De 34-jarige Brianne Sidonie Desaulniers wordt zelden herkend op straat. Of misschien krijgen mensen wel het gevoel dat ze haar érgens van kennen, maar dat is dan meer te vergelijken met het gevoel dat je een bekende barista opeens in de supermarkt tegenkomt. Ze kan een gat in het scherm branden met haar uitstraling en intensiteit, maar in het dagelijks leven veroorzaakt ze geen volksoploop; in tegenstelling tot haar leeftijdsgenoten Taylor Swift en Jennifer Lawrence, om maar eens twee razend beroemde vrouwen van begin dertig te noemen. En vergis je niet: ze hoort in die celebrity-categorie thuis. Ze was de eerste actrice die de solo-hoofdrol speelde in een film die een miljard dollar binnenhaalde.
Toen ze als kind actrice wilde worden, en deze ambitie serieus werd genomen door haar moeder, was het duidelijk dat haar Frans-Canadese naam wel eens een sta-in-de-weg kon zijn. Wie zou een kind met die naam voor een all american girl-rol uitnodigen? Ze had een Zweedse overgrootmoeder met de achternaam Larson, maar het andere verhaal is mooier. Als kind kreeg ze een American Girl-pop in een serie van archetypische pionierskinderen: de Kirsten Larson-pop, misschien wel vanwege die Zweedse roots. Haar artiestennaam werd Brie Larson. Geen pionierskind en geboren in Californië, maar wel van Frans-Canadese ouders. Thuis spraken ze Frans, en ze is nog altijd in het bezit van een dubbel paspoort.
De eerste rol van Brie Larson was een sketch in The Tonight Show with Jay Leno, in een serie van satires op televisie-commercials. Brie was een kind dat enthousiast speelde met haar nieuwe pop, de Malibu Mudslide Barbie. In de gedwongen pauze van de coronatijd begon ze het YouTube-kanaal Brie is Online!, waarin ze los uit de pols vertelt over zaken als lievelingsrecepten, haar vriendschappen, haar morning routine, maar ook over haar inmiddels lange leven als actrice, vanaf haar 7de jaar.
Ze herinnert zich eindeloos veel audities, met een slagingspercentage van 1 procent, schat ze zelf in. Elke film waarin Jennifer Lawrence speelt (de Hunger Games-films bijvoorbeeld) is een film waar Brie Larson ook in de wachtkamer van de castingregisseur zat. En andersom vermoedelijk, maar er zijn maar weinig acteurs die dit soort bekentenissen doen. Ik zat niet in de nieuwe Star Wars, of in de Terminator-films of in de Hunger Games, zegt ze. ‘Maar waarom vertel ik dit eigenlijk? Iedereen heeft die films gezien en weet dat ik er niet in zat!’
Ze won in 2016 haar eerste Oscar voor Room (en won van Jennifer Lawrence, ook niet onbelangrijk) en trad in 2019 toe tot het Marvel Cinematic Universe als de titelheld in Captain Marvel, redder van het universum. In dat zelfde jaar redde ze het universum nog maar een keer in Avengers: Endgame, een film die inmiddels op de tweede plek staat van hoogste opbrengsten aller tijden. En vorige week dook ze weer op in haar superheldenkostuum inThe Marvels. En het is zeker niet haar schuld, maar de film is een soort vrolijke puinhoop, die volgens de critici, en de superkritische fans, bewijst dat het hele Marvel-concept eens op de schop moet.
De harde kern van de Marvelfans heeft niet veel met Brie Larson op. Op haar social media-uitingen is het duidelijk dat ze niet bepaald tot de orthodoxie van het superheldendom behoort. Ze doet er nogal luchtig over en zet haar status in om te wijzen op het feit dat de geschiedenis van de Marvelhelden lange tijd nogal een witte-mannenbolwerk was. Marvel (onderdeel van het Disney-concern) probeert sinds de hoogtijdagen van de Avengers-films een wat diverser publiek te vinden.
In 2021 regisseerde Oscarwinnaar Chloé Zhao de superheldenfilm Eternals en The Marvels is de eerste Marvelfilm van een zwarte regisseur, Nia DaCosta. Voor alle nieuwe fans die Marvel vindt, is er een zeker deel van het publiek dat vuurwerk op het veld gooit in de vorm van een onvervalste haatcampagne online, bijvoorbeeld door alle recensiesites vol te laten lopen met extreem slechte reviews, waarbij opvalt dat in het hoofd van veel fanboys personage en actrice geheel samenvallen.
De aanloop naar de première van een grote nieuwe Marvelfilm ging verder tamelijk ongemerkt voorbij, al was het maar omdat door de Amerikaanse acteursstaking ook alle promotionele activiteiten waren opgeschort. De aandacht van Larson lag de afgelopen jaren bij een ander project. Ze kocht, nog voor publicatie in 2022, de filmrechten van de roman en latere bestseller Lessons in Chemistry van Bonnie Garmus, over een briljante vrouwelijke chemicus in de jaren vijftig, die in de televisiewereld verzeild raakt.
En daarmee kocht ze ook de gedroomde hoofdrol voor zichzelf in de gelijknamige achtdelige serie, die inmiddels compleet op Apple TV Plus staat. Elizabeth Zott, chemicus, tv-kok, activist en moeder, zit haar als gegoten: waarom keuzes maken als je alles kan zijn?
Envy Adams in Scott Pilgrim vs the World (2010)
Dichter bij de gedroomde muziekcarrière kwam ze niet met de rol van rockster Envy Adams in een van de grote cultfilms van het afgelopen decennium. Kijk naar de scène waar ze het nummer Black Sheep zingt. Waarom liggen we niet allemaal aan de voeten van Envy?
Ma in Room (2015)
Ze won een volkomen terechte Oscar voor haar verpletterende rol als een jonge moeder die met haar 5-jarige zoon in gevangenschap wordt gehouden. Ze bereidde zich dermate intensief voor, zowel geestelijk als fysiek, dat het een tijd duurde voordat ze de rol achter zich kon laten.
Elizabeth Zott in Lessons in Chemistry (2023)
Wat Peggy Olson is voor de reclamewereld en Beth Harmon voor de schaakwereld, is Elizabeth Zott voor de wereld van de chemie. Een fictieve heldin die zich in de benauwde jaren vijftig en zestig omhoog werkt. Omdat ze nu eenmaal de beste in haar vak is.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden