ls Westlander schaam ik mij diep over het besluit van de gemeente Westland het GGD- spreekuur voor jongeren over seksualiteit te schrappen (Commentaar Haro Kraak, Ten eerste, 17/11). Opnieuw maak ik mij boos over partijen als Denk, VVD, SGP, FvD die hun angsten botvieren ten koste van mensen die het recht hebben te kiezen wie ze willen zijn.
Iedereen heeft zijn/haar handen vol aan het eigen leven. Vind van alles, geloof in God, leef ernaar, maar val anderen er niet mee lastig. Ik word er niet meer ziek van, ik heb geleerd te kiezen, maar al die kwetsbare jongeren?
Kijk naar de documentaire Genderpoli, they and them. De medewerkers van het Zaans Medisch Centrum zou je inlijsten. Hoe integer ze jonge mensen begeleiden: wat een wijsheid, wat een liefde voor de medemens. Dank, Haro Kraak, voor je hartverwarmende commentaar.
Maarten van Lenteren, Poortugaal
‘In Bijbelse tijden was héél Israël van de Joden’, zegt Willem van Boven uit Oldebroek over de Israëlische vlag in zijn voortuin (Ten eerste, vrijdag). ‘From the river to the sea’, als ik het gebied zo maar even neutraal mag omschrijven, was in Bijbelse tijden afwisselend niet Joods (boek Exodus) en weer wel, bijvoorbeeld (boek Numeri) toen de Joden onder leiding van Mozes de lokale bevolking, de Midjanieten, uitroeiden in wat absoluut een genocide was: alle mannen en jongens en niet-maagdelijke vrouwen werden gedood.
Naar de Bijbel/Thora wijzen als rechtvaardiging voor de huidige situatie is wellicht niet zo’n handige strategie.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean, Frankrijk
Net als Wilma de Rek zal ik, mocht Dilan Yesilgöz inderdaad de eerste vrouwelijke premier van Nederland worden, aan Simone de Beauvoir denken. Maar zou zij echt zo ‘instemmend juichen’?
In haar filosofische werken, bijvoorbeeld het Pleidooi voor een Moraal der Dubbelzinnigheid, benoemt De Beauvoir immers ook de verwevenheid van het kapitalisme en het patriarchaat. De onderdrukking van de vrouw is ook de onderdrukking van vrouwelijkheid en feminiene waarden, voor economische doeleinden. De Beauvoir is sterk beïnvloed door het Marxisme en pleit ook tegen economische uitbuiting en onderdrukking.
Het is hoog tijd voor een vrouwelijke premier, daar ben ik het volledig mee eens, maar wie meent dat De Beauvoir ooit voor de VVD zou juichen doet er goed aan ook andere essays uit haar oeuvre te herlezen.
Aris Beemster (docent filosofie), Amsterdam
De heer Van Gool van Otto Workforce beweert dat arbeidsmigratie broodnodig is voor de ‘BV Nederland’. Hij weet natuurlijk best dat dit niet klopt en dat de winst enkel naar een aantal heel rijke families gaat. En die wonen echt niet naast de onderkomens van arbeidsmigranten.
Wat hebben wij, bewoners en omwonenden aan bollenexport en vleesexport? Alleen de lasten. Wij zitten met de zwaar vervuilde grond. De bollensector gaat die grond echt niet zelf saneren. Voor de vleesindustrie geldt hetzelfde. Je zou de kiloknallers een zegen kunnen noemen voor de portemonnee, maar dan heb je wel erg grote oogkleppen op. Het is een industrie die zichzelf in stand houdt – mede met behulp van Otto Workforce.
Terwijl de leefomgeving verslechtert, is er de afgelopen weken vrijwel niet gedebatteerd over het milieu en de stikstofcrisis. Bestaanszekerheid hangt volgens mij nauw samen met een schone omgeving. Er valt echt wel wat te kiezen buiten de VVD en de andere rechtse partijen, die voor deze wantoestanden hun kop het liefst zo ver mogelijk in de vervuilde grond stoppen.
Siemen Dijkstra, Dwingeloo
Na het lezen van alle stemadviezen in deze rubriek lijkt het mij een beter idee om de brievenrubriek van de Volkskrant nog voor de verkiezingen voor een dag om te wisselen met die van de Telegraaf. Misschien hebben al die stemadviezen dan nog enig nut.
Micha Hoogewoud, Hoofddorp
Kinderen geloven al generaties in Sinterklaas, maar kinderen van nu worden ook opgevoed met zonnepanelen, windmolens en warmtepomp. Na de energietransitie zullen de vragen komen:
‘Pap, waarom hebben Pieten vegen op hun gezicht?’
‘Dat is zwart uit een schoorsteen.’
‘Pap, wat is een schoorsteen?’
