Pieter Omtzigt is een profeet die drie dagen voor de verkiezingen denkt dat hij ook de messias kan zijn. In het evangelie van NSC - de letters die staan voor het Nieuw Sociaal Christendom van de CDA-dissident - wordt een andere bestuurscultuur in Nederland gepredikt.
De huidige bestuurscultuur is ‘stuk’, zoals Thorbecke, de grondlegger van het huidige parlementaire stelsel 175 jaar geleden ook al vond. Daarom moet er een zakenkabinet van twaalf apostelen komen dat heidense schandalen als ‘de kindertoeslagaffaire of de compensatie van de bevingsschade’ gaat uitbannen.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Onlangs verscheen van zijn hand Het geheim van Beursplein 5, over de Amsterdamse beurs. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit.
Dat het volk rechtschapenheid wil, is duidelijk. Maar dat een nieuwe bestuurscultuur meteen het land van de farizeeërs verlost, is een utopie. Elk democratisch land heeft schandalen, net zoals elke dictatuur. En ook de Bijbel staat er vol mee. Als er geen grote schandalen zijn, worden kleinere wel groot gemaakt. Zelfs een messias in een kabinet van nerds kan dat niet voorkomen.
Daarnaast heeft hij genoeg wilde plannen die in schandalen kunnen ontaarden. Mogelijk zal een overijverig dossiervreter van het geminimaliseerde CDA daar zijn tanden in willen zetten. Een parlementaire enquête is verzekerd.
Zo wil Omtzigt het hele pensioenstelsel, dat na 15 jaar soebatten tot stand kwam en op 1 juli al is ingegaan, weer overhoophalen. Deelnemers mogen wat hem betreft zelf gaan kiezen of ze hun opgebouwde pensioen in het oude stelsel houden of toch liever invaren in het nieuwe.
Dat lijkt democratie, maar het is een onmogelijke keuze. Het is of de werkenden en gepensioneerden in een filiaal van Holland Casino worden gedwongen hun opgespaarde pensioen op rood of op zwart te zetten. Als ze kiezen voor de oude variant en de rekenrente moet noodgedwongen weer naar nul worden gebracht, komen ze van een koude kermis terug. En als ze voor het nieuwe kiezen en de aandelenkoersen en vastgoedmarkt storten in elkaar, zijn ze eveneens de sigaar. Het is een even grote gok als een huis kopen bovenop de aardgasbel in Groningen of om de hoek van Chemours in Dordrecht.
Het vervelende is dat deelnemers van pensioenfondsen tegen elkaar worden uitgespeeld: mensen die al pensioen hebben opgebouwd tegenover mensen die daarmee net beginnen, mensen die geluk hebben met rente en aandelen en mensen die pech hebben. Het leidt tot jaloezie. ‘Waarom kan mijn buurman wel die camper kopen?’ ‘Ja, hij heeft gekozen om in het oude stelsel te blijven en dat is beter uitgevallen.’
Het monnikenwerk van de sociale partners in de afgelopen vijftien jaar wordt door een wijsneus ongedaan gemaakt. Omtzigt zou net zoals BBB of PVV het nieuwe stelsel dat Carola Schouten na marathondebatten door de Tweede Kamer heeft geloodst, bij het grof vuil kunnen zetten. Hij zou als messias ook voor het nieuwe stelsel kunnen kiezen. Maar onder het mom van nieuwe bestuurscultuur de mensen met een omgebouwd pensioen die keuze laten maken, is een recept voor ongelukken. Dat is christendom met heidense tradities.
Omtzigt zal mogelijk ergens rond Goede Vrijdag 2028 worden gekruisigd.
Source: Volkskrant