Vorig jaar kwamen ongeveer 400.000 mensen naar Nederland. Doordat anderen juist vertrokken, groeide het totale aantal inwoners met bijna 224.000. Deze mensen moeten ergens wonen, zorg krijgen en eventueel aan het werk of naar school kunnen. Dat is een uitdaging vanwege onder meer de druk op de zorg en de huizenmarkt.
Steeds meer politieke partijen vinden dat er een grens is aan het aantal mensen dat hier kan wonen. Ze kijken daarom of het aantal mensen dat naar Nederland komt, kan worden verminderd. Op tafel van het nieuwe kabinet liggen waarschijnlijk plannen voor het beperken van drie soorten migratie: arbeids-, asiel- en studiemigratie.
Onder hen zijn ongeveer 100.000 Oekraïense vluchtelingen. Daarnaast hebben ruim 46.000 mensen asiel aangevraagd. De cijfers van studie- en arbeidsmigratie zijn vanwege het vrije verkeer binnen de EU lastiger te brengen. Cijfers van studie- en arbeidsmigranten van buiten de EU zijn er wel: vorig jaar zijn 22.000 studenten en bijna evenveel arbeidsmigranten naar Nederland gekomen.
Eerst asielmigratie. In de politiek en de media gaat het veel over deze groep mensen. De grootste partij PVV wil namelijk een algehele asielstop. En ook andere grote rechtse partijen willen het aantal asielzoekers inperken.
Asielmigratie omvat maar ongeveer 10 procent van het totale aantal migranten dat hierheen komt. Tegelijkertijd blijven deze mensen over het algemeen langer in Nederland dan arbeids- of studiemigranten.
Maar de problemen in ons asielsysteem zijn groot. Zo zijn er lange wachtlijsten voor het beoordelen van asielaanvragen en zijn er te weinig opvangplekken. Dat komt mede doordat statushouders lang moeten wachten op een eigen woning.
Een van de opties is het instellen van een maximum aantal asielzoekers dat naar Nederland mag komen. Meerdere partijen willen zo'n asielquotum, maar dan zou Nederland zich moeten terugtrekken uit een aantal met Europa gemaakte afspraken, waaronder het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Een ander plan is het zogenoemde tweestatusstelsel, waar de VVD en het CDA het dit jaar over hadden. Dit stelsel maakt onderscheid tussen mensen die vluchten voor oorlog en anderen die vluchten vanwege hun godsdienst, seksuele geaardheid of politieke status. De laatste groep krijgt meer rechten dan oorlogsvluchtelingen en mag bijvoorbeeld wel familieleden laten nareizen.
Het nieuwe kabinet gaat mogelijk ook kijken naar strengere regels voor nareizende familieleden. Vorig jaar probeerde het kabinet-Rutte IV het nareizen voor even helemaal stil te leggen. Maar daar stak de rechter een stokje voor.
De tweede groep migranten is de groep die hier komt om te werken. Het zijn arbeidsmigranten die in bijvoorbeeld distributiecentra en slachthuizen werken en de vaak hogeropgeleide kennismigranten die in de IT of zakelijke dienstverlening aan de slag gaan.
Arbeidsmigranten worden vooral door uitzendbureaus naar Nederland gehaald. De bureaus regelen ook hun verblijf. Deze migranten wonen soms met te veel mensen in slecht onderhouden huizen en maken lange werkdagen. Het is dweilen met de kraan open, zei de Arbeidsinspectie al over de vele misstanden in deze sector. Tegelijkertijd willen de bedrijven hun goedkopere arbeidskrachten niet kwijt.
In sommige sectoren zijn de arbeids- en kennismigranten echt nodig, maar het is de vraag waar dat zo is. Nederland zou kunnen besluiten alleen daar buitenlandse werknemers toe te staan. Dat is mogelijk bij werknemers van buiten de Europese Unie, maar bij EU-burgers wordt dat lastiger. Met andere EU-landen is namelijk vrij verkeer van goederen en diensten afgesproken. Een nieuw kabinet zou, al dan niet samen met andere lidstaten, wel in Brussel kunnen proberen daaraan te sleutelen.
Dan de laatste groep migranten waar het nieuwe kabinet waarschijnlijk naar wil kijken: internationale studenten. In Nederland studeerden vorig jaar zo'n 123.000 buitenlandse studenten. Dat is zo'n 15 procent van het totale aantal studenten.
De buitenlandse studenten zorgen voor meer culturele diversiteit op scholen, dragen bij aan de Nederlandse economie en zorgen er mede voor dat het onderwijs in Nederland internationaal goed bekendstaat, betogen voorstanders van internationalisering.
Toch wil het nieuwe kabinet waarschijnlijk meer grip krijgen op deze groep. Want door de vele studenten is de werkdruk hoger, zijn de collegezalen voller en is het aantal beschikbare kamers schaarser.
Het nieuwe kabinet kan bijvoorbeeld naar de financiering kijken. Momenteel is het voor onderwijsinstellingen aantrekkelijk en soms zelfs noodzakelijk om veel buitenlandse studenten aan te trekken. Zo betalen studenten van buiten de EU meer collegegeld dan hun Nederlandse studiegenoten.
Andere, meer besproken opties zijn een maximum aantal studenten voor Engelstalige opleidingen of een beperking van het Engelstalige onderwijs. Als je in het Nederlands lesgeeft, wordt het onderwijs immers minder aantrekkelijk voor buitenlandse studenten. Zo stelde demissionair minister Robbert Dijkgraaf (Onderwijs) al voor dat de studenten twee derde van de studiepunten zouden moeten verdienen met Nederlandstalige vakken.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen