Op de zwaar beveiligde werkkamer van PVV-leider Geert Wilders (60) staat sinds de aanval van Hamas op Israël naast de Nederlandse vlag ook de Israëlische. Wilders is binnenkort de nestor van de Tweede Kamer. Dat hij milder zou zijn geworden, wuift hij weg. ‘De PVV is nog steeds dezelfde partij.’
‘De asielstop invoeren.’
‘Dan laat ik zien dat het wel kan. Als je bij het Duitse Kaldenkirchen aan onze grens staat, je bent Syriër en je hebt geen verblijfsvergunning, dan kom je Nederland gewoon niet in. We voeren grenscontroles in. Als iemand dan ‘asiel’ roept, dan vraagt hij dat maar aan in Duitsland; daar is hij ook veilig. Hongarije doet dat ook. In het uiterste geval word je veroordeeld door het Europese hof. Dan krijg je een boete die een fractie is van wat je allemaal had moeten betalen als je de mensen had binnengelaten. Nood breekt wet.’
‘Natuurlijk moet je je aan een uitspraak van de rechter houden. Maar als één persoon mag binnenkomen, hoef je er nog niet 50 duizend toe te laten. Laat ze allemaal maar individueel een rechtszaak beginnen. Ik geloof heel erg in gedragseffecten. Als straks via de tamtam rondgaat dat asiel in Nederland moeilijk is, omdat je het land niet in komt en naar de rechter moet, dan heeft dat een afschrikwekkend effect.
‘Met een beetje lef kun je veel meer bereiken. De Belgische staatssecretaris is door de Belgische Raad van State op haar vingers getikt, omdat zij geen alleenstaande mannen meer opvangt. Maar zij zegt gewoon: ik doe het niet. Ik zeg niet dat wij hetzelfde moeten doen. Maar wij zijn niet opeens het Mozambique van Europa als we die kant op zouden gaan. Je moet kiezen. We hebben ook een eigen verantwoordelijkheid, naar onze eigen mensen.’
Over de serie
In de aanloop naar 22 november interviewt de Volkskrant de lijsttrekkers over hun ideeën voor de toekomst van Nederland. Alle partijen die nu vertegenwoordigd zijn in de Tweede Kamer en die weer meedoen aan de verkiezingen, zijn uitgenodigd. Lees de eerdere interviews hier.
Volg hier alles over de Tweede Kamerverkiezingen.
‘Waarom 50 duizend? Waarom niet nul? Of, nog beter, een negatief migratiesaldo? Ik vind nul al te veel.’
‘Journalisten hebben dat zo geïnterpreteerd. Politiek gaat over beelden, veel meer dan over inhoud, dat heb ik in al die jaren wel geleerd. Niet alles is toeval natuurlijk, maar volgens mij zijn we nog steeds dezelfde partij.’
‘Ja, dat zou geweldig zijn. Het ministerie voor de-islamisering en remigratie heb ik wel bewust weggelaten, dat viel niet zo goed.’
‘Maar de VVD vraagt dat nu niet meer. Ik heb dat toen niet gedaan en zou dat nu ook niet doen. Ik neem nooit dingen terug. Dat is een totaal zinloze exercitie.’
‘Elke partij zal water bij de wijn moeten doen. Jullie begrijpen dat ik die onderhandelingen niet hier met jullie ga voeren.’
‘Die vraag krijg ik voortdurend. Wij hebben liever geen dubbele nationaliteiten, dat is ons standpunt. Mevrouw Yesilgöz heeft zelf ook gezegd dat ze ervan af wil. En ik herinner me nog heel goed, bij de start van Balkenende IV, dat Mark Rutte in de oppositie een punt maakte van de dubbele nationaliteit van mevrouw Albayrak (voormalig PvdA-staatssecretaris, red.). Dus de VVD heeft het zelf liever ook niet. Daarom denk ik niet dat dit het grootste probleem zal zijn tussen ons.’
‘Wij zijn rechts-conservatief als het gaat om law and order en immigratie. Tegelijk zijn wij sociaal, dat is een begrip waarop links niet het monopolie heeft. Sociaal is dat je oog hebt voor de mensen in moeilijke wijken die de prijs betalen voor de massa-immigratie. Voor de mensen die de boodschappen of de huur niet meer kunnen betalen. Dat wordt als links gespind, maar die mensen worden door links juist gigantisch in de steek gelaten.’
‘Dat hebben we weleens laten doen. Maar we zijn ermee gestopt. Als je bijvoorbeeld opschrijft dat je ‘immigratie wilt beperken’ en ‘na een referendum uit de EU’ wilt, dan zetten de dames en heren van het Centraal Planbureau daar een streep doorheen. Omdat zij dat niet haalbaar achten. Dat is gewoon politiek bedrijven.
‘Wij betalen onze plannen als volgt: wij halen de reeds geplande uitgaven voor klimaat, ontwikkelingshulp, migratie en dure expatregelingen naar voren, bij elkaar zo’n 70 miljard euro. Dat geld gaan wij de komende vier jaar besteden aan meer koopkracht, meer politie en meer mensen in de zorg. In de periode daarna maken we een nieuwe begroting, met een nieuwe dekking. Wie zegt dat dat niet kan, verkoopt lariekoek.’
‘Nee, niet met stikstof als stof in de natuur. Maar er is natuurlijk een politiek probleem. Ik kan wel zeggen dat het totale onzin is, maar als andere partijen er een probleem van maken, dan moeten we een oplossing zoeken. Hoe? Dat vertel ik pas aan de onderhandelingstafel.’
‘Ik heb het op veel momenten gedacht, maar het gebeurt uiteindelijk altijd onverwacht. Ik denk wel dat erover is nagedacht. Er zat regie achter. Na Ruttes eerdere toezegging over het terugdringen van de asielinstroom stond hij op zijn eigen congres begin juni voor aap natuurlijk. Want het was niet gelukt. De VVD-leden hadden eerder ook al dat hele D66-verhaal over stikstof en klimaat moeten slikken. Ze moeten op een gegeven moment hebben gedacht: hiermee gaan we de eindstreep niet halen. Daarna komt het aan op timing en vallen op het onderwerp waarvoor niet geldt: de breker betaalt. Dat is asiel en migratie.’
(Lacht): ‘Ik had het kunnen bedenken, ja!’
‘Klopt, ik zat hier zondagochtend met PVV-Kamerleden Fritsma, De Jong en Markuszower het debat van de volgende dag voor te bereiden. (Wilders checkt in zijn telefoon en laat zijn afgeblokte agenda zien, red.) Ik zei nog tegen de collega’s: kijk nou, Paternotte belt! Hij belt nooit, en zeker niet op zondagochtend. Paternotte was doodongelukkig en vroeg of ik nog met mijn motie van wantrouwen tegen Rutte zou komen. Die had ik al aangekondigd.’
‘Ja. Hij wilde die motie zien. Later op de dag belde hij nog een keer, en dat gebeurt al helemaal nooit. Hij krabbelde terug. Ze wilden eerst aankijken hoe Rutte het debat zou doen. Maar dat ze pislink waren, was duidelijk. Ze zagen alles in gruzelementen vallen.’
‘Vergeleken met veel andere landen zijn wij nog steeds watjes als het gaat om de parlementaire debatcultuur. Ik geloof in conflict als model om vooruit te komen, niet in consensus. Kiezers moeten politieke verschillen zien. En als je uitdeelt, moet je ook kunnen incasseren en niet kleinzielig doen.’
‘Ik ga niet een politiek spreekuur beginnen en gezapigheid verkondigen, als u dat bedoelt.’
‘Weet u, ik was een goede vriend van Ariel Sharon, een geniaal generaal en geweldig politicus. Ik was erbij toen hij werd beëdigd als premier van Israël, ik was ook op zijn begrafenis. Hij heeft één grote fout gemaakt en dat is Gaza teruggeven aan de Palestijnen. Je zag van het begin af aan dat dat zou leiden tot corruptie, militantisme en terreur. Israël is de enige democratie in de regio en moet het nu zelf oplossen. Ik weet niet hoe. Maar je kunt geen oorlog winnen van terroristen als je geen oorlog voert, dat weet ik wel. Een tweestatenoplossing gaat in de praktijk niet gebeuren. Dat zie ik niet voor me.’
‘Dit kan geweldige repercussies hebben. We ain’t seen nothing yet. Het conflict maakt zichtbaar wie wij hier allemaal naartoe hebben gehaald. En gelet op alle gruwelijke vlaggen die ze tijdens demonstraties meevoeren, toont dit ook het gebrek aan integratie. Niet alleen in Nederland, in heel West-Europa. We zagen het al na voetbalwedstrijden van Marokko en Turkije, en in 2017 met die Turkse minister die hier een toespraak wilde komen houden in onze verkiezingstijd. De grote Rutte-truc was toen dat hij iets slechts goed wist te gebruiken in zijn eigen campagne.’
‘Dat denk ik niet. Nederland is niet langer een pro-Israël-land. Dit kan een heel verkeerde kant uitslaan.’
‘Echt waar?’
‘Mijn AOW-leeftijd is nu formeel 67 jaar en een paar maanden. Dat probeer ik vol te maken. Ik vind het leuk en zie nog steeds kansen.’
‘Ja. Ik weet al bijna niet meer hoe het vroeger was.’
‘Dat ik woon in een huis dat niet van mij is, een safehouse dat veiliger is dan een bankgebouw. Dat ik ’s ochtends in het donker door beveiligers word opgehaald en daarna hier het Tweede Kamergebouw word binnengebracht. Mijn werkkamer heeft geen ramen. In het najaar en in de winter moet ik ’s avonds aan mijn vrouw vragen wat voor weer het is geweest. Ik kan niks spontaan doen. Kijk naar Salman Rushdie vorig jaar in New York State. Hij dacht ermee weg te komen, met zo’n optreden, maar je hebt er maar eentje nodig.’
‘Ja, als ik het van tevoren aanvraag. Dan houden ze de achterste rijen leeg en kom ik met mijn vrouw in het donker binnen en ga voor de aftiteling weer weg. De laatste film die we zagen was Barbie, dat wilde mijn vrouw graag. Verschrikkelijk verhaal, maar leuke film. Hoog tijd om weer eens te gaan.’
Source: Volkskrant