In NRC Handelsblad vertelde een deelneemster aan de klimaatmars hoe ‘krachtig’ ze het vond dat er voor meerdere doelen tegelijk werd geprotesteerd. ‘Dat creëert massa in plaats van fragmentatie.’ Kort daarop fragmenteerde de massa recht voor haar neus, toen op het podium de klimaatboodschap werd ingeruild voor een pro-Palestijns geluid, dat niet ging over het droogvallen van een river of het snelle rijzen van de sea.
Méér dan de charme is het ontstaan van een amalgaam van vagelijk aan elkaar verwante idealen altijd al de makke van links, ik kan me amper een demonstratie herinneren waarin het niet gebeurde. Focussen op het een staat voor velen gelijk aan het vergeten van de onderdrukte ander, en dat is onverdraaglijk. Zelfs een protest tegen de nakende ondergang van de héle mensheid was kennelijk nog niet breed genoeg.
Het zij zo. De volgende klimaatmars hobbel ik vast weer mee, tandenknarsend. Maar ga me niet lopen vertellen dat het werkt.
Source: Volkskrant