De verkiezingsuitslag sloeg bij mij en de islamitische gemeenschap in als een bom. Islamitische organisaties uitten direct hun zorgen over de toekomst. Kunnen zij straks nog in vrijheid hun geloof uitoefenen? Moeten moskeeën ondergronds? Veel islamitische Nederlanders zijn bang.
Uit alle onderzoeken die Het Opiniehuis uitvoert onder islamitisch Nederlanders komt naar voren dat zij zich niet gezien en erkend voelen door politici. Ze reageren daarop door zich af te zonderen. Deze sentimenten zullen door deze verkiezingsuitslag toenemen.
Over de auteur
Aziz El Kaddouri is projectleider bij Het Opiniehuis (voor markt- en opinieonderzoek) in Rotterdam.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Die angst is begrijpelijk, maar misschien onnodig. Ten eerste kwamen 113 van de 150 zetels terecht bij andere partijen dan de PVV. De overgrote meerderheid van Nederlanders stemde op partijen die voor échte vrijheid en democratie staan. De PVV zelf zal als zij een regering wil formeren de scherpe randjes eraf halen en de extreme standpunten moeten parkeren. Wilders heeft direct na de uitslag duidelijk gemaakt dat hij premier zal worden van en voor alle Nederlanders. Aan die belofte zal hij zich moeten houden, anders komt er geen kabinet-Wilders.
Ondanks die angst is er toch ook vertrouwen in onze rechtsstaat. Over de uitslag vlogen de grapjes heen en weer op social media: kortingen bij luchtvaartmaatschappijen voor een enkele reis Marokko, een man in djellaba met een gepakte koffer bij de deur. Moslims zijn geschrokken maar blijven in hun kracht en verliezen niet hun gevoel voor humor.
Maar kinderen kunnen minder goed relativeren. De uitspraken van Wilders dringen via de huiskamer en schoolpleinen tot hun door. Ik maak mij zorgen om de kinderen van nu. Zij worden bang. Ze ervaren dat hun ouders worden bekritiseerd en gediscrimineerd. Wat voor generatie komt daaruit voort?
De angst van deze kinderen moet serieus benoemd worden en ontkracht. Dat is niet alleen de taak van ouders, scholen en gemeenten maar zeker ook van de nieuwe regering. Ik verwacht van de toekomstige premier Wilders een aanpak voor dit door hem veroorzaakte probleem. Hij zal duidelijk stelling moeten nemen tegen polarisatie, tegen de onheuse roep om minder Marokkanen. Als vanzelfsprekend zal hij in zijn rol doen wat de taak van een minister-president in ons land voor staat: duidelijk en gefundeerd aangeven dat hij voor verbinding staat.
Maar een salonfähige premier Wilders neemt niet alle zorg weg. Het onder hem functionerende kabinet zal een rechtse afslag nemen. Op bepaalde ministeries zullen ministers komen die de kastanjes voor Wilders uit het vuur halen. De afgelopen jaren werden minderheden in het algemeen en moslims in het bijzonder, veelvuldig gediscrimineerd door overheidsinstanties, denk aan de toeslagenaffaire en het ‘etnisch profileren’. Een nieuwe rechtse regering zal het oplossen hiervan geen prioriteit geven.
En wat betekent premier Wilders voor de relatie met de islamitische wereld? Arabische leiders kennen de uitspraken van Wilders over de islam als een verwerpelijke ideologie. Hij en ons land zullen een minder vaak genode gast zijn. Dan hebben we het nog niet gehad over het eerste bezoek van premier Wilders en minister van Buitenlandse Zaken Yesilgoz aan de Turkse president Erdogan. Turkije is een Navo-bondgenoot.
Wilders heeft zich herhaaldelijk negatief uitgelaten over Erdogan en ook van zijn islamkritiek is Erdogan niet gediend. De ontvangst van Wilders en Yesilgöz zal lijken op de ontvangst die de Amerikaanse minister Blinken begin deze maand in Ankara kreeg. Erdogan liet het afweten, in plaats daarvan was de Turkse minister van Buitenlandse Zaken er. In het ergste geval belandt Nederland in een koude oorlog met het Midden-Oosten.
En dan de oorlog in Gaza. Er is geen onderwerp dat de islamitische wereld zo bezighoudt als de inmiddels 13 duizend Gazaanse doden, onder wie duizenden kinderen. Wilders stelt dat hij de kant kiest van Israël. Hij geeft toe dat hij niet objectief is als het gaat om dit conflict. Wat gaat er gebeuren op het moment dat hij Israël bezoekt en lachend handen schudt met president Netanyahu, terwijl er 30 kilometer verderop bommen vallen? Hoe zal de islamitische gemeenschap in en buiten ons land daarop reageren? Dat stemt zorgelijk.
Kortom, er liggen veel uitdagingen voor premier Wilders en zijn rechtse kabinet. Mijn advies aan informateurs en formateurs om ook dit keer alle tijd te nemen en bij het toewijzen van gevoelige ministersposten complicerende factoren extra af te wegen. Gedoe komt er toch wel.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden