‘Ja, A Nearly Normal Family (Netflix) is een zesdelige Zweedse serie, gebaseerd op het gelijknamige boek van M.T. Edvardsson. Aan de ene kant kan je zeggen dat het een misdaadserie is, want er staat een moord centraal, maar eigenlijk vind ik de serie meer een familiedrama.
‘We volgen een familie van drie in de Zweedse plaats Lund. Moeder Ulrika is advocaat, vader Adam is priester en samen hebben ze een tienerdochter: Stella. In elke scène ben je in de aanwezigheid van één van deze personages, en volg je dus hun perspectief. De serie begint met een 15-jarige Stella die op handbalkamp gaat. Daar ontmoet ze een assistent-trainer die ze leuk vindt, maar die haar uiteindelijk verkracht. Ze komt helemaal ontzet thuis en vertelt haar ouders wat er is gebeurd. Ulrika beredeneert vanuit haar juridische perspectief dat het geen zin heeft om naar de politie te gaan, en Adam gaat mee in dit verhaal. Ondanks die poging om het weg te stoppen, blijft de verkrachting een diepverborgen wond voor Stella.
‘Op een gegeven moment wordt Stella gearresteerd voor moord. Haar ouders worden geconfronteerd met de keuzes die ze in het verleden hebben gemaakt, en bezinnen zich op hun eigen manier. Ulrika denkt op een juridische manier over schuld en misdaad, wat haaks staat op de religieuze en spirituele hoek van vader Adam. Stella mag alleen de gevangenispsychiater zien, waardoor je er steeds meer achterkomt wat de eerdere gebeurtenis met haar leven heeft gedaan. Ondertussen proberen haar ouders te overcompenseren voor hun eerdere nalatigheid: ze gaan morele grenzen over om hun dochter te redden.
‘Het verhaal in A Nearly Normal Family wordt langzaam afgepeld, tot je via allerlei flashbacks uiteindelijk bij het moment van de moord eindigt. Nieuwkomer Alexandra Karlsson Tyrefors speelt Stella heel indrukwekkend, eerst als dwarse puber en later als getraumatiseerde jonge vrouw. De seriemakers hebben het boek gedemonteerd zonder het drievoudige perspectief uit het oog te verliezen. Een knap gemaakt familiedrama op een heel Zweedse manier.’
‘Deze serie is van de makers van The OA, een bizarre serie die begon met een verhaal over een seriemoordenaar en eindigde in allerlei parallelle universums. In A Murder at the End of the World (Disney+) speelt Emma Corbin (bekend als de jonge Diana in The Crown) een jonge hacker, Darby, die achter de moordenaars van jonge vrouwen aan gaat. Zij is als een soort genie in staat om die criminelen op te speuren, samen met haar medespeurder en partner Bill.
‘Zes jaar later zijn Darby en Bill uit elkaar, zowel als speurders als geliefden. Darby heeft een boek geschreven over een zaak die ze ooit met Bill heeft opgelost, en naar aanleiding daarvan wordt ze uitgenodigd voor een conferentie op IJsland. Dat is in een high-tech hotel middenin de wildernis, van een of andere biljonair die de wereld wil redden. Bill blijkt ook op de conferentie te zijn, maar wordt de volgende dag dood in zijn bed gevonden. Zogenaamd door een overdosis, maar Darby denkt meteen dat hij vermoord is. Iedereen is dus in dat hotel waar de moordenaar ook rondloopt, én er is een sneeuwstorm op komst.
‘A Murder at the End of the World is een combinatie van veel thema’s: het moordmysterie, donkere satire met een zogenaamd wereldreddende biljonair, technologie en klimaat. Ik heb inmiddels vier afleveringen gezien, en ik hoop dat het net zo gaat ontsporen als The OA. Maar de serie ziet er nu al waanzinnig uit. De makers zijn krankzinnig ambitieus met de mix van alle thema’s. Soms werkt dat goed, soms wat minder, maar ik zit er tot nu toe heel geamuseerd naar te kijken.’
Source: Volkskrant