In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Wat Adam Driver vond van de expliciet getoonde ongelukken in Ferrari, wilde een bezoeker van een Pools filmfestival weten tijdens een vraaggesprek. De vraagsteller zelf vond het in ieder geval ‘onnodig hard’ en ‘gratuit’. Het lukte Driver niet gracieus te reageren. ‘Fuck you, geen idee, volgende vraag.’
Een Hollywoodster die op een podium ‘fuck you’ zegt tegen een festivalbezoeker: dit soort onzinnieuws hebben we maanden moeten missen. Maar nu ook de acteursstaking in Hollywood voorbij is, mogen de sterren hun films weer promoten. Oftewel: terugkeren naar die ‘magische wereld van schaamteloze zelfpromotie’, zoals acteur Timothée Chalamet vrolijk zong als host van komedieprogramma Saturday Night Live. En die is niet zonder gevaren.
Dat merkte Chalamet zelf ook. Dat hij in hetzelfde programma een suïcidale, belabberde muzikant speelde die zijn liedjes op Instagram post onder de naam ‘Hamas’, viel minder goed: hij werd in pro-Palestina-activistische kringen afgefakkeld. Iets wat hij had kunnen voorzien, als hij het nieuws tijdens die staking had bijgehouden.
Een van de machtigste agenten van Hollywood, Maha Dakhil, moest haar leidinggevende functie neerleggen nadat ze zich had uitgesproken tegen de ‘genocide’; ze is nu op ‘luistertour’ langs Joodse organisaties en rabbi’s.
Britse filmprofessionals die een open brief ondertekenden voor een staakt-het-vuren, kregen ervanlangs omdat in de brief met geen woord gerept werd over de aanslagen van Hamas.
Carice van Houten werd bekritiseerd omdat ze haar handtekening zette onder een petitie om de genocide in Gaza te stoppen, maar óók de voice-over verzorgde bij Holocaustdocumentaire De bezette stad.
Idfa-directeur Orwa Nyrabia kwam eerst onder vuur te liggen omdat hij applaudisseerde bij een Palestijns protest tijdens de openingsavond; de officiële statements die dit later probeerden te nuanceren werden vervolgens uitgelegd als pogingen Palestijnse activisten ‘monddood’ te maken; meer dan tien filmmakers trokken hun film terug.
Het onderwerp vermijden? De vraag is of dat kan. Acteurs kunnen de neiging ‘zich uit te spreken’ maar moeilijk onderdrukken. Zeker in de aanloop naar de Oscars, of op een politiek getint filmfestival, zoals dat van Berlijn. Daarbij komt dat journalisten inmiddels wel doorhebben dat elk antwoord in potentie fout is en ophef plus clicks oplevert. Ook een neutraal antwoord als ‘geen idee, volgende vraag’ waarschijnlijk. Je hebt geen ‘fuck you’ nodig om je in de nesten te werken.
Een vrolijke terugkeer naar de magische wereld van zelfpromotie? Eerder: welkom in het wespennest. Veel acteurs zullen de komende tijd nog weemoedig terugverlangen naar die staking.
Source: Volkskrant