Tragikomedie ‘Coup de chance’, Woody Allens vijftigste film, speelt zich af in de herfst. Alles baadt in een warme, oranje gloed – dat past goed bij de romance tussen de getrouwde Fanny en oud-schoolgenoot Alain.
Als ze heel eerlijk tegen haarzelf is, voelt Fanny (Lou de Laâge) zich vaak de trofeevrouw van haar welgestelde echtgenoot Jean (Melvil Poupaud). Iedereen in zijn omgeving vraagt zich af hoe hij toch zo rijk geworden is. Als Fanny het vraagt, zegt hij „door de rijken rijker te maken”. Bon vivant Jean houdt van mooie spulletjes, fit blijven en jagen op wild. Hij is lief maar erg materialistisch, dus is het niet verrassend dat Fanny valt voor een oud-schoolgenoot die haar bij toeval op straat ziet lopen en aanspreekt.
Coup de chance. Regie: Woody Allen. Met: Lou de Laâge, Niels Schneider, Melvil Poupaud. Lengte: 97 min.
Deze Alain (Niels Schneider) is een charmante schrijver die al snel bekent dat hij vroeger smoorverliefd op haar was. Ze hebben stiekeme lunchafspraken in de herfstige parken van Parijs. Maar het duurt niet lang voordat de jaloerse Jean achterdochtig wordt, waarna Coup de chance een wending neemt die ook zijn weerslag heeft in het fraaie camerawerk van oudgediende Vittorio Storaro, die al eerder met de 87-jarige Woody Allen werkte.
Storaro maakt dankbaar gebruik van het gegeven dat Coup de chance, Allens vijftigste film, zich afspeelt in de herfst. Alles baadt in een warme, oranje gloed – wat bovendien goed past bij de romance tussen Fanny en Alain. Een romantiek die versterkt wordt door Alains knusse zolderverdieping, waar alles in het teken staat van kunst. Jazzfan Allen gebruikt wat modernere jazzmuziek in zijn film dan gebruikelijk, van musici als Herbie Hancock en het Modern Jazz Quartet die in Frankrijk zeer vereerd worden. Naarmate de film vordert, voegt Storaro af en toe kil blauw licht toe aan zijn kleurenpalet, vooral in de scènes waarin Jean een rol speelt. Zo wordt de kijker onbewust al voorbereid op wat komen gaat.
Allens eerste Franstalige film, eerder draaide hij al wel in Frankrijk, is uitstekend gemaakt. De personages en thematiek – toeval versus het afdwingen van geluk – zijn voor Allenfans misschien niet heel verrassend maar de uitvoering is vlekkeloos.
Source: NRC