Er zijn veel momenten waarop ik weemoedig terugdenk aan de hoogtijdagen van de talkshowsatire, toen SBS 6 Linda de Mols Five Live uitzond. Natuurlijk: het was in veel opzichten misschien wel de slechtste Nederlandse serie van dit decennium, maar hilarisch was het in ieder geval, dit ‘kijkje’ achter de schermen van een talkshow. Wat me het meest bijbleef? Arrogante omroepbaas Daan Schuurmans, die aan het ziekenhuisbed van een fictieve Angela de Jong – in coma nadat ze in een talkshowstudio een lamp op haar kop kreeg – een liedje van ABBA zingt. Ja, dat moet wel het summum zijn geweest van de Nederlandse tv-cultuur.
Maar helaas: de kijker was genadeloos, en Five Live verdween al na één seizoen in het gapende gat van televisieflops (en is inmiddels zelfs nergens meer terug te zien). Het floppen van de serie liet zien dat een talkshowmoe land blijkbaar niet zat te wachten op een (mislukte) satirische blik op het reilen en zeilen achter de schermen van zo’n praatprogramma. Waarom zouden we er ook naar kijken, als we dagelijks geconfronteerd worden met de échte redactionele keuzes van zo’n talkshowredactie?
Dapper dus, dat AVROTROS het heeft aangedurfd met Voor de show, een nieuw sketchprogramma dat zich afspeelt achter de schermen van een culturele talkshow met Jan Jaap van der Wal als pedante presentator en Loes Schnepper als eindredacteur. In de serie zien we hoe de gasten – die zichzelf zijn én daadwerkelijk iets cultureels te verkopen hebben, zoals Sieneke, Frans Bauer en Rosa da Silva – worden ‘klaargestoomd’ voor de show. Voor de show eindigt vervolgens wanneer de talkshow begint (een format dat je meer talkshows zou gunnen).
Voor de show is daarbij satire, comedyserie, sketchprogramma en culturele talkshow ineen, en dat is voor een halfuurtje wat veel. Het begin was niet onaardig, al bleek het programma uiteindelijk voor een comedy niet grappig genoeg, voor een satire niet scherp genoeg, en voor een cultuurprogramma niet inzichtelijk genoeg. Wat je dan overhoudt, is een interessante poging om iets anders te doen, zonder daadwerkelijk echt anders te zijn. Niet voor niets was Frans Bauer de voornaamste ster van de eerste aflevering, omdat hij kon doen waar hij het allerbeste in is: gewoon Frans Bauer zijn.
Maar wat vooral bleef hangen na de eerste aflevering, was het idee dat we in Nederland misschien gewoon niet heel goed zijn in het parodiëren van talkshows, ook omdat die talkshows de parodie zelf vaak al ver voorbij zijn. Zet een camera op de redactie van Op1, en de uitkomsten zouden vermoedelijk een stuk komischer (en troostelozer) zijn dan alle talkshowsatires tezamen. Misschien is dat gewoon wat we missen: een échte blik achter de schermen van een talkshow. En zo niet, zou ik ook blindelings tekenen voor een tweede seizoen van Five Live.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden