoeken of er misschien overheen gaan. Madonna blijft evolueren als artiest, ze vindt zichzelf steeds opnieuw uit en laat zien dat je duizend dingen tegelijk kan zijn. Ze doet schaamteloos waar ze zin in heeft, en biedt zo ook andere vrouwen de vrijheid om te verlangen naar seks, zich sexy te kleden en simpelweg ruimte in te nemen.’
‘Madonna’s cd Ray of Light was een van de eerste cd’s die ik van mijn eigen geld kocht. Ik had singletjes van Britney Spears, The Beatles en Anastasia, verder alleen deze cd. Als ik Ray of Light nu terugluister, hoor ik dat de plaat echt invloed op me heeft gehad: er zitten bepaalde toonladders in die ik ook in mijn eigen muziek ben gaan gebruiken. Die behapbare melodieën met net even een randje van psychedelische klanken zijn doorgesijpeld in wat ik zelf tof vind en maak. Madonna heeft lak aan iedereen, ik hoop dat ik daar ooit een klein snufje van meekrijg. Ik trek me veel te veel aan van wat anderen van mij vinden, maar zij straalt een en al feministische kracht uit.
‘Ik vind het inspirerend dat ze ook nu doorgaat met muziek maken en optreden, ik hoop dat ik ook voor altijd mag doorgaan en niet zal buigen voor conventies. Madonna komt op mij over als een echte artiest die simpelweg kunst móét maken, ze kan het niet helpen. Qua geld en roem had ze al veertig jaar geleden kunnen stoppen. Ik hoop dat van mezelf ook te kunnen zeggen, dat ik die onweerstaanbare drang om te maken heb.’
‘Toen ik Madonna voor het eerst zag tijdens Live Aid 1985, zei ik meteen: ‘Zij wordt wereldberoemd.’ Ze is natuurlijk een lekker ding, maar ze bruiste ook van de energie en had toen al de uitstraling van een superster. Ik weet niet precies wat dat was, als ik die formule had gekraakt was ik nu zelf een wereldster.
‘Madonna werd toen inderdaad in no time beroemd. Het was qua muziek totaal niet mijn tijd, ik haatte de synthesizers. Die zaten ook in Dress You Up, maar daarin zijn ze heel goed en dansbaar. En ze heeft met Justify My Love een soort Je t’aime moi non plus vijf punt nul uitgebracht, beide heel erotische nummers.
‘Ik ben weleens naar een concert gegaan, stond ik daar bijna vooraan tussen de jonge meisjes. Een beetje ongemakkelijk, maar de show was spectaculair. Ik vind het heel cool hoe Madonna zichzelf steeds opnieuw uitgevonden heeft. Daar maak ik een diepe buiging voor. Het is ook cool hoe ze tegen conventies aantrapt, maar ik denk dat dat een stuk makkelijker is als je wereldberoemd bent. Als kleinere artiest ben je deels afhankelijk van die conventies.’
‘Madonna werd toen ik 15 was ineens heel populair. Toen was ik niet zo met haar bezig, maar later ontdekte ik dat ik haar heel grappig vond. Geïnspireerd op haar film In Bed with Madonna heb ik op de kleinkunstacademie mijn eigen versie daarvan gemaakt: In bed met Ellen. In interviews vind ik haar heel leuk, ik herken me ook vaak in dingen die zij zegt. Ik herinner me een interview waarin haar werd gevraagd of ze ook weleens kookt, waarop ze antwoordde: ‘Moet ik dan echt álles doen?’
‘Ik vind haar een leuk persoon. Haar muziek is niet per se warm, ze heeft eerder iets stoers en stevigs. En ze probeert als dame op leeftijd nog aantrekkelijk te zijn, daarin zie ik een parallel met mezelf. Ik loop ook nog op m’n handen, zit regelmatig in spagaat en dans met dansers die twee of drie keer zo jong zijn als ik. De meest gestelde vraag over mijn shows is hoe ik het volhoud, maar ik zie mezelf dit ook zeker nog doen op haar leeftijd. Wat dat betreft is Madonna een voorbeeld als stoere vrouw.’
‘Ik heb net een cover uitgebracht van Frozen, mijn favoriete nummer van Madonna’s album Ray of Light. Madonna is een grote inspiratiebron. Ze heeft zichzelf als artiest onbevreesd geprofileerd en veel taboes doorbroken. Door haar seksualiteit te gebruiken in haar muziek heeft ze voor veel vrouwen deuren geopend om zich te kunnen uiten.
‘Tijdens deze tour zit er in haar show weer een soort masturbatiescène, die ze vroeger ook al op het podium deed. In die tijd stond daar in sommige landen waar ze optrad een gevangenisstraf op, maar toch deed ze het. Dat is typisch voor hoe Madonna haar kunst altijd voorop heeft geplaatst, wat er ook gebeurde.
‘Het inspireert me om ook onbevreesd te zijn en me niet laten leiden door hoe je je volgens de maatschappij zou moeten gedragen als vrouw. Wat ik inspirerend vind is dat Madonna steeds groepen die weinig gerepresenteerd werden op een toegankelijke manier onder de aandacht bracht. Dat deed ze bijvoorbeeld met zwarte mensen en met lhbti-gemeenschap. Dat zit zowel in de muziek als in de heel visuele expressie met choreografieën en de mensen die ze inzet op het podium.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden