Ruim zeventig gegijzelde Israëliërs zijn de afgelopen dagen vrijgelaten door Hamas. Hoewel ze worden afgeschermd druppelen de verhalen over hun beproevingen via familieleden naar buiten. ‘Als mijn moeder een paar uur later was vrijgelaten, was ze er niet meer geweest.’
De 9-jarige Emily Hand was een van de Israëliërs die op 7 oktober werd gegijzeld door strijders van Hamas en werd weggevoerd naar Gaza. Woensdag keerde ze terug naar huis. Emily leek fysiek weinig te hebben overgehouden aan zeven weken gevangenschap, dacht haar vader Thomas. Vreemd was wel dat zijn dochter alleen op fluistertoon wilde praten.
‘In gevangenschap had ze te horen gekregen dat ze geen kik mocht geven. Je ziet de doodsangst in haar ogen’, zegt Hand tegenover de Amerikaanse nieuwszender CNN.
De afgelopen dagen zijn zo’n zeventig Israëliërs vrijgelaten van de circa 240 die ruim zeven weken geleden werden gevangengenomen door Hamas en andere Palestijnse militanten. De gijzelaars worden afgeschermd van de buitenwereld en begeleid door artsen en traumadeskundigen. Toch druppelen de verhalen over hun lotgevallen langzaam naar buiten, vooral via familieleden, vrienden en bekenden. Die staan in schril contrast met de lezing van Hamas, die luidt dat de ontvoerde Israëliërs een ‘humane’ behandeling hebben gekregen, zoals het islamitische geloof voorschrijft.
De ervaring van Emily Hand staat niet op zichzelf. Andere kinderen vertellen ook over de verschrikkingen die ze hebben beleefd. Zoals over Hamas-strijders die hen dreigden dood te schieten als ze niet ophielden met huilen. Of die met een vinger een snijdende beweging maakten langs de hals als kinderen onderling Hebreeuws spraken.
Haar jonge neefje Eitan Yahalomi, vertelt Deborah Cohen aan de Franse tv-zender BFM, werd geslagen toen hij en anderen eenmaal in Gaza waren aangekomen. Hij werd ook gedwongen om naar videobeelden te kijken van de slachtingen die Hamas aanrichtte bij de inval in Israël. ‘We hebben het hier over een kind van 12.’
Ook zonder de bedreigingen waren de omstandigheden in Gaza erbarmelijk. Er waren vaak geen bedden: slapen deden de gijzelaars in harde plastic stoelen, en niet iedereen had een deken. In het begin kregen ze nog een behoorlijke maaltijd, maar naarmate er meer tijd verstreek moesten ze het doen met louter pitabrood en rijst.
Er was ook een gebrek aan sanitaire voorzieningen. De gegijzelden moesten uren wachten tot ze naar de wc konden, of zich mochten wassen, als daar al een mogelijkheid toe was. Sommigen kregen pas schone kleren vlak voor ze werden vrijgelaten.
Gijzelaars bleven soms wekenlang verstoken van daglicht. Anderen werden om de zoveel dagen verplaatst en in sommige gevallen gescheiden van andere ontvoerde Israëliërs. Dat overkwam ook het neefje (16) en nichtje (13) van Ahal Besorai, die daarover praat in The Guardian.
Noam en Alma deelden een kamer met een gegijzelde vrouw met wie ze op den duur een gezamenlijk dagboek bijhielden. Die mochten ze niet meenemen toen de dag aanbrak dat ze zouden worden vrijgelaten. Niet dat ze dat werd verteld, aldus Besorai.
‘De kinderen dachten dat ze naar het toilet werden gebracht, maar ze werden geboeid en geblinddoekt in een auto naar de plek gebracht waar ze werden overhandigd aan het Rode Kruis. De Hamas-militanten probeerden dat verborgen te houden voor de vrouw die alleen achterbleef.’ De twee hebben bij thuiskomst te horen gekregen dat hun moeder op 7 oktober om het leven werd gebracht en hun vader wordt vermist.
Veel van de vrijgelaten kinderen worden behandeld in een kinderziekenhuis in Ramat Gan, bij Tel Aviv. Directeur Itai Pessach zegt tegen het persbureau AP dat hij optimistisch is omdat ze fysiek snel weer opkrabbelen. Maar de medische staf hoort ‘erg heftige en ingewikkelde verhalen over de tijd dat de kinderen in handen waren van Hamas. Ze hebben nog een lange, hele lange weg te gaan voor ze weer volledig zullen zijn hersteld.’
Voor andere gegijzelden ligt dat misschien niet meer in het verschiet. Elma Avraham (84) was gezond en kon voor zichzelf zorgen voor ze op 7 oktober werd ontvoerd uit haar kibboets Nahal Oz. Toen ze afgelopen zondag terugkeerde uit vijftig dagen gevangenschap was ze op sterven na dood, aldus verpleegkundigen en haar familie tegen persbureau Reuters.
Avraham had een hartslag van 40 en een lichaamstemperatuur van nog geen 28 graden, verklaart haar dochter. Ze ligt sindsdien op de intensive care en wordt in een kunstmatige coma gehouden. ‘Hamas heeft haar onder verschrikkelijke omstandigheden vastgehouden. Als ze een paar uur later was vrijgelaten, was ze er nu niet meer geweest.’
Source: Volkskrant