‘Een moord kost meer levens (Videoland) is een vierdelige serie gebaseerd op het gelijknamige boek van Peter R. de Vries. De serie gaat over een vader en een zoon, Gerard en Paul Spruit. Gerard was begin jaren zeventig een ogenschijnlijk burgerlijke bladencolporteur, iemand die de deuren langsgaat om tijdschriften als de Donald Duck te verkopen. Via die baan lokte hij een jongetje mee naar huis, die hij vervolgens misbruikte en vermoordde. Later wurgde hij ook nog een meisje. Maar deze afschuwelijke zaak is niet de reden dat De Vries het boek schreef: het ging hem meer over Gerards zoon Paul.
‘Nadat Gerard werd opgepakt en veroordeeld, trok de ex van Pauls moeder bij het gezin in. Hij was naast alcoholist ook een uiterst gewelddadige man. Om zijn moeder te beschermen, vermoordde Paul uiteindelijk zijn nieuwe stiefvader. Na deze steekpartij gaf Paul zichzelf aan bij de politie met het naïeve idee dat hij zo weer buiten zou staan, omdat hij het gevoel had zijn moeder verdedigd te hebben.
‘Is Paul ook een moordenaar geworden, omdat het wellicht erfelijk is? Of is de moord op zijn stiefvader gebeurd, omdat Pauls leven zo ontwricht is na zijn vaders misdaden? Een moord kost meer levens is met een vakmatig plezier gemaakt, inclusief sterke acteurs en een verzorgde aankleding, maar deze vragen worden niet beantwoord.
‘Gerard – ontzettend goed gespeeld door Jacob Derwig – blijkt een manipulatieve creep te zijn, ook richting zijn eigen zoon, blijkt in de sterke scènes tijdens het bezoekuur in de gevangenis. Hij is een akelig roofdier, een compleet andere crimineel dan Paul, die als moordmotief het welzijn van zijn moeder had. De centrale aanname, hoe misdaad van vader op zoon overgaat, daar kom je dus niet helemaal uit. Het leven heeft afgrijselijke kanten als je met de verkeerde mensen omgaat, maar los van dat domino-effect bleef het punt van dit levensverhaal me onduidelijk.’
‘Ik wilde het over Gen V hebben op Prime Video, een spin-off van The Boys . Beiden zijn een soort anti-Marvel-superheldenseries. Gen V speelt zich af in hetzelfde universum alsThe Boys, maar dan op een school waar superhelden worden opgeleid om later te kunnen toetreden tot een grote organisatie. Het college heeft een ondergronds laboratorium, waar nare experimenten met studenten worden uitgehaald, omdat er grote commerciële belangen achter de vaardigheden van superhelden zitten.
‘Je moet ervan houden, maar binnen dit genre vind ik Gen V grappig, spannend en satirisch best bijtend. De bekende superheldenwereld van Marvel is heel seksloos, terwijl Gen V de vraag opwerpt hoe je seksleven er als superheld zou uitzien. Het antwoord op die vraag werken ze vervolgens tot het uiterste randje van het betamelijke uit. Ook met de geweldscènes wil Gen V shockeren, met exploderende hoofden waardoor iedereen onder zit, en ander comic-bookachtig geweld. Gen V is een leuk en vindingrijk nieuw hoofdstuk in dit superheldenuniversum. Een zwarte komedie met in elke aflevering minstens één heel smerige scène.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden