De diplomaat speelde in de tweede helft van de twintigste eeuw een prominente rol in het buitenlandbeleid van de Verenigde Staten. Kissinger was minister van Buitenlandse Zaken en nationale veiligheidsadviseur van de Verenigde Staten onder de Republikeinse presidenten Richard Nixon en Gerald Ford.
De in 1923 in Duitsland geboren Kissinger kwam uit een Orthodox-Joods gezin en ontsnapte in 1938 aan vervolging door de nazi’s door naar de VS te vluchten. Daar nam hij een nieuwe voornaam aan - Heinz Alfred werd Henry Alfred - en ging hij aan de slag in het Amerikaanse leger, dat zijn kennis over Duitsland goed kon gebruiken. Hij werd Amerikaans staatsburger, studeerde aan Harvard en gaf daar later ook les.
Vlak nadat Nixon het presidentschap had gewonnen, werd hij ingehuurd als diens nationale veiligheidsadviseur. Onder Nixon hielp Kissinger bij het opbouwen van een diplomatieke relatie met communistisch China. Het feit dat Nixon na het Watergate-schandaal aftrad, had op de loopbaan van Kissinger geen negatief effect, al was hij onder de daarop volgende president Gerald Ford minder invloedrijk.
De Nobelprijs uit 1973 werd gezamenlijk toegekend aan Kissinger's evenknie Le Duc Tho uit Noord-Vietnam nadat er een vredesakkoord was ondertekend dat een einde moest maken aan de Vietnamoorlog. Le Duc Tho weigerde de prijs echter, aangezien hij vond dat vrede in Vietnam nog niet was ingegaan.Twee leden van het Nobelcomité namen ontslag om Kissingers selectie. Zij waren kritisch over de Amerikaanse geheime bombardementen op Cambodja tijdens de oorlog in Vietnam.
In 1977 kreeg Kissinger van Gerald Ford de presidentiële Medal of Freedom, een zeer hoge Amerikaanse onderscheiding. Ford noemde hem toen ‘de beste minister van Buitenlandse Zaken in de geschiedenis van onze republiek’. Terwijl velen Kissinger prezen vanwege zijn genialiteit en grote ervaring, was hij ook omstreden vanwege zijn steun aan anticommunistische dictaturen, vooral in Latijns-Amerika.
Kissinger was tot na zijn honderdste verjaardag actief. Hij woonde bijeenkomsten in het Witte Huis bij, publiceerde een boek over leiderschapsstijlen en getuigde voor een Senaatscommissie over de nucleaire dreiging van Noord-Korea. In juli van dit jaar bracht hij nog een verrassingsbezoek aan Beijing om de Chinese president Xi Jinping te ontmoeten.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden