‘Het was voor buitenlanders nooit echt lastig om van Israël naar Palestijns gebied te reizen, want het interesseert Israël niet zoveel wie daarnaartoe gaat. De weg terug is veel lastiger, omdat Israël dan bij checkpoints controleert wie het land binnenkomt.
‘Ook op de bezette Westelijke Jordaanoever zelf is het Israël dat de controle heeft over de bewegingsvrijheid van de inwoners. Vanwege de oplopende spanningen zijn er nu veel wegblokkeringen en controlepunten, waardoor een wandelingen van enkele minuten een onderneming van twee uur kan worden. Het vervoer is dus grillig en onvoorspelbaar. Maar met wat kunst-en-vliegwerk kwamen we op de juiste plek.’
‘In de deal die Hamas en Israël hebben gesloten is vastgelegd dat Hamas vier dagen lang elke middag 13 gijzelaars overdraagt en Israël in ruil daarvoor in totaal 150 Palestijnse gevangenen vrijlaat. Mensen waren al vroeg samengekomen. Veel families hoopten dat hun familieleden ertussen zouden zitten, want er was op dat moment nog geen lijst met namen bekendgemaakt. Het enige dat bekend was, was dat het vrouwen of minderjarigen zouden zijn. Hoe langer het duurde, hoe meer onrust er ontstond. Toen het uiteindelijk toch zover was, was dat voor de Palestijnen echt een lichtpuntje.’
Over de auteur
Marieke de Ruiter is economieredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft onder meer over de arbeidsmarkt en sociale zekerheid.
‘Wat terrorisme is en wat verzet, wordt door beide kanten heel anders bekeken. De Palestijnen zijn enorm opgetogen dat dankzij deze deal mensen vrijkomen. Al zijn die 150 een druppel op een gloeiende plaat, want er zitten duizenden Palestijnen vast. Ieder gezin kent wel iemand in de gevangenis: een moeder, een broer, neef of buurman. Een kwart heeft er zelf ooit in gezeten. Het raakt dus iedereen.
‘Overal werd met Hamas-vlaggen gezwaaid of met die van de Islamitische Jihad – het nog onberekenbaardere broertje van Hamas. Iedere foto die is gemaakt zal de Israëliërs angst inboezemen. En het is ook moeilijk voor te stellen dat er wordt gezwaaid met de vlag van een organisatie die 1.200 mensen op een walgelijke manier heeft vermoord. Maar de Palestijnen benaderen het vanuit een ander perspectief. Vanuit een leven dat door die bezetting wordt gevormd. Sinds 7 oktober zijn 239 Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever gedood door het leger of kolonisten, onder wie 52 kinderen. Tel daarbij het enorme aantal slachtoffers in Gaza op.’
‘Er zijn over en weer voorwaarden gesteld. Daar is wekenlang over onderhandeld. Israël wilde aanvankelijk alleen het laaghangende fruit; er zitten veel Palestijnen voor relatief lichte vergrijpen vast. Maar Hamas wilde ook dat de serieus gestraften vrij zouden komen. Ik weet dat er in ieder geval één vrouw tussen zat waarover veel te doen is geweest. Ze was met haar auto dicht bij een nederzetting toen een gasbrander in haar auto ontplofte. Volgens de Israëliërs was het een aanval, maar volgens haar was het een ongeluk; ze zat zelf ook in die auto en is gruwelijk verbrand.’
‘Alleen de linkse krant Haaretz heeft er aandacht aan besteed. Sowieso is er in de Israëlische media weinig aandacht voor wat er in Gaza en de Westelijke Jordaanoever gebeurt. Net zoals het in de Palestijnse gebieden niet gaat over dat Israëlische kindje dat is ontvoerd, maar over het Palestijnse ventje dat ooit een steen heeft gegooid en al zes maanden in de cel zit zonder aanklacht. Aan beide kanten is iedere dag waarop gijzelaars en gevangenen terugkeren een enorm emotioneel moment. En aan beide kanten is er op dit moment alleen aandacht voor de mensen die ze zélf terug willen.
‘Vorige week was ik bij families van Israëlische gegijzelden en ook daar zag je die spanningen. Gister is bijvoorbeeld een Amerikaans-Israëlisch meisje vrijgelaten, Abigail Mor Edan. Ze is in Gaza 4 jaar geworden, dus ze was 3 toen ze werd meegenomen en haar ouders werden afgeslacht. Zij is nu door opa en oma opgehaald en moet daar een nieuw leven mee opbouwen.’
‘Na vandaag worden geen Palestijnse gevangenen meer vrijgelaten, maar leveren elke tien vrijgelaten Israëlische gijzelaars een extra dag staakt-het-vuren op. Ik weet niet wat Hamas gaat doen, hoeveel tijd ze nog nodig hebben om te hergroeperen. Maar ik weet wel zeker dat ze voor de soldaten die ze nog in handen hebben een hogere prijs zullen vragen dan alleen een gevechtspauze.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden