Spelletjes Met de feestdagen in zicht recenseert Lucas Brouwers bordspellen. Deze keer het autoracespel ‘Heat: Pedal To The Metal’.
Het was in de Engelse les. Klasgenoot Tim stelde voor om te racen op ruitjespapier. Ja, waarom niet? Met balpen trok hij zwierende lijnen die bochten werden die een racebaan vormden, zich niets aantrekkend van de ruiten op het vel.
Heat: Pedal to the Metal, 1-6 spelers, € 65,-
Een kruisje op een ruithoek op de startlijn werd mijn auto, Tim reed met zijn eigen kruisje. Vanaf nu deden de ruiten ertoe. In je eerste beurt mocht je één ruithoek verderop uitkomen. In de tweede beurt trok je de lijn door en moest je uit de negen ruithoeken vanuit je nieuwe positie één nieuw plekje kiezen en trok je weer een lijn.
Klinkt abstract, maar zo ontstaat snelheid op papier. Als je in de vorige beurt twee naar rechts en één omhoog ging, ga je in de volgende beurt óók twee naar rechts en één omhoog plus de manoeuvre die je uitvoert. Je kunt zo versnellen, afremmen en zelfs uit de bocht vliegen.
Racespel Heat: Pedal to the Metal vangt dat racegevoel in bord-karton. En racen blijkt nog net zo leuk als in de tweede klas.
Elke deelnemende coureur heeft zijn eigen stapel kaarten met waarden 0 tot en met 5. Daarvan mag je er elke beurt een aantal spelen: zoveel vakjes ga je vooruit.
De finesse zit erin dat je in je vorige beurt je versnelling moest bepalen. In de eerste versnelling speel je maar één kaart, in de vierde versnelling speel je er vier.
En nu komt het: sommige bochten mag je maar met een bepaalde snelheid doorkomen, zeg ‘7’. Een bocht nemen in de vierde versnelling is dan een risico: grote kans dat de vier kaarten die je moet spelen hoger uitkomen dan 7. En daar ga je, de grindbak in, vloekend in de stofwolken van je competitie.
Maar een race zou geen race zijn zonder de mogelijkheid om nét dat beetje extra uit je bolide te persen. Door hittekaarten van je motor naar je aflegstapel te verplaatsen mag je dingen doen die normaal niet kunnen: een versnelling overslaan en meteen van 1 naar 3 schakelen of terug. Die hittekaarten verdunnen wel je trekstapel in latere ronde. Het zijn mispoezen, nutteloze kaarten die blijven plakken in je hand. Je kunt ze alleen kwijt door af te koelen, en dat kan alleen in de laagste twee versnellingen.
Heat straalt met vijf of meer spelers. Dan is al het race-drama aanwezig, van nek-aan-nek en tot de rode lantaarn. Kijk daar maar eens, rood ligt achter, dat komt niet meer goed, maar wat is dat, hij probeert in de derde versnelling die scherpe bocht pakken, zou het werken, komt hij in het kielzog van geel op het podium terecht, nee! De bocht uit. Alles verloren.
Source: NRC