‘Ik kijk er erg naar uit voor Mainz te spelen. Ik heb goede verhalen gehoord. Dat we een familie zijn. Ik hoop dat we dat blijven zelfs in moeilijke tijden,’ zegt Anwar El Ghazi met een serieus gezicht als hij zichzelf voorstelt op het YouTube-kanaal van nieuwe werkgever FSV Mainz eind september.
De moeilijke tijden volgen snel. Pro-Palestijnse uitingen van El Ghazi (28) op sociale media na het ontbranden van de oorlog tussen Hamas en Israël schieten bij de clubleiding in het verkeerde keelgat. Na een schorsing en talloze gesprekken volgt een statement van Mainz dat El Ghazi spijt heeft. Maar dat wordt weersproken door El Ghazi op sociale media. Daarop ontslaat de Duitse club, de aanvaller op staande voet.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Volgens Duitse media zou El Ghazi een rechtszaak willen aanspannen tegen dat ontslag. De voetballer laat vooralsnog alleen weten dat het verlies van zijn inkomen ‘niets is vergeleken met de hel waarin onschuldige en kwetsbare burgers in Gaza nu leven’.
Hij communiceerde die boodschap wederom via sociale media. Dat platform is steeds meer de spreekbuis geworden van de voetballer. Meestal post hij vredelievende, vrij neutrale boodschappen waarin hij bidt voor alle slachtoffers. Heel vaak komen er teksten van Mufti Menk, een veel gevolgde islamitische geleerde en spreker uit Zimbabwe, voorbij. El Ghazi is een overtuigd moslim, bidt vijfmaal per dag. Een jaar geleden ging hij op bedevaart naar Mekka. Ook daarvan maakte hij melding op Instagram.
Hij steekt tussendoor een voormalige assistent-trainer die met kanker kampt een hart onder de riem en post een filmpje van zijn bezoek aan een Nederlands kinderziekenhuis.
El Ghazi wordt door bekenden omschreven als ‘een gevoelige jongen, die snel medelijden voelt.’ Abdelhak Nouri, zijn oud-ploeggenoot bij Ajax, komt altijd voor in zijn gebeden. Nouri zakte ruim zes jaar geleden tijdens een oefenwedstrijd in elkaar en liep ernstige hersenschade op. El Ghazi hield contact met de familie van Nouri en droeg rugnummer 34, het nummer dat Nouri had bij Ajax.
‘Ik vind het mooi en belangrijk om Nouri bij mensen onder de aandacht te brengen,’ vertelde hij eerder aan de Volkskrant. ‘Geweldige jongen die voor iedereen klaarstond. Dat moeten wij nu voor hem doen.’
In Mont-Arouit, het Noord-Marokkaanse geboortedorp van El Ghazi’s vader, die als gastarbeider naar Nederland kwam, lopen veel kinderen rond met een shirt van El Ghazi, die eerder speelde bij Ajax, Lille, Aston Villa, Everton (op huurbasis) en PSV. De voetballer geeft zijn vader jaarlijks zoveel mogelijk voetbalspullen mee voor de jeugd aldaar.
In het ouderlijk huis in Barendrecht worden interviewers warm ontvangen, net als aanwaaiende buurtgenoten. Plakboeken van het kroost en zelfgebakken koekjes komen snel op tafel. Zijn ouders hameren bij hun kinderen op beleefdheid en zeggen nadrukkelijk ook trots te zijn op hun drie dochters. Een van hen studeerde rechten, en trad een periode op als belangenbehartiger van Anwar, de benjamin van het gezin.
In die periode kwam El Ghazi negatief in het nieuws. Na zijn stormachtige doorbraak bij Ajax in 2015 stond hij op de radar van internationale grootmachten en het Nederlandse en Marokkaanse elftal, maar werd hij een jaar later na een felle, emotionele woordenwisseling op de training met nieuwe trainer Peter Bosz geschorst. ‘Dan krijg je in Nederland meteen een stempeltje: probleemkind,’ stelde hij.
Niet veel later tekende hij bij Lille, maar vooral Aston Villa-supporters worden nog altijd vrolijk als zijn naam valt. Een doelpunt van El Ghazi in de promotiewedstrijd tegen Derby County op Wembley bracht de roemruchte club terug naar de Premier League. ‘Ain’t nothing like El Ghazi,’ zong men op Villa Park.
In de zomer van 2022 tekende hij voor drie jaar bij PSV. Hij scoorde vorig seizoen, toen hij veelal invaller was, achtmaal. De aanvaller bedankte Ruud van Nistelrooij op Instagram uitgebreid nadat de trainer opstapte, omdat hij zich door een aantal spelers belazerd voelde. PSV stelde Bosz aan. El Ghazi besloot verder te trekken.
Even zong het gerucht rond dat El Ghazi in beeld was bij Manchester United. Maar het werd dus Mainz. In totaal kwam hij 51 minuten, verdeeld over drie invalbeurten, in actie voor de in degradatienood verkerende Bundesligaclub. Door de oorlog tussen Hamas en Israël komen club en speler tegenover elkaar te staan. Mainz werd mede-opgericht door Eugen Salomon, een Jood die in Auschwitz is vermoord en naar wie het stadion is vernoemd. In Duitsland stellen veel politici zich nadrukkelijk op achter Israël.
El Ghazi gaf er al in zijn Ajax-tijd blijk van dat hij zich het lot van de Palestijnen in Gaza aantrok. Boezemvriend Ricardo Kishna vertelde in NRC dat hij er tegenwoordig dagelijks over spreekt. ‘Hij voelt een enorme verbondenheid met de mensen daar. Dat heeft ook met zijn religie te maken, denk ik. Hij zit er gewoon enorm mee, vooral wat die kinderen daar overkomt.’
El Ghazi wil niet reageren. Per app: ‘Ik hoop dat je dat begrijpt.’
Zijn laatste boodschap op sociale media: ‘Sta voor wat juist is, zelfs als dat betekent dat je alleen staat.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden