Meestal ben ik goed in het duiden van cartoons, maar deze viel niet in vruchtbare aarde. Als zelfs de hoofdredacteur er aan te pas moet komen om ‘de lange arm’ in context te plaatsen, dan is er iets mis met deze cartoon.
De Volkskrant kan en mag niet aannemen dat de lezer Jos Collignon zo goed kent, dat hij of zij direct denkt: ‘Aha, die lange arm, dat is het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI)! Want Collignon vindt die organisatie een beetje eng.’
De meerderheid interpreteerde de cartoon helaas fout. Waarom zou de hoofdredacteur anders de moeite moeten nemen om uitleg te geven?
Peter Moerkerk, Arbon (Zwitserland)
Ik vond de cartoon van Collignon in eerste instantie moeilijk te duiden. Maar langzaamaan begreep ik hem beter. Toen ik de reactie van Lodewijk Asscher las, dacht ik: heb jij de cartoon wel begrepen?
De reactie van Israël is echt buiten proporties. Zijn we dan antisemitisch als we dit uiten? Nee, dan zijn we eerlijk.
Janneke Mout, Alkmaar
Zo doe je dat dus. Je plaatst een spotprent waarin de Joden zelf voor het antisemitisme verantwoordelijk worden gehouden. Daar komt, neem ik aan, veel commentaar op. En wat doe je dan als Volkskrant? Je laat een bekende Joodse Nederlander als Lodewijk Asscher schrijven dat deze spotprent toch echt te kort door de bocht is. Waarna je als redactie de handen in onschuld kunt wassen. Want ja, wel een antisemitisch spotprentje geplaatst, maar met een Joods weerwoord, dus over op de orde van de dag.
Dat ik teleurgesteld of verdrietig ben, is irrelevant. Dat een landelijke krant echter op deze wijze te werk gaat is verontrustend en schaadt in mijn vertrouwen in deze krant.
Jeannette Spittje, Leiden
Lodewijk Asscher schreef voor de Volkskrant een boos opiniestuk over de cartoon van Jos Collignon. Asscher vindt dat met deze cartoon de grens is bereikt, omdat er wordt gesuggereerd dat ‘het antisemitisme een verzinsel is van de lange arm van Israël’.
Ik begrijp die gevoeligheid en angsten bij mensen die dagelijks het slachtoffer zijn van virulente Jodenhaat, maar ik vind de kritiek van Asscher misplaatst omdat hij onrecht doet aan de integere cartoon van Collignon.
Ten eerste suggereert Collignon met die lange arm en die duim mijns inziens terecht dat het grootste deel van de Israëlische bevolking die slachtpartijen in Gaza ofwel uitstekend vindt, ofwel geen bal interesseert. Zolang Hamas maar vernietigd wordt, dan wordt de collateral damage gewoon voor lief genomen. Dit blijkt ook uit de vele reportages die serieuze journalisten vanuit Israël maken. Wat je vaak leest en hoort over de haat en onverschilligheid tegenover de Palestijnen onder de meeste Israëliërs is schokkend.
In de tweede plaats suggereert Collignon nergens in zijn cartoon dat het antisemitisme een ‘verzinsel’ is. Wat Collignon in zijn cartoon hooguit suggereert, is dat de onverschilligheid in Israël jegens de vele Palestijnse doden in Gaza het de antisemieten makkelijker maakt om uit hun holen te komen. Of laten we het zo zeggen: die nietsontziende wraak van Israël in Gaza helpt niet om het antisemitisme te bestrijden.
Dus waarom Asscher zich nu zo boos maakt over deze cartoon...? Ik vrees dat hij door zijn geforceerde misinterpretatie van die cartoon en zijn aanval op de brenger van het slechte nieuws de strijd tegen het antisemitisme geen dienst bewijst. Want de reactie zou wel eens kunnen zijn: zie je wel, over moslims en hun profeet moet je elke cartoon, hoe beledigend ook, kunnen maken, maar als je over Israël een eerlijke en goed doordachte cartoon maakt, dan bevorder je blijkbaar het antisemitisme.
Jan Vos, Groningen
Hoofdredacteur Pieter Klok stelt dat het een nadeel is dat cartoons voor velerlei uitleg vatbaar zijn. Mij lijkt dat juist een voordeel. Eenduidigheid is saai. Het wordt pas een nadeel voor mensen die de meerduidigheid niet kunnen of willen zien om redenen die buiten de cartoon liggen.
In dezelfde kranteneditie staat een interview met Deborah Feldman dat onder meer gaat over de kwetsbaarheid van de Joodse identiteit sinds de Tweede Wereldoorlog. Die identiteit wordt bepaald door het feit dat Joden slachtoffer zijn van de ultieme vervolging. Volgens Feldman is de Holocaust er misschien wel in geslaagd om de Joodse identiteit te vernietigen. Dat laat bij de huidige oorlog tussen Hamas en Israël geen meerduidigheid toe.
Gerard Mensink, Zeist
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden