Ruud Geels gold als een zachtaardige man, maar voor de goal bleek hij keer op keer een killer. Liefst 265 doelpunten maakte de kopspecialist pur sang in de eredivisie. Zaterdag overleed hij op 75-jarige leeftijd.
‘Ruud komt over als een heel sympathiek mens. En dat heb ik altijd in hem benijd,’ sprak Louis van Gaal over Ruud Geels, zijn voormalige ploeggenoot. Geels was aardig, misschien wel te aardig en te aanraakbaar om gezien te worden als een voetbalheld. Te onzeker werd ook vaak gezegd. Maar hoe kun je dan vier keer topscorer van de eredivisie worden bij Ajax? En nog eenmaal bij Sparta?
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Dat was het mysterieuze aan Geels, die na Willy van der Kuijlen de meeste doelpunten maakte in de eredivisie (265 om 311). Hij was een topspits die veelvuldig scoorde bij elke grote club in Nederland (Feyenoord, Ajax, PSV) en België (Club Brugge, Anderlecht). Maar die toch nooit genoemd wordt in het rijtje legendarische Nederlandse spitsen.
Misschien omdat zijn doelpunten nooit echt mysterieus waren. Een hard laag schot in de hoek, een kopbal van dichtbij. Geels was altijd daar waar het gevaarlijk werd, en kende dan geen twijfels. Hij scoorde trouwens ook heel mooie doelpunten, zeker de liefhebber van spectaculaire kopgoals kwam bij Geels aan zijn trekken.
Geels’ timing en sprongkracht waren fameus, geleerd dankzij een ouderwetse kopgalg bij zijn eerste profclub Telstar. Misschien, zo vermoedde hij zelf, was die timing ook wel te danken aan zijn jaren als catcher; honkbal was zijn andere passie. De kopspecialist had het altijd al voorzien op een baan op hoogte, maar dan als schilder op een steiger. Opeens speelde de 17-jarige roodharige Haarlemmer in de Kuip voor Feyenoord.
Geels reed naar Rotterdam mee met zijn Amsterdamse ploeggenoot Rinus Israel. ‘Een heel aardige gozer,’ vertelt Israel. ‘En dat is toch het belangrijkste. Daarnaast kon hij ook heel aardig goaltjes maken. Hij legde het bij ons af tegen Ove Kindvall. Maar ik denk dat we met hem erbij ook wel kampioen waren geworden. Die jongen was net zo groot als ik, maar als-ie sprong twee keer zo groot. Dat kon ik niet van hem winnen. Hij is een van de betere spitsen die Nederland ooit heeft gehad.’
Er kleeft tragiek aan Geels. Hij miste tot zijn grote verdriet en verbijstering de door Feyenoord gewonnen Europa Cup 1-finale, omdat hij al rond was met Go Ahead Eagles. Hij mocht zelfs niet mee naar finalestad Milaan en zette thuis vertwijfeld de televisie aan en uit gedurende de eindstrijd. Israel: ‘Dat was heel jammer voor Ruud. Ove scoorde de winnende in Milaan, bij Feyenoord gaat het nu nog steeds over Ove. Ruud was misschien te bescheiden. Bij Feyenoord en het Nederlands elftal moest je je laten gelden.’
Geels, die ooit tijdens een wedstrijd zijn toupet kwijtraakte na een kopbal, was erbij op het WK’74, maar speelde geen minuut en werd doorlopend geplaagd door Ajacieden Ruud Krol en Wim Suurbier. ‘De ergste weken uit mijn leven’, zei Geels nadien. Toch meerde hij na dat toernooi getergd aan bij Ajax en won hij de ene na de andere topscorerstitel. Dat bij Ajax toen al de neergang was ingezet na rijke Europese jaren maakte zijn prestaties extra knap.
In november 1975 beleefde Geels in sportief opzicht zijn beste dag toen hij in de Klassieker liefst vijf van de zes doelpunten maakte. Tekenend voor zijn wilskracht was dat hij bijna de hele wedstrijd met pijn speelde na een rotschop van Feyenoord-verdediger Jan Everse.
Geels was zijn tijd wat betreft persoonlijke verzorging ver veruit. Hij trainde voor zichzelf en deed daarnaast aan yoga om zijn zenuwen in bedwang te houden in de aanloop naar wedstrijden. Hij lette op zijn voeding en rust, in een tijd dat het nog heel normaal was dat spelers na trainingen en wedstrijden de kroeg indoken. Ondanks al die doelpunten was hij gelukkiger na zijn voetballoopbaan, toen hij de steiger weer op klom. Eindelijk verlost van de stress. Israel: ‘Hij was nog precies even sympathiek als toen hij begon’.
Source: Volkskrant