Jan Oomens, Waalre
Een interessante gedachte van Jan Brilman in de brievenrubriek maandag: in plaats van een lijsttrekkersdebat komt er een lijsttrekkers-beleidsoverleg waarbij de woorden ‘dat kan niet’ niet zijn toegestaan. Ik zou daar nog iets aan willen toevoegen. Het woordje ‘gewoon’ is ook niet toegestaan. Gewoon uit de EU stappen, gewoon de grenzen dicht gooien, gewoon twee kerncentrales bouwen, gewoon even de hele samenleving vergroenen. Dat kan gewoon niet.
Menno van der Busse, Sint-Michielsgestel
U hoeft niet eens zoveel verstand van statistiek te hebben om te kunnen beredeneren dat uw ene stem het verschil niet gaat maken in de verkiezingsuitslag. Immers, hoe vaak heeft een partij op 1 stem na een extra zetel gemist?
Ook beïnvloedt u met uw stemgedrag geen andere kiezers. Of u nu kiest voor de partij waarvan u vindt dat deze uw stem verdient of een strategisch beter alternatief, het gaat het verschil niet maken. Derhalve is een ‘strategische stem‘ een verloren stem. De uitkomst is hetzelfde, zij het ten koste van uw electorale principes.
Robin van Rijn, Blaricum
De definitie van ‘pech’ is onder andere: iets onaangenaams dat jou toevallig overkomt. Deze definitie maakt het volstrekt onbegrijpelijk om de studenten die tussen 2015 en 2023 studeerden de ‘pechgeneratie’ te noemen. De hoge studieschuld die deze generatie nu met een fors hogere rente moeten terugbetalen, is studenten niet toevallig overkomen. Hij is het resultaat van welbewuste, maar helaas misleidende beloftes van het toenmalig kabinet.
Deze generatie van studenten, die inmiddels zo murw zijn van wat er speelt en van het niet gehoord worden, schaamt zich zelfs voor de hoge studieschuld die ze door het leenstelsel hebben opgebouwd. Maar wat is er eigenlijk gebeurd met het geld dat uitgespaard is, door de studiebeurs te vervangen door het leenstelsel? Is er nog iets van over, om ze mee te compenseren?
De lage opkomst bij de demonstratie in Den Haag op 25 oktober zijn tekenend. Mijn zoon heeft zeven jaar gestudeerd, inclusief vertraging door de coronapandemie. Zijn volledige studie viel onder het leenstelsel. Het was een lange studie, maar dat is de consequentie als je arts wilt worden. Toen ik hem vroeg waarom de opkomst zo laag was zei hij met een ongemakkelijke blik: ‘Wat heeft het voor zin, het levert toch niks op’. Helaas heeft hij gelijk in deze.
Zijn generatie is er een van sociale en bewuste mensen die graag rechtvaardig behandeld willen worden. Die met vertrouwen in een studie zijn gestapt. Om hem te definiëren als lid van een ‘pechgeneratie’ doet me pijn. Noem ze dan maar bijvoorbeeld ‘de misleide studenten’ of ‘wanbofstudenten’. Andere suggesties zijn welkom.
Conny Wickerhoff, Arnhem
Het is een tegenstrijdige ontwikkeling: in tijden van klimaatverandering en toenemende weersextremen richten steeds meer mensen hun tuin ‘onderhoudsarm’ in. Voor- en achtertuinen worden massaal betegeld voor de fietsen, auto’s en loungesets. De impact van deze tuinen is echter groot; niet alleen veranderen straten tegenwoordig vaker in rivieren, ook de biodiversiteit gaat hard achteruit.
Een groene tuin is een noodzakelijke investering in onze gezamenlijke toekomst. Meer onverharde ondergrond helpt bij het voorkomen van wateroverlast bij hoosbuien. Het geeft regenwater de kans om in de bodem te zakken, in plaats van via de tegels naar het riool te stromen. Bij hevige regenbuien voorkomt dit dat water op straat komt te staan en dat het riool overloopt.
Maar het voorkomen van wateroverlast is niet de enige reden. Meer groen helpt bij het omlaag brengen van de temperatuur in de wijken. Ook creëer je zo een fijne leefomgeving voor kleine dieren, insecten en vogels en verbeter je het bodemleven. En: we voelen ons prettiger en gezonder in een groene omgeving.
Door klimaatverandering staan we in Nederland voor grote uitdagingen. We moeten onze leefomgeving daarop aanpassen. Dat kunnen overheden, waterschappen, gemeenten en provincies niet alleen. We kunnen alle hulp gebruiken van mensen die een steentje bijdragen. Of liever gezegd, mensen die hun stenen uit de tuin halen. Investeer in een groene tuin. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor de generaties die na ons komen.
Marjon Verkleij, portefeuille Water en Bodem bij het Hoogheemraadschap van Rijnland
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